Books & Galfriends

IMPORTANT

2010-11-14T13:09:00.001+05:30

ఫ్రెండ్ ద్వారా మెయిల్లో వచ్చిన ఇన్ఫర్మేషన్ ఇది...

Heart surgery free of cost for children (0 to 10 years).

For more information, 08028411500

Please let it be known to as many as possible in your circles. It may help those who are in need.

Information is not verifies still, but please give it a look

దీపావళి శుభాకాంక్షలు

2010-11-04T22:29:00.000+05:30

B&G పాఠకులకు, వ్రాతకులకూ మా అందరి తరఫునా దీపావళి శుభాకాంక్షలు.

Just unleash the child within you this day,and make it memorable :)

ఫుల్ సినీమా హాల్లో నేను చూసిన పావు గంట సినీమా

2010-10-31T18:09:00.001+05:30

నవ్వితే నవ్వండి అంటూ మనందరినీ నవ్వేట్టు చేస్తున్న బులుసు సుబ్రహ్మణ్యంగారు మీ సినిమా అనుభవం ఏదైనా చెప్పండి అంటే ఇదిగో ఇలా చెప్పారు.

నేను ఆనర్స్ ప్రీ ఫైనల్లో ఉండగా అంటే 1963 సంవత్సరం, నా రూమ్మేటు వీరేంద్ర చౌదరి వివాహం జరిగింది. నువ్వు తప్పకుండా రావాలిరా అని వాడు వేడుకోవడంవల్లా, వాళ్ళ నాన్నగారు ఇంతింత మీసాలు పెంచుకొని, కరుకుగా మాట్లాడుతూ పంతులూ నువ్వు రెండు రోజులు ముందర వచ్చెయ్యి అని ఆజ్ఞ జారిచేయడం వల్ల నేను ఆ పెళ్ళికి వెళ్ళేను ఒక రోజు ముందర. నేను వాళ్ళ ఊరు వెళ్ళడానికి సకల వాహనాలు ఉపయోగించ వలసి వచ్చింది. నిడదవోలు దాకా రైలు, ఆపైన బస్సు, ఆ తరవాత, రెండెడ్ల బండి ఎక్కి సుమారు మధ్యాహ్నం మూడు గంటలకు వాళ్ళ ఇల్లు చేరాను. నన్ను చూసి వాళ్ళ నాన్నగారు “ఆ వచ్చేసావా ?” అని అడిగేరు. నేను వచ్చినందుకు ఆనందించాడో, లేక మొహమాటానికి పిలుస్తే వచ్చేసాడేమిటి అన్న భావమో నాకు అర్ధంకాలేదు. “ఒరేయ్ రంగా! పంతుల్ని అబ్బాయి దగ్గరకు తీసుకెళ్ళు” అని చెప్పి వెళ్ళిపోయారు. రంగాగారు రండి మాష్టారు అంటూ నన్ను ఇంట్లోకి తీసుకెళ్ళాడు.
అలాంటి ఇల్లు నేను అప్పటి దాకా చూడలేదు, పెద్ద హాలు. హాలుకి అరడజను గుమ్మాలు, వాటిలో గదులు. వాటిని దాటి వెళ్ళితే మధ్యన వరండా, మళ్ళీగదులు. ఈ గది లోంచి ఆ గదిలోకి పరుగు పెట్టే పిల్లలు, ఉంగరాలు లేని వేళ్ళు లేని వాళ్ళు, సిల్కు లాల్చీలు, సిల్కుపంచెలు ధరించిన మగవారు హడావిడి గా తిరిగేస్తున్నారు. పట్టు చీరలు కట్టుకొని, చీర కూడా కనిపించకుండా నగలు పెట్టేసుకొని, కదిలే మార్వాడీ కొట్టు లాగ అడుగులో అడుగు వేసుకుంటూ, బంగారం వాసన వేస్తూ తిరిగే మహిళామణుల మధ్య నించి, నన్ను లాక్కెళ్లి అబ్బాయి దగ్గర దిగపెట్టేడు. వచ్చావా, రా అన్నాడు అబ్బాయి. ఇంతలోనే ఓ పెద్ద ప్లేటు నిండా నాలుగు స్వీట్లు, అన్నేరకాల కారం పలహారాలు పట్టుకొచ్చి చేతిలో పెట్టి వెళ్ళిపోయాడు ఓ పెద్దమనిషి. అబ్బాయి చుట్టూ అమ్మలు, మధ్యలో అమ్మాయిలు పరాచికాలు, పగలబడి నవ్వడాలు. ప్లేటులోవి తినాలో, వాళ్ళ మాటలు వినాలో అర్ధం కావట్లేదు. అబ్బాయితో మాట్లాడటానికి కూడా సందు దొరకటంలేదు. సరేనని చేతిలోపని మీద దృష్టి పెట్టేను. ఎల్లాగో సందు చూసుకొని అబ్బాయి గారు నాదగ్గరికి వచ్చాడు.
“ఒరేయ్! నీ బస మా శాస్త్రి గారింట్లో ఏర్పాటు చేసారు నాన్నగారు. మా జనాల మధ్యన ఉండగలను అనుకుంటే ఇక్కడ ఉండు లేకపోతే అక్కడికి వెళ్ళు”. “ఒరేయ్ రంగా సార్ ని జాగ్రత్తగా చూసుకో”. పెళ్ళికొడుకు నాకు జాగ్రత్తలు చెప్పి మళ్ళీ ఆడవారి మధ్య కెళ్ళిపోయాడు. రంగా గారు అక్కడేఉన్న ఆడవారిని, అటూఇటూ తిరుగుతున్న మగవారిని పరిచయం చేస్తున్నాడు. నాకు ఆ బంగారం వెనకాల మనుషులు కనిపించడం లేదు.అంతా బంగారమే కనిపిస్తోంది. మీఇంట్లో ఘోషా ఉన్నట్టు ఉంది రంగా అన్నాను రంగా నవ్వేసాడు. రండి. మిమ్మల్ని శాస్త్రి గారింటికి తీసుకెళ్ళతాను అని నా బేగ్ భుజాన తగిలించుకుని బయల్దేరాడు.
ఓ ఐదు నిముషాలు, రెండు వీధులు తిరిగిం తర్వాత ఓ ఇంటి ముందు ఆగి శాస్త్రి గారూ అని పిలుస్తూ లోపలికి తీసుకు వెళ్ళాడు. టైము చూసాను అప్పుడే నాలుగు అయింది. ఈ ఊరు వచ్చి గంట దాటిందా అని ఆశ్చర్య పోయాను.
ఇంతలో శాస్త్రిగారు వచ్చారు లోపలి నించి.
“రా బాబూ కూర్చో” అన్నారు ఒక కుర్చీ నాముందుకు తోసి. నేను కూర్చున్నాను
“మీది భీమవరమా?”
నేను అవును అన్నట్టు తల ఊపాను
“చౌదరి గారి అబ్బాయి స్నేహితుడవా?”
“విశాఖపట్టణం లో కలసి చదువు కుంటున్నారా?”
“మీ నాన్న గారు తెలుగు పండితులా?”
“మీరిద్దరూ హాస్టల్లో ఒకే రూము లో ఉంటారా?”
నేను అన్నింటికి తలఊపాను. అన్నీ ఆయనకి తెలిసిన ప్రశ్నలే వేసారే అని ఆశ్చర్యపోయాను. నాభావం తెలుసుకున్న వాడై రంగా చెప్పాడు. మీ గురించి అబ్బాయి గారు అన్నీ చెప్పారు అన్నాడు. శాస్త్రిగారి భార్య కాఫీ పట్టుకొచ్చి ఇచ్చింది ఆవిడ కూడా అవే జవాబు అఖ్ఖర్లేని ప్రశ్నలు వేసింది. నేను షరా మామూలుగానే తలనూచాను.
“మొహమాటకు పడకు నాయనా. ఏమైనా కావల్సివస్తే అడుగు.” అని మళ్ళీ లొపలికి వెళ్ళి పోయింది ఆవిడ.
ఏమి అడగాలా అని ఆలోచిస్తుంటే, ఏదైనా అవసరం అనుకుంటే అడుగు నాయనా అని శాస్త్రి గారు వీధిలోకి వెళ్ళారు. ఇప్పుడు అనుమానం వచ్చేసింది. అవసరం అంటే ఏమిటీ అని ఆలోచించడం మొదలు పెట్టాను. “మీరు ఏమీ ఆలోచించకండి. మై హూ హై” అన్నాడు రంగా. “ఈ మధ్యనే హిందీ నేర్చేసుకుంటున్నాను. బొంబాయి వెళ్ళాలి”అన్నాడు రంగా. నేనేం మాట్లాడలేదు. మళ్ళీ హిందీ లో వాయించేస్తాడని. మనకి బొత్తిగా అర్ధంకాని భాష అది. ఇంగ్లీషు సినిమా లైనా కొంచెం అర్ధం అవుతాయేమో కాని హింది అసలు నహీ. “సరే సార్ మీరు ఓ గంట విశ్రాంతి తీసుకోండి. నేను మళ్ళీ వస్తాను” అని చక్కాపోయాడు.

సరే అని నేను మంచం మీద నడ్డి వాలుద్దామనుకుంటుంటే, శాస్త్రి గారి భార్య వచ్చేసింది. మాఊరు వాళ్ళ ఊరూ దగ్గరే అని కనిపెట్టేసి మాఅమ్మ వాళ్ల గురించి, నాన్న వాళ్ల గురించి, మా గోత్రాలు, ఋషులు మొదలగు వారిగురించి కూలంకషంగా చర్చించి, ఔఇంకా పెళ్ళి ఎందుకు కాలేదు నాయనా?” అని అడిగేసింది ఆవిడ. అప్పుడే తొందరేమండి. “ఇంకా చిన్న వాడినే గదా” అని అన్నాను. “అయ్యో అదేమిటి నాయనా! నీవయసు లో ఈయన మా మామగారిని తాతని చేసేసారు”. నాకు అర్ధం కాలేదు. ఆవిడ నవ్వింది. మట్టి బుర్ర ఆప్పుడు అర్ధం అయింది. ఇక్కడే ఉంటే ఈవిడ నాకు సంబంధాలు చూస్తుందేమోనని భయం వేసింది ఊరు చూసోస్తానని ఆవిడ కి చెప్పి బయట పడ్డా. అన్ని పల్లెటూర్ల లాగే ఉంది. పచ్చగా, హాయిగా చల్లగాలి వీస్తోంటే మెల్లగా నడుచుకుంటూ వెడుతున్నాను

రెండు వీధులు తిరిగే టప్పటికి రంగా వచ్చేసాడు. “అప్పుడే బోరు కొట్టేసిందా మాఉరు అంటూ “రండి ఆచివర సినిమా హాల్ ఉంది. అందులో కూర్చుందురు గాని మంచి కాలక్షేపం” అన్నాడు. ”ఇప్పుడా?” అన్నాను టైము చూస్తూ ఐదు అయింది. “ఇంకో గంటన్నర ఆట ఉంటుందండి. ఏదో పేరు చెప్పేడు జానపద సినిమా” అన్నాడు. హాల్ మనదే అన్నాడు. సరే ఆవిడ తో కబుర్ల కన్నాఇదే మంచిది అనుకొని “టూరింగ్ టాకిసా?” అని అడిగాను . “కాదండి ఫుల్ సినిమా హాల్” అన్నాడు. నాకు అర్ధం కాలేదు. “మీ పట్నం లాగానేనండి. సిమెంటు బిల్డింగ్, నేలా, బెంచి, కుర్చీ, రిజర్వుడు పైగా బాల్కని కూడా ఉందండి. ఈ చుట్టుపక్కల పదిహేను ఊర్లకి ఇదే పెద్ద సెంటరండి సినిమాలకి . చుట్టుపక్కల ఊళ్ళలో నాలుగు టూరింగ్ టాకీసు లున్నాయండి మన ఊర్లోనే ఫుల్ సినిమా హాలండి. మూడు అభిమాన సంఘాలున్నాయండి మా ఊర్లో”. అని అడగకుండానే ఆ సినిమా హాలు హిస్టరీ మొత్తం చెప్పేసాడు. “అబ్బో పెద్ద చరిత్రే ఉందే మీ ఊరుకి” అన్నాను. “అప్పుడప్పుడు కొత్తసినిమాలు కూడా వస్తాయండి విడుదలయిన నెలరోజుల్లో”. ఆహా అన్నాను. ఇంతలో హాలు దగ్గరికి వచ్చేసాం. నన్ను తీసుకెళ్ళి బాల్కనీ లో కూర్చో పెట్టేడు. నేను మళ్ళి సినిమా అయేటప్పటికి వస్తానండి అని వెళ్లి పోయాడు.

నేను కూర్చుని చుట్టుపక్కల సర్వే చేసాను.మొత్తం 12 సీట్లు ఉన్నాయి మొదటి వరుస మూడు, రెండోవరుసలో నాలుగు, మూడో వరుస లో ఐదు ఉన్నాయి.చివరి వరుసలో నలుగురు కూర్చున్నారు. రెండో వరుసలో ముగ్గురు ఉన్నారు. మొదటి వరుసలో నేను మధ్య సీటులో ఫాన్ కింద కూర్చున్నాను. తెరమీదకి చూసాను. రాజుగారు గుఱ్ఱం మీద, వెనకాల సైనికులు గుఱ్ఱాల మీద, కాల్బంటులు, శూలాలు, గదలు, కత్తులు పట్టుకొని పరుగెడుతున్నారు. వెనకాల సంగీతము దడదడ లాడించేస్తోంది. వ్యతిరేక దిశలో ఇంకో రాజు గారు అంతమంది సైనికులతో వచ్చేస్తున్నారు. సరిగ్గా అదే టైము లో నాపక్కన రెండు సీట్లలో ఇద్దరువచ్చి కూర్చున్నారు. కొద్దిగా మందు వాసన వేస్తోంది. “యుద్ధం మొదలవుతోందిరా” అన్నాడు ఒకడు. “సిగతరగా! నిన్నా ఇదే టైముకి వచ్చాం రా” అన్నాడు ఇంకోడు. రెండు సైన్యాలు ఒకరి కెదురుగా ఇంకోరు పరిగెడుతున్నారు.

ఒకడు: అబ్బాయి గారి స్నేహితుడు గారు రా
రెండో వాడు: అవును రా సినిమాకు వచ్చినట్టున్నారు.
సినిమాలో సైన్యాలు పరిగెత్తేస్తున్నాయి.
ఒ: పావుగంట ముందు వస్తే పాట వినేవాళ్ళం గదా
రెం: ఇంకో పాట ఇప్పుడు వస్తుంది గదా
సి: రెండు సైన్యాలు ఒక దాని ఎదురుగా ఒకటి నిల్చున్నాయి.
నేను జేబు లోంచి సిగరెట్టు తీసి వెలిగించాను.
ఒ: ఫ్రెండుగారు సిగరెట్లు కాలుస్తారనుకుంటాను రా
రెం: అబ్బాయి గారు కూడా కాలుస్తారాండి
నే: కాలుస్తాడండి
సి: ఇద్దరు రాజులు కత్తులు దూసారు
ఒ:, రెం:, చుట్టలు వెలిగించారు
సి: రాజులెక్కిన గుఱ్ఱాలు గుండ్రంగా పరిగెడుతున్నాయి.
నే: ఉత్సాహంగా చూస్తున్నాను ఎప్పుడు యుద్ధం మొదలవుతుందా అని
గుఱ్ఱాలు ఆగాయి.రాజు ఒకటికి రాజు రెండుకి ఓ ఇరవైగజాల దూరం
ఒ.రా: ఓరోరి దురాత్మా!. కదనమున నన్ను గెలవగలవా?
రె.రా:నీచా! దుష్టా! నీ పొగరణచెద కాచుకొమ్ము
ఒ: ఈళ్ళిప్పుడు ఇంకో పది మాటల యుద్ధం చేస్తారండి. అప్పుడు కత్తి యుద్ధం మొదలు
రె: అబ్బాయి గోరు అవి నిజంకత్తులేనంటారా
ఒ.: నీ మొహం. నిజంకత్తులైతే చస్తారు. అట్ట కత్తులు
రె: సౌండ్ వస్తుంది కదరా
ఒ: అది ఎనకాల మూజిక్ రా
సి: కత్తి యుద్ధం మొదలయింది టంగ్ టంగ్ టటంగ్ టంగ్ టంగ్ టటంగ్ టంగ్
చేగోడీలు చేగోడీలు మధ్యలో అమ్మేవాడు రంగప్రవేశం
ఒ: అర్ధరూపాయివి ఇవ్వరా
వాడు ఇచ్చాడు వీళ్ళు నమలడం మొదలు పెట్టారు. రెండు చెవుల్లోను కర్ ఖర్ ఖ్ఖర్
టంగ్ టంగ్ టటంగ్ టంగ్ టంగ్ టటంగ్ టంగ్
కర్ ఖర్ ఖ్ఖర్ కర్ ఖర్ ఖ్ఖర్
ఒ: ఇప్పుడు ఆడి పెళ్ళాం ఈడి పెళ్ళాం పాట పాడుతారు డూయెట్టు
టంగ్ టంగ్ టటంగ్ టంగ్ టంగ్ టటంగ్ టంగ్
కర్ ఖర్ ఖ్ఖర్ కర్ ఖర్ ఖ్ఖర్
ఒ:రా.పె.: కరుణించుమా కనకదుర్గా నా నాధుని గెలిపింపుమా
రె.రా.పె.: కాపాడుమా పరమేశ్వరా నాపతికి జయము నీయుమా
టంగ్ టంగ్ టటంగ్ టంగ్ టంగ్ టటంగ్ టంగ్
కర్ ఖర్ ఖ్ఖర్ కర్ ఖర్ ఖ్ఖర్
ఒ.: పరమేస్వరుడు గెలుస్తాడా పార్వతీ దేవి గెలుస్తుందా
నే: నిన్న చూసారుగా. మీకు తెలిసే ఉండాలి కదా
రె.: నిన్న సరిగ్గా పాట అయేటప్పటికి కరెంటు పోయింది
టంగ్ టంగ్ టటంగ్ టంగ్ టంగ్ టటంగ్ టంగ్
కర్ ఖర్ ఖ్ఖర్ కర్ ఖర్ ఖ్ఖర్
ఒ:రా.పె.: కరుణించుమా కనకదుర్గా ఆఆఆఆ ఆఆఆఆ
రె.రా.పె.: కాపాడుమా పరమేశ్వరా ఆఆఆఆ ఆఆఆఆ
ఇంతలో ఒ.రా. చేతిలో కత్తి విరిగిపోతుంది. ఒ.రా దొర్లుకుంటూ ,రె.రా కత్తి విసురుతూ, దొర్లుకుంటూ, విసురుతూ ఒక నది దగ్గరకు వచ్చేస్తారు. నదికి ఒక తాళ్ళ వంతెన ఉంటుంది.
కర్ ఖర్ ఖ్ఖర్ కర్ ఖర్ ఖ్ఖర్
ఒ:రా.పె.: కరుణించుమా స సా రి రీ రిర్రీ గగ్గా గ్గాఆఅ పదనిస పాదానీసా
రె.రా.పె.: కాపాడుమా గా గా పాప్పానా న్నా అమామ్మామాపాదనిసాఆఆ
కర్ ఖర్ ఖ్ఖర్ కర్ ఖర్ ఖ్ఖర్
ఇక్కడ ఒ.రా రె.రా లు వంతెన మీద యుద్ధం ఒ.రా, రె. రా చేతిలో కత్తి ఎగర కొట్టేస్తాడు. ఇద్దరు ముష్టి యుద్ధం మొదలు పెడతారు.
ఢుషుం ఢుషుం ఢుషుం ఢుషుం ఢుషుం
కర్ ఖర్ ఖ్ఖర్ కర్ ఖర్ ఖ్ఖర్
ఒ:రా.పె.: కనకదుర్గా
రె.రా.పె.: పరమేశ్వరా
ఢుషుం ఢుషుం ఢుషుం ఢుషుం ఢుషుం
అప్పుడు రె.రా నీళ్ళలో పడిపోతాడు. ఒ.రా నీళ్ళలోకి దూకేస్తాడు. ఒకళ్ళ మీద ఒకళ్ళు పడి
ఢుషుం ఢుషుం బుడుంగ్ బుడుంగ్ ఢుషుం ఢుషుం బుడుంగ్ బుడుంగ్ ఢుషుం
కర్ ఖర్ ఖ్ఖర్ కర్ ఖర్ ఖ్ఖర్
ఒ.రా.పె.: కరుణించుమా
రె.రా.పె.: పరమేశ్వరా
ఇంతలో రెండు మొసళ్ళు నీళ్ళలో కొట్టుకుంటున్న వారి దగ్గరగా వచ్చి ఘ్ర్యీ: ఘ్ర్యీ: అంటాయి
ఒ.రా.పె.: కనక దుర్గా దుర్గా దుర్గా ఆఆఆఆఆఅ
రె.రా.పె.: కాపాడుమా మా మాఆఆఆఆఆఆఆ
రె.రాపె గారి దగ్గర ప్రమిద ఆరిపొతుంది. ఒరా గారి దీపం ఆరి, వెలిగి, వెలిగి ఆరిపోయేటట్టు ఉన్నట్టుంటే కరెంటు పొతుంది.
రె.: సిగతరగా, సరిగ్గా నిన్నా ఇక్కడే కరంటు పొయిందండి.
ఒ.: ఇప్పుడు ఏమవుతుందండీ అబ్బయి గొరూ,
నే.: నాకు తెలియదు ఈ సినీమా నేను చూడలేదు
రె.: మీరు డైట్రు అయితే ఏం చేస్తారు
నే.: రెండో దీపం కూడా ఆర్పేస్తాను.రెండు మొసళ్ళూ ఇద్దరిని తినేస్తాయి. ఇద్దరు పెళ్ళాలు ఆత్మహత్య చేసుకుంటారు. అప్పుడు రెండు రాజ్యాలలో ప్రజలు సుఖంగా జీవిస్తారు.
హహహహహ్హహ్హహ్హ అని ఘట్టిగా నవ్వి నేను అక్కడనించి పారిపోయాను.

మాలా పీ కుమార్: జనని, జన్మభూమి

2010-10-28T13:22:00.001+05:30

మాలా కుమార్ గారి గురించి ప్రత్యేకంగా మన B&G పాఠకులకి పరిచయం చెయ్యక్కర్లేదు. అందరూ అమెరికా వెళ్ళి అవి చూశాము, ఇవి చూశాము, అక్కడ ఇలా... ఇక్కడ ఇలా అని కబుర్లు చెపుతారు. మాల గారు మాత్రం ఒక టచీ విషయం చెప్పారు. అమెరికా అనగానే వారికి గుర్తొచ్చే అంశం!

చదవండిక్కడ...

మా మనవరాలు అదితి కి వంట్లో బాగాలేదు అంటే చూద్దామని , రెండోసారి ( మొదటి సారి అదితి పుట్టినప్పుడు వెళ్ళాను ) , అట్లాంటా ( అమెరికా ) కు వెళ్ళాను . నేను వెళ్ళిన మూడు నెలల తరువాత , మా వారు పిల్లల బలవంతము మీద ఒక నెలరోజులుందామని మొదటిసారి అమెరికాకు , వచ్చారు . ఆయన వస్తున్నరోజు , హంట్స్ విల్లే నుండి , మా అబ్బాయి , కోడలు అట్లాంటాకు వచ్చారు . మా అబ్బాయి ని రెండు సంవత్సరాల తరువాత , మావారు చూడటము అప్పుడే ! ఏర్ పోర్ట్ నుండి ఇంటికి రాగానే , మా వారు సూట్ కేస్ లు విప్పుతుంటే అందరూ , చాలా క్యూరియస్ గా ఎవరికే బహుమతులు తెచ్చారా అని చూస్తున్నారు . ఒక సూట్కేస్ నిండా స్వీట్ బాక్స్ లు ! ఇన్ని స్వీట్స్ తెచ్చారేమిటీ అంటే అవి మనవి కాదు , మా ఫ్రెండ్స్ , వాళ్ళ పిల్లలకు ఇవ్వమన్నవి అని రెండో సూట్కేస్ లో నుండి కూడా కొన్ని స్వీట్ బాక్స్ లు తీసి అవి మనకు అని ఇచ్చారు . సరే పిల్లలందరికీ తలా ఒక కానుక ఇచ్చారు . సూట్కేస్ ఖాళీ ! అసలు మీ బట్టలేవండీ ????? అని నేనడుగుతే పాపం అప్పుడు చూసుకున్నారు తన వస్తువులేవీ తెచ్చుకోలేదని ! మరునాడు ఉదయమే బిపు ఆయనను తీసుకెళ్ళి , కావలసినవి కొని ఇచ్చి , ఆయన తెచ్చిన స్వీట్స్ అన్నీ పాక్ చేసి , ఎవరివి వాళ్ళకు పంపి , నేను ఫ్రైడే వచ్చి మిమ్మలిని హంట్స్ విల్లే తీసుకెళుతాను అని , మినియాపూలీస్ కు టూర్ మీద వెళ్ళాడు .

ఫ్రై డే మద్యాహనం ఏ అన్నీ సద్దేసుకొన్నాము . వచ్చి నాలుగు రోజులే కదా అయ్యింది , నెక్స్ట్ వీక్ వెళుదురుగాని అని మా అమ్మాయి కాస్త గునిసింది . ఇక్కడ స్నో చాలా పడుతోంది , ఫ్లైట్స్ అన్ని కాన్సిల్ అయ్యాయి రేపు పొద్దున్నే వస్తానని బిపు కాల్ చేసి చెప్పాడు . సరే , సాయం కాలము కాసేపు తిరిగి వచ్చి పడుకున్నాము . మద్యరాత్రి మా మనవరాలు ఏడుస్తుంటే పాలు కలుపుదామని లేచాను . ఫోన్ లో ఆన్సరింగ్ మిషిన్ బీప్ . . . బీప్ అంటోంది . చూస్తే , మా మరిదిగారి మెసేజ్ , అన్నయ్యా నీతో మాట్లాడాలి అర్జెంట్ అని వినిపించింది . వెంటనే మా వారిని లేపాను . ఆయన ఇండియాకు కాల్ చేసారు . మా ఆడపడుచు విజయ లిఫ్ట్ చేసింది . ఏటమ్మా విజయా , వెంకట్ ఫోన్ చేసాడు అంటే , నాన్న తో మాట్లాడు అన్నయ్యా అని , మా మామగారికి ఇచ్చింది . మాధవా అమ్మకు వంట్లో బాగాలేదురా , కోడలిని తీసుకొని వెంటనే బయిలుదేరి రా అన్నారు , మా మామగారు . మళ్ళీ ఇద్దరూ రండి , నువ్వొక్కడివే కాదు అన్నారు . ఏమైంది నాన్నా అంటే మీరు రండి , అమ్మకు చాలా సీరియస్ గా వుంది అన్నారు . అంతే , ఎవరికీ ఏమి మాట్లాడాలో తెలీలేదు . మా అమ్మాయి సంజు వెంటనే , ఫ్లైట్ టికెట్స్ కోసం ప్రయత్నం మొదలు పెట్టింది . మేము వచ్చిన కోరియన్ ఏర్లైన్స్ ఆ రోజు లేదు . తను టికెట్స్ కోసం ప్రయత్నము లో వుంది . మావారేమో మాటా పలుకూ లేకుండా నిశబ్ధం గా వున్నారు . ఎట్టకేలకు డెల్టా ఏర్లైన్స్ లో 5000$ తో దొరికాయి !

అప్పటికి తెల్లవారుఝాము నాలుగైంది . టికెట్స్ దొరికాయి , బయిలుదేరుతున్నారు అని మామాగారికి చెప్పింది సంజు . అప్పుడు , మావారు ఫోన్ తీసుకొని , నాన్నా అమ్మతో ఒక్కసారి మాట్లాడుతాను , అమ్మకివ్వు ఫోన్ అన్నారు . మా అత్తగారు ఫోన్లో చిన్నగా ' మాధవా ' ' మాధవా ' అని రెండుసార్లు పిలవటము స్పీకర్ల లో నుండి వినిపించింది అమ్మా నేను వస్తున్నాను ఎక్కడికీ వెళ్ళకమ్మా అని ఘట్టిగా ఏడ్చేశారు . మా అందరికీ కళ్ళళ్ళో నీళ్ళు తిరిగాయి . ఓ పదినిమిషాలకు మా అత్తగారు ఇకలేరు అన్న వార్త తెలిసింది . ఆవిడ గొంతు విన్నప్పుడు , పరవాలేదేమో అనుకున్నాము , కాని అదే ఆవిడ చివరి మాట అని తెలుసుకోలేక పోయాము .

సారీ డాడీ సారీ , నిన్ను రమ్మని బలవంతము చేయక పోతే బామ్మ దగ్గరే వుండే వాడివేమో అని సంజు వల వలా ఏడ్చేసింది . అవును . . . మావారు ఇంజనీరింగ్ సెకండ్ ఇయర్ లో వుండగా , చైనా వార్ లో వెళ్ళేందుకు , చదువు వదిలేసి ఆర్మీ లో షార్ట్ సర్వీస్ కమీషండ్ ఆఫీసర్ గా చేరారట . అప్పుడు మా అత్తగారు ఎంతచెప్పినా , మన అవసరమున్నప్పుడే మాతృభూమికి సేవ చేయాలి అని యుద్ధానికి వెళ్ళారుట . ఇంజనీర్ అవుతాడనుకుంటే , మొండివాడు ఎంతబతిమిలాడినా వినకుండా వెళ్ళాడు అని మా అత్తగారు ఎప్పుడూ అనేవారు . మేము బరోడాలో వుండగా , మావారు , రాజస్తాన్ లో ఎక్సర్సైజ్ కు వెళ్ళినప్పుడు , మా అత్తగారు చాలా సీరియస్ అయ్యారు . ఆయన వెళ్ళింది బార్డర్ కు . అక్కడికి వార్త చేరటము కష్టం . ఆ రోజులలో , మొబైల్ ఫోన్ లు కాదు ఇళ్ళలోనే లాండ్ ఫోన్ లు కూడా వుండేవికావు . యూనిట్ నుండి వార్త వెళ్ళాలి . మేము చేద్దామన్నా వీలుకాని పరిస్తితి . అసలు నాకూ ఆ వార్త అందలేదు ! మావారు పదిహేను రోజుల తరువాత తిరిగి వచ్చాక తెలిసింది . అంతే వెంటనే వెళ్ళారు . ఈయనను చూడగానే , అదృష్టవసాత్తు , అప్పటికే కోలుకొన్న మా అత్తగారు , ఇక నువ్వు హైదరాబాద్ వచ్చేయరా మాధవా అని భోరున ఏడ్చేసారుట . బరోడా రాగానే వాలంటరీకోసం అప్లై చేసారు . ఆయన సీ. ఓ ఇంటికి వచ్చి మరీ , నువ్వు లెఫ్ట్ నెంట్ కల్నల్ గా అప్ర్రూవ్ అయ్యావు , ప్రమోషన్ తీసుకొని ఆజ్ ఏ కల్నల్ గా రిటైర్ అవ్వచ్చుకదా అని నచ్చ చెప్పారు . కాని , ఇప్పుడు ప్రమోషన్ తీసుకుంటే ఇంకో రెండు సంవత్సరాలుండాలి , అప్పటి వరకు నేనుండలేను , అమ్మ కోసం వెళ్ళాల్సిందే అని ఆర్మీ వదిలి హైదరాబాద్ వచ్చేసారు . జన్మభూమికి అవసరమైనప్పుడు , చదువును మధ్యలోనే వదిలేసి 19 సంవత్సరాల వయసులోనే ఆర్మీలో చేరారు . జనని కి అవసరము అనుకున్నప్పుడు , వచ్చిన ప్రమోషన్ ను తృణప్రాయముగా వదులుకొన్నారు . ఇప్పటికీ ఆయన ఆర్మీ ఫ్రెండ్స్ అంటూ వుంటారు , నువ్వు వాలెంటరీ తీసుకోకపోతే బ్రిగేడియర్ వి అయ్యేవాడివి అని . ఆ రోజు నుండి నాలుగు రోజుల క్రితం అట్లాంటా వచ్చేవరకూ అమ్మను కనిపెట్టుకొనే వున్నారు . విధివిలాసం . . . . . వెళ్ళి పిల్లల దగ్గర కొన్ని రోజులు గడిపిరమ్మని పంపిన అమ్మ అంత అకస్మాతుగా వెళ్ళి పోవటము ఆయనకు చాలా పెద్ద షాక్ . . .

మేము చెక్ ఇన్ అవుతుండగా బిపు వురుకులు పరుగులు మీద వచ్చాడు . చాలా భారమైన గుండెలతో బయిలు దేరాము . హైదరాబాద్ ఎలా చేరామో తెలీదు . ఇంటికి రాగానే వాకిట్లో బల్ల మీద , పచ్చని మోములో ఎర్రని కుంకుమతో , ఆకుపచ్చని గుంటూరు జరీ చీర తో మెరిసిపోతూ పడుకొని వున్నది మా అత్తగారి పార్ధివ శరీరము అంటే నమ్మకము కలగ లేదు . 84 సంవత్సరాల పండు ముత్తైదువ , అని చూసేందుకు , ఆమె కాళ్ళకు నమస్కరించేందుకు మొత్తం బర్కత్ పురా వాసులంతా తరలివచ్చారా అన్నట్లుగా మనుషులు కిట కిట లాడుతూ వున్నారు . ఎవరెవరెవరో తెలియని వాళ్ళు కూడా బుట్టల కొద్ది , పూలు , పసుపు కుంకుమ తెచ్చి , చల్లి నమస్కరించి వెళుతున్నారు . విష్ణుసహస్రనామము పారాయణ చేస్తుండగా , చివరిసారిగా ప్రియ కుమారుడితో , కావాలని పెట్టుకున్న పేరు , ' మాధవా , మాధవా ' (అసలు పేరు ప్రభాత్ ఐనా , ఇంట్లో మావారిని మాధవ అనే పిలుస్తారు ) అని పిలిచి మాట్లాడి వెళ్ళిపోయారు . ఎంత పుణ్యాత్మురాలో అని అందరూ కీర్తించటమే . ' చావు కూడా పెళ్ళి లాంటిదే ' అనేది నిజమే అనిపించింది .

అమెరికాకు నాలుగు సార్లు వెళ్ళినా ఎవరైనా మీ అమెరికా అనుభవం చెప్పండి అంటే నాకు అప్రయత్నముగా ఇదే గుర్తొస్తుంది .

Steve Waugh: ఆడాల్సింది గెలిచేందుకే...?

2010-10-22T00:19:00.001+05:30

ఒకసారి పేపర్లో న్యూస్ చూసి అలాగే కూచుండిపోయాను. లినెట్ వచ్చి పిలిచిందాకా అందులో చూసిన విషయం గురించే నా ఆలోచన. అసలు ఆటగాళ్ళు దేని కోసమని ఆడుతారు? దేనికోసమని ఆడాలి?

డబ్బా? పేరా? అభిమానులకోసమనా? ఆత్మ తృప్తికోసమనా? ఇవేవీ కాకుండా మరేదైనా ఉన్నదా?

ఒక ఇండియన్ క్రికెట్ అభిమాని తల పగిలి రక్తం కారుతున్న ఫొటో నేనప్పుడు చూసింది. క్రికెట్ కోసం గంగవెర్రులెత్తే జనమున్న దేశమది. క్రికెట్ ఒక మతం, క్రికెట్ ఒక భాష, క్రికెట్ ఒక జీవన విధానం. కులం కోసమనీ, మతం గురించనీ, డబ్బూ హోదాల తేడాలున్నా కూడా "స్కోరెంత?" అన్న ఒక్క మాట మాత్రం అందరినీ ఒక్కటిగా చేస్తుంది.

ఉక్కబోత వాతావరణం, విపరీతమైన హ్యుమిడిటీ, కడుపెప్పుడు ఖరాబెప్పుడౌతుందో తెలియని పరిస్థితులు, అబ్బో, తొలిసారి అక్కడికి వెళ్ళినప్పుడు మహా ఇబ్బందులెదురయ్యాయి. డీన్ (జోన్స్) కొట్టిన రెండొందల (విఖ్యాత టైడ్ టెస్ట్) గురించి మేమిప్పటికీ ఎందుకంత గొప్పగా చెప్తామంటే ఆ పరిస్థితులలాంటివి మరి. రాను రానూ పరిస్థితులు మారాయి. కానీ ఇక్కడి అభిమాన జనం, వారి ఆశల్లో మాత్రం మార్పులేదు.

ఆటంటే వారికి ప్రాణం. క్రికెట్ ని ఇంతలా అభిమానించిన వాళ్ళు వేరెక్కడా నాకు కనబడలేదు. వారి ఆ అభిమానమే నాకు వారంటే గౌరవభావాన్ని పెంపొందించింది. దెబ్బలు తిని ఏడ్చుకుంటూ వెళ్ళే అభిమానుల్ని చూసే ఉంటాను. క్తమోడేలా కొట్టే పోలీసుల్నీ చూసి ఉండొచ్చు. కానీ ఆ కుర్రాడిని చూసినప్పుడు కలిగిన ఆవేదన మాత్రం వర్ణనాతీతం. నెత్తి మీద జుట్టుతో ఇండియా బొమ్మ హెయిర్ స్టైల్. త్రివర్ణాలున్నాయి.

ఎందుకు వాళ్ళు అంత తయారయి వచ్చేది? గుర్తింపు కోసమా? ఆట మీద మోజుతోనా? సరదా కోసమా?

తమ జట్టు గెలిస్తే చూడాలని. తమ అభిమాన ఆటగాడు సెంచురీలు కొడితే చూడాలని, వికెట్లు పడగొడితే కేరింతలు కొట్టాలని. అంత ఖర్చు పెట్టుకుని వస్తున్నది స్టేడియాలకు, తమ జట్టు గెలిస్తే చూడాలని మాత్రమే. ఓడిపోవటమ్మీద వారికసలు ఆలోచన ఉండదు. కేవలం తమ జట్టు గెలవటమ్మీద మాత్రమే వారి దృష్టి.

అలాంటి అభిమానుల్ని, వారి ఆలోచనలని చూస్తే మేము ఆడాల్సింది కేవలం గెలవటానికే. ఆడినా, ఓడినా మా డబ్బు మాకొస్తుంది. మా జీవితమే క్రికెట్. మాకది తప్ప వేరే లోకం లేదు. కానీ వారికి? వారి జీవితాలున్నాయియి. వారి పన్లున్నాయి. కానీ, అవన్నీ మానుకుని, కేవలం మా కోసం... అంటే తమ అభిమాన ఆటగాళ్ళ కోసం వారు స్టేడియాలకు తరలి వస్తారు. మేము గెలవాలనే.

అందుకనే నేను ఆడేప్పుడు, ఓటమి అంచున ఉన్నప్పుడు గుర్తొచ్చేది ఆ అభిమానులూ, వారి ఆకాంక్షలు. డబ్బే ప్రధానం కాదు. ఒక ఎలక్ట్రానిక్ గా౨డ్జెట్ను కొనే ముందు ఎన్నో ఆరాలు తీస్తాము. పెర్ఫామెన్స్ బాగుంటుందా లేదా అని వంద ప్రశ్నలు వేస్తాము. పెట్టిన ప్రతి డాలర్కూ ఫలితాన్ని పొందగలిగామా లేదా అని ఆలోచిస్తాము. సంవత్సరాలు తీసే సినిమాల భవితవ్యాన్ని కేవలం ఒక్క క్షణంలో తేలుస్తాము. ఎందుకు పెట్టిన పైసకు తగిన పతిఫలం ముట్టిందా లేదా అని. మరలాంటిది మేము ఆడినప్పుడు చూడాలని వచ్చిన జనం పెట్టిన ఖర్చుకు ప్రతిఫలాన్ని ఇస్తున్నామా?

నా దగ్గరకు వచ్చే యువ ఆటగాళ్ళకు నేను ఈ ఫొటోనే చూపుతాను. పేరూ డబ్బూ సరే, వాటంతట అవే వస్తాయి. కానీ, అభిమానులు వచ్చేది మాత్రం మనం గెలిస్తే చూడాలని మాత్రమే. అందుకే ఆడాల్సింది కేవలం గెలవటానికి మాత్రమే. గెలవాలంటే మనమాడాల్సింది తిరుగు లేని విధంగా. తిరుగులేని ఆటగాడంటే ఎవరికైనా గౌరవమే. అందుకే Play to win. Rest follows. రక్తం ఓడుతున్న ఆ అభిమానిని గుర్తుకు తెచ్చుకోండి. టికెట్ కోసమతను పడ్డ కష్టాన్ని గురించి ఆలోచించండి. ఎండనకా, ఆననకా అతను క్యూలలో నిలబడి మరీ వచ్చేదెందుకా అని ఒక్క క్షణమాలోచించండి. తన విలువైన సమయాన్ని వృధా చేసుకునేది, ఒక విజయాన్ని చూడాలని మాత్రమే. ఆ ప్రతిఫలాన్ని అతనికి దక్కించండి.

మరి మా తృప్తో అంటారా? గెలవటంలో ఉన్న తృప్తి డబ్బు వల్ల కూడా రాదు. అయినా ఆ విషయాలను మళ్ళా కలిసినప్పుడు...

(ఈసారి సెహ్వాగ్స్ 195).

This one is abridged slightly. Full version in English will be published later :)

వీరాధి వీరుడూ, శూరాధి శూరుడూ, గ్రేటాది గ్రేటుడూ

2010-10-20T23:01:00.001+05:30

మన క్రికెట్ చంటి గాడు, టెస్ట్ క్రికెటరాఫ్ ద యియర్ వీరేంద్ర సెహ్వాగ్ పుట్టిన రోజివాళ.

ఓపాలి ఇషింగులు సెప్పుకుందామా?

ఈ సంవత్సరమ్మొత్తం ఇరక్కుమ్మాలని కోరుకుంటూ...

తృష్ణ: Woman in curves

2010-10-19T23:56:00.001+05:30

బ్లాగర్ తృష్ణ గారు దసరా శుభాకాంక్షలు చెప్తూ పెట్టిన స్కెచ్ బాగుందనిపించింది. అందుకే అలంటిదేదన్నా ఉంటే B&G కోసమని ఇవ్వమని అడిగాను. వెంటనే ఈ స్కెచ్ గీసి పంపారు. Woman in curves...

చూసి ఎలా ఉన్నదో చెప్పండి... :)

మదిలో ఆలోచనల సుడి గాలి

రేపిందొక వడ గాలి

ప్రశ్నల మీద ప్రశ్నలు

సమాధానాల నెవరి నడగాలి?

జవాబు దొరకక తిరుగుతున్న నాకు

కనిపించిందొక అంగన

కలిగించింది సాంత్వన

చూపింది నా ఆలోచనలకొక పొంతన

పేరడిగాను

అన్నది కదా...

తెలియదా నేనెవరో

అవుతానా వేరెవరో

నీ అంతరంగాన్ని

అనంత జీవన సారాన్ని

అంటూ మొదలయ్యే నా "ప్రశ్నాంగన" అనే కవితకు చక్కగా సరిపోతుందీ స్కెచ్. అందుకే ఇక్కడ కవిత మొదలునిస్తున్నాను.

అడిగిన వెంటనే స్పందించి చక్కని స్కెచ్ నిచ్చిన తృష్ణ గారికి ధన్యవాదాలు. ThankQ Sis

మనసుల ఆంతర్యాలను పసిగట్టే పెరుమాళ్ళు

2010-10-12T09:20:00.000+05:30

రచన : మాకినీడి సూర్య భాస్కర్

కథాస్వామ్యం, గోదావరి స్టేషన్, సామెత కథల వంటి సొంత కథలను సంపుటాలుగా వేసిన ప్రసిద్ధ అనువాద కథకులు ఎల్. ఆర్. స్వామి - మలయాళంలో పుట్టి, తెలుగులో ఉద్యోగించిన జీవితాన్ని తన ప్రవృత్తికి అన్వయిస్తూ మలయాళం నుండి తెలుగులోకి, తెలుగు నుండి మలయాళం లోనికి అనేక రచనల్ని అనువదించారు. తమిళం నుండి తెలుగులోకి కూడా కొన్ని అనువాదాలు చేశారు. అనువాద రచయితగా వీరి ప్రాచుర్యం ఎంతటిదంటే, కేంద్ర సాహిత్య అకాడమీ స్వయంగా పూనుకుని వీరి చేత కొన్ని గ్రంథాల్ని అనువదింప జేసింది. అనువాద కథకునిగా ఎంత పేరు పడ్డారో సొంత ముద్ర కలిగిన స్వీయ కథలకూ అంతే పేరు పొందారు, స్వామి.

తెలుగులో స్వామి రచనా నేపథ్యానికి ఆరంభం మాత్రం గొప్ప విస్మయాన్ని కలిగించే సంఘటన. తెలుగు మాతృభాష కాకపోయినా, ఉద్యోగరీత్యా 1980ల్లో విశాఖ వచ్చి స్థిరపడ్డ కారణంగా తెలుగు నేర్చుకుని తెలుగు సాహిత్యాన్ని చదివారు స్వామి. ఓ ప్రముఖ వార పత్రిక పోటీలో బహుమతి పొందిన ఓ కథ గురించి చర్చించు కుంటున్న సహోద్యోగులతో, విభేదించిన కారణంగా మాటా మాటా పెరిగి, సత్తా ఉంటే కథ రాసి చూపమనే సవాలుగా పరిణమించడం వల్ల తప్పనిసరిగా రాయాల్సిన అవసరంలోంచి 20 ఫిబ్రవరి 1988 న పుట్టుకొచ్చింది , ఆయన మొదటి తెలుగు కథ 'జవాబు లేని ఒక ప్రశ్న'గా స్వామి కలం నుంచి. అంతే కాక, ఆంద్ర జ్యోతి వార పత్రిక ఉగాది కథల పోటీలో బహుమతి కూడా పొందింది. అయితే, స్వామి అప్పటికే మలయాళంలో గుర్తింపు పొందిన రచయిత అని పాపం వారి సహోద్యోగులకు తెలిసి ఉండదు. ఏమైనా వారిని అబినందించాలి, తెలియక చేసినా మంచి పని చేసినందుకు; మంచి అనువాదకున్ని తెలుగు సాహిత్యానికి అందించినందుకు.

ఒకటి రెండు సంఘటనలతో లోకరీతిని అద్భుతంగా చిత్రీకరించగల నేర్పుతో కథను సాధ్యమైనంత సంక్షిప్తంగా రాయగల శిల్పాన్ని సంతరించుకున్న స్వామి ప్రయోగవాది కూడా. జీవిత సారాన్ని ఏరి, కూరిన సామెతల ఆధారంగా మంచి కథ లల్లారు స్వామి. అయితే ఆ కథలు ఏదో ఒక సామెతను ఎంచుకుని దానికి రాసినట్లుగా ఉండవు. కథనం మొత్తంగానే ఆ సామెతకు దారి తీసినంత సగాజంగా ఉంటాయి. ఈ రకంగా లోగడ సామెత కథలను డా.(శ్రీమతి) తెన్నేటి సుధాదేవి రాశారు. ఈ ప్రయోగాన్నే ఇంకొంచెం మార్చి 'లోగుట్టు పెరుమాళ్ళ కెరుక' అనే ఒక్క సామెతనే తీసుకుని పదిన్నొక్క కథ లల్లారు
స్వామి. కథలన్నిటికీ ఈ సామెతే శీర్షిక కనుక ప్రత్యేకించి శీర్షికేదీ లేకుండానే కేవలం సంఖ్యతో సూచించారు. ఈ కథల విషయికంగా విలాసం మాస పత్రిక సంపాదకులు చింతా ప్రభాకర రావును అభినందించాలి. ఎందుకంటే ఆయన కోరి మరీ రాయించి ప్రచురించారు. భవిష్యత్తులో ఎప్పటికో రావాల్సి ఉన్న ఈ కథల్ని రాయడాన్ని వేగిర పరిచా రాయన.

'లోగుట్టు పెరుమాళ్ళ కెరుక' అంటే మనిషి ఆన్తర్యంలోని ఎవరికీ తెలియని ఆలోచనలు పెరుమాళ్ళుకు తెలుస్తాయని. అయితే ' ఎవరీ పెరుమాళ్ళు?' అని ప్రశ్నించుకుంటే 'ఎల్.ఆర్.స్వామి' అనే సమాధానం వస్తుంది, ఈ కథల్ని చదివినప్పుడు. ఆ విధంగా 'ఎల్.ఆర్. పెరుమాళ్ళు' అనే మరో పేరును సంపాదించుకున్నారు స్వామి. కొస మలుపు ఒక మెరుపుగా కొత్త కోణాన్ని ఆవిష్కరిస్తూ, లోగుట్టు సామెతకు అతికేలా అప్పటి వరకు జరిగిన కథనీ, కతాంశాల్నీ మలుపు తిప్పేదిగా ఉండడం ఈ కథల్లో చూస్తాం. సాదాసీదా మొదలు ఒక వర్ణన లోకి దారి తీస్తుంది. ఆ వర్ణన తరువా త్తరువాత కథలోని పాత్రల సహజ స్వభావానికి సరిపోతుంది. ఈ కథల్లోని మౌలిక శిల్పమిది. పోలికలతో కథనాన్ని నడపడం కూడా గమనిస్తాం. పోలికలు అమోఘంగా ఉంటాయి. వీటిలో పలుకుబడీ, నుడికారంతో సంపద్వంతమైన తెలుగు భాషను వాడతారు. ఉదాహరణకు కొన్ని-

" ఆప్యాయంగా మసలితే జలగలా అతుక్కుపోతుందేమో!"
" ఏడ్చి ఏడ్చి ఉబ్బుకుపోయిన ఆమె కళ్ళు ఎర్ర మందారాల్లా కనబడ్డాయి."
" వర్ధనమ్మ అన్నయ్య ఆమెతో పాదరసంలా అంటీ అంటనట్లు ఉంటాడు."

వీటిని కేవలం పోలికలుగానే భావిస్తే సరి కాదు. ఈ పోలికల వెనుక లోకరీతిని అద్భుతంగా పట్టి ఉంచుతారు స్వామి.

" చూడు, చుట్టాలు సముద్రం వంటి వాళ్ళు. దూరం నుంచి కాని ఒడ్డున నిలబడి కాని చూస్తె బాగుంటుంది."
" అంత వరకు పిల్లల కేరింతలతో, పడుచువాళ్ళ కబుర్లతో కళకళలాడిన పార్కు ఆత్మీయులు విడిచి పెట్టిన ముసలి వాడి ఇల్లులా ఉంది." అలాగే రిటైరైన ఉద్యోగి జీవితం -
" టెంక లోపల తొలుచుకు తినే పురుగున్నా బయట నిగనిగలాడే కలెక్టర్ మామిడిపండు లాంటిది."
"పదవీ విరమణ చేసినవాడి జీవితంలా రెస్టారెంటు ఖాళీ అయింది."

తెలుగు మాతృ భాషగా గలవారికంటే జీవద్వంతమైన భాషను రాయగలగడం గొప్ప విషయం. ఆంటీ, కార్లు, సిటీ వంటి సర్వ సాధారణమైన పదాలు తప్పిస్తే ఆంగ్ల పదాల్ని అంతగా ఉపయోగించరు స్వామి.

చాలా కథల్లో తప్పనిసరిగా కనబడే పాత్ర కర్చీఫ్. కళ్ళు ఒత్తుకునే సాధనంగా దర్శన మిస్తుంది. ఒక్కో కథలో పేరు మార్చుకుని ' చీర కొంగు' గా అవతారమేత్తుతుంది. ఎక్కువగా కళ్ళు ఒత్తుకునే సాధనంగానే దర్శనమిచ్చినా, ఒకటి రెండు కథల్లో చెమట పట్టిన మొహాన్నీ, మెడనీ ఒత్తుతూ కనబడుతుంది. జేబు రుమాలు పాత్ర ద్వారా సమాజంలో భద్ర జీవితాలకన్నా అభద్ర జీవితాలే ఎక్కువన్న విషయాన్ని స్వామి చెప్పకుండానే తెలియజేసినట్లైంది.

మొదటి రెండు కథల్లోనూ మౌలిక సారాంశం ఒక్కటే - ఓ వ్యక్తి చనిపోయాకా సంబంధీకులు ( అదీ తల్లీ కూతుళ్ళు) ఏడ్చే ఏడ్పు చనిపోయినందుకు కాదనీ, మరేదో దానికి కారణమనీనూ. మొదటి కథలో ఆ పాత్రను కూతురు పోషిస్తే, రెండో కథలో తల్లి పోషిస్తుంది. కారణం ఆర్దికాంశం కావడం ఇక్కడ గమనించాల్సిన విషయం. ఈ పదకొండు కథల్లోని ' లోగుట్టు' ముఖ్యంగా ఆర్ధిక సంబంధం కావడం గమనిస్తాం. మొదటి కథలో పెద్దమ్మ చనిపోతూ తన నగలూ డబ్బూ అయిన వారెవ్వరికీ ఇవ్వకుండా, చివరికంటా తనకు సేవ చేసిన పనిమనిషి బంగారమ్మకు ఇచ్చిందని తెలుసుకున్న బంధువులు, కూతురుతో సహా శవాన్ని వదిలేసి చక్కా పోతారు. అలాగే రెండో కథలో రామాయమ్మ ఏడుపు చనిపోయిన ఎనిమిదేళ్ళ కూతురు గురించి కాదనీ, ఆ అమ్మాయిని పణంగా పెట్టి తీసుకున్న రెండు వేల రూపాయల అప్పు గురించని తెలిసినప్పుడు విస్మయమౌతుంది. ఈ విధంగా ' లోగుట్టు'కు అసలు కారణం ఆర్దికాంశం కావడం ఎన్నో కథల్లో చూస్తాం.

కొంత ఖర్చుతో ఘనంగా విందిచ్చి, తన కివ్వాల్సిన పదిహేను వేల రూపాయల గొలుసును సొంతం చేసుకున్న తమ్ముడు, పదవీ విరమణానంతరం తండ్రికి వచ్చిన డబ్బును అతని దగ్గరున్న అక్క కైవసం చేసుకోక ముందే తన సొంతం చేసుకోవాలని భావించిన చెల్లీ, డబ్బున్న వారి పిల్లలకు తీసిపోకుండా కనబడాలనే తాపత్రయంతో తోటి విద్యార్థుల పుస్తకాలు దొంగిలించి, అమ్ముకుని,ఆ డబ్బుతో జల్సాలు చేసే విద్యార్థినీ, డబ్బు హోదా దర్పం ప్రదర్శించుకునే వేదికగా స్నేహితురాలి అమ్మాయి పెళ్లిని భావించి, భర్త వద్దన్నా వెళ్ళిన స్త్రీ ఒక మోసగాడి వలలో పడి తన నగలన్నీ
పోగొట్టుకోవడం - ఇలా ఆర్దికాంశమే అధికంగా 'లోగుట్టు' అవుతుంది. అయితే, ఆర్దికేతరమైన అంశాలు కూడా 'లోగుట్టు' కావడం కొన్ని కథల్లో ఉంది.

చిన్నప్పట్నుంచీ పని పిల్లగా ఉన్న కొండమ్మని వయసొచ్చేసరికి పనిలోంచి తీసేసిన అమ్మ గారి లోగుట్టు - ఆ అమ్మాయి పట్ల ఆవిడ భర్త చూపిన మొహం అయితే, ఎక్కడో పల్లెటూరిలో ఉన్న నిరుపేద మేనత్తని కారు పంపి రప్పించుకుని పట్టు చీర పెట్టి మరీ పంపించడంలో 'లోగుట్టు' కీర్తి కండూతి. జాలి గల వాడిగా మంచి పేరును కొట్టేయాలన్న పబ్లిసిటీ. అలాగే కాలదోషం పట్టిన వీసాను రక్షించుకుని, అమెరికా పౌరసత్వం సంపాదించడం 'లోగుట్టు'గా అందం చందం లేని అనకాపల్లి 'నల్ల బెల్లం దిమ్మ'ని పెళ్లి చేసుకుంటాడో అమెరికా సేటిల్డ్ ప్రబుద్ధుడు.

ఈ విధంగా సమాజంలో మనకి కనబడే రకరకాల మనుష్యుల ' లోగుట్టు'ల్ని ఈ కథల్లో బట్టబయలు చేసి పడేశారు స్వామి - మనసుల ఆంతర్యాలని పసిగట్టిన పెరుమాళ్ళు.

జీవన సంబారం

2010-10-03T20:04:00.002+05:30

క్రియ ఒకటే
జీ...వించడం!

బారులు దీరి
నెమ్మదిగా పాక్కుంటూ
దేనికోసమో ఆరాటపడుతూ
అధిగమించాలని పోటీ పడుతూ
క్రమశిక్షణతో...

బారులు దేలి
హాయిగా ఎగురుకుంటూ
దేనికీ ఆరాటం లేదనిపించేలా
మబ్బులతో పోటీ పడుతూ
స్వేచ్చాకర్షనతో...

క్రియ ఒకటే...
జీవించడమే!

సంసార సంచారం
సంచార సంసారం

పుట్ట నుంచి ప్రపంచంలోకీ...
ప్రపంచమంతా గూడుగానూ...

విస్తరించలేని కత్తిరింపు
కత్తిరించలేని విస్తరణ
చట్రంలో ఇరుక్కున్న్ పయనం
పయనమే బతుకు చట్రమైన వైనం

ఏదైనా జీవించడమే!

స్వేచ్చ తనకు తానైన బంధనం
రెక్క ముడవని నిరంతర శ్రమ జీవనం

బంధనంలోనే కల్పించుకున్న స్వేచ్చ
రెక్క విదిల్చిన తరంతర విహంగానం

జీవించడమే...
క్రియ ఒక్కటే-

వేరు వేరు సరళి
వినిపించేదొకే బ్రతుకు మురళి!

సంసార సంచారమైనా
సంచార సంసారమైనా...

అది జీవన సంబారమే!

రచన మాకినీడి సూర్యభాస్కర్

జయహో నాగయ్య

2010-09-16T15:26:00.001+05:30

This article was published in Navatarangam two years ago. After a surprising incident, I wish to republish this one here for B&G. You can know about that incident here...

పొద్దున్నే అంటే, నాలుగు గంటలకు, లేచి సంధ్యోపాసన చేసి, దైవ ప్రార్ధన చెసి, నిర్మలమైన మనస్సుతో కూర్చుంటే, నాలోని భ్రమలు తొలగి, అహం అణగి, మదమాత్సర్యాలు నశించి, ఆకాశాన సందె చుక్క కనిపించింది. దాని అందానికి ముగ్ధుడనై నే నాకసము వైపు నా దృక్కుని సారించగా తారల తళుకు బళుకులు నన్నమితాశ్చర్యమునకు గురి చేసినవి. అప్పుడే నాకు నేనెంత చిన్న వాడిననే భావన కలిగినది.

ఈ అందమైన పృకృతిని సృష్టించిన ఆ భగవానునికి మ్రొక్క బోగా, “నన్ను కాదు నాయనా, నన్ను గూర్చి తెలుసుకున్న వారి గురించి ఆలోచింపుము. నీ సత్యాన్వేషణ ఫలిస్తుంది,” అన్న మాటలు ఎక్కడినుంచో వినవచ్చాయి. ఎవరా అని ఆలోచింపక, ఆ మాటల సారాన్ని అవగతం చేసుకునే ప్రయత్నమున మునిగి నాను.

అంత నాకొకటే భావన…

భాగవత రామాయణ గీతాది శృతి శాస్త్ర పురాణపు మర్మములన్,
శివాది షణ్మతముల గూఢములన్,
ముప్పది ముక్కోటి సురాంతరంగముల భావముల నెరిగి
భావ రాగ లయాది సౌఖ్యముచే చిరాయువుల్ గలిగి నిరవధి సుఖాత్ములై త్యాగరాప్తులైన వారెందరో మహానుభావులూ……ఆఆఆ…..

ఇక మనసాగలేదు. అందుకే ఆ త్యాగ బ్రహ్మని తలంచుచూ… నా ఈ చిరు ప్రయత్నమును ప్రారంభించాను.

నాగయ్య గారు నటించిన త్యాగయ్యని అప్పట్లో చూడని తెలుగు వారు ఉండి ఉండరు. మా నాన్నగారి మాటల్లోనైతే మా ఊళ్ళో వాళ్లు బళ్ళు కట్టుకుని మరీ చూసిన సినిమా అది. సినిమా అనే మాట తక్కువ. చిత్రరాజం… ఊహూఁ. చూద్దాం. ఏమంటామో చివరకు. నటీ నటుల గురించి చెప్పనవసరం లేదు. ఈ కళాఖండానికి కర్త, కర్మ, క్రియ అన్నీ చిత్తూరు వి. నాగయ్య. అంటే నాగయ్యగారు. (ఇప్పుడు దొరికే DVD/VCD ల మీద లేబెల్ అలాగే ఇస్తున్నారు).

ఆయన ప్రతిభ గురించి మాటలాడే సాహసం చేయను. కానీ అతి కొద్ది మాటలలో నా అనుభూతులను పంచుతాను. మొదటి సారి గా నేను ఒక వేమన సినిమాని చూశాను. నా వయసుకప్పటికి అది మహా విసుగు అనిపించింది. నటీ నటుల గురించి నేను చెప్పను. కానీ కొన్ని రోజులతరువాత నేను ‘భక్త పోతన’ సినిమా చూశాను. అందులో పోతన పాత్ర దారి శాంత గంభీరమైన నటన, సరళ గంభీరమైన గాత్రం, నన్ను ఏవేవో లోకాలకి తీసుకుని పోయి, మైమరపించి, అలా టీవీకి నన్ను కట్టి పడేసినాయి.

అప్రస్తుతమైనా ప్రస్తుతమే ఇది. అందుకే ఇక్కడ వ్రాస్తున్నాను. ‘బొబ్బిలిరాజా’ సినిమా చూసి, అందులో వెంకటేష్ నటనకి My మరిచి కొన్నాళ్ళు ఆ అనుకరణ చేసిన నాకు, ఈ వ్యక్తీ నటన నచ్చటం చాలా మందికి ఆశ్చర్యం కలిగించింది. (అదే నా జీవితం లోని తొలి, ఆఖరి అనుకరణ. ఎందుకో నాకు అనుకరణ అంత నచ్చదు. ఎప్పుడన్నా ప్రయత్నించినా పొత్తు కుదరదు). కానీ నాకు ఆశ్చర్యం కలుగలేదు. ఆ నటునిలోని మహత్తు అలాంటిది. అందుకే ఇంకొటేదో సినిమా వస్తుంటే చూశాను. అందులోనూ ఆ పోతనే. అంతే. నేను మళ్ళీ టీవీ కి అతుక్కుని పోయి చూసిన ఆ సినిమా ‘నాగయ్యగారి వేమన’.

నా వయసు వారికి ఆ రోజుల్లో ఉండే అభిమాన నటులు కాకుండా Break the Rules అంటూ నాకు అభిమానం లో ఒక కొంగ్రొత్త కోణాన్ని చూపించిన నాగయ్యకి నివాళిగా…

ఈ చిత్రానికి ‘ఎందఱో మహానుభావులు’ పని చేశారు. వారిలో ప్రత్యేకంగా చెప్పుకోదగ్గది, ‘జపేశన్’ పాత్రధారి ఐన ‘ముదిగొండ లింగమూర్తి’ గురించి. అసలు మన ముందు ఆ జపేశనే ఉన్నాడా అనేటంత సహజమైన నటనని ప్రదర్శించారు. ‘ఏమిరా త్యాగూ’ అంటూ ఆయన చెప్పే డైలాగ్ అప్పట్లో వాళ్ల బడిలో ఎవరన్నా మాట వినక పోతే వాళ్ల మాష్టారు వాడేవారని మా గురువు గారు చెప్పేవారు. అంటే అంత నలిగి ఉంటుంది ఆ తరం వారి నోళ్ళలో. ‘సుకవి నిల్చు జనుల నాల్కల పైన…’ అని చిన్నప్పుడు చదువుకున్నాను. గొప్ప నటులు కూడా అంతే. వారి వారి మేనరిజాల వల్ల. (ఇప్పుడూ ఉన్నారు. అది నా బాధ్యత కాదు).

కానీ ఆ మాటలు త్యాగరాజ మహాకవి విషయంలో మాత్రం ఎవరికీ చెప్పనవసరం లేదు. ఆయన సుకవే కాదు భక్త కవి కూడా. అంతేనా ఒక గొప్ప సృష్టి కర్త కూడా. ఎన్నెన్నో రాగాలని సృజియించిన సృజనశీలి ఆయన.

అంతటి ఆ మహా వాగ్గేయకారుని చరిత్రని తెరక్కెక్కించే సాహసానికి ఒడిగట్టారు నాగయ్యగారు. ఎంతో సాహసంతో, భక్తితో ఎన్నో విమర్శలు ఎదుర్కుని, ఖర్చుకోర్చి, తీసిన ఆ చిత్రం ఆయనని భక్తి చిత్ర నటునిగా అమరత్వాన్ని కలుగజేసింది.

త్యాగరాజ మహాకవి జీవితం లోని కొన్ని మధుర ఘట్టాలనూ, ఆయన మనకి ప్రసాదించిన గీతాలలో కొన్నింటిని, నాగయ్య గారు తనకే సాధ్యమైన శైలిలో మనకి అందజేసి మనలను ధన్యులని చేశారు. ఆయన గళం లో నుంచీ జాలువారిన ఆ త్యాగరాజ కృతులు ఎంతటి ఆనందాన్ని కలిగిస్తాయో… ఆ చక్కని పద ఉచ్ఛారణ అంత మహత్తరంగా ఉంటుంది. (కొందరు పెద్దలు పాడినప్పుడు వారి పాండిత్య ప్రదర్శనే తప్ప హావ భావాలలో త్యాగరాజ హృదయాన్ని అందుకోలేక పోయారు. ఎన్నోసార్లు విని నేను చెపుతున్న మాట ఇది. ఆ భక్తి కూడా కానరాదు). కానీ నాగయ్యగారి ప్రత్యేకత అక్కడే మనలని కట్టి పడేస్తుంది. ఆయన లీనమై, మనని కూడా లీనం చేస్తారు. భక్తి తప్ప ప్రదర్శనా ధోరణులు ఎంతమాత్రం కానరావు. ఆ రోజుల్లోనే కారులో తిరిగిన భోగి ఐన ఆయన ఈ భక్తి యోగి పాత్రని అంత గొప్పగా పోషించారంటే ఎంత ఆశ్చర్యమో నాకు. చేసే పని మీద దృష్టి తప్ప అన్యం తెలియదేమో ఆ మహా నటునికి. తప్పు తప్పు. మహానుభావునికి. కేవలం నటించటమే కాదు. దర్శకత్వాన్ని కూడా నేరిపి, సంగీతాన్ని అందించి, గానామృతాన్ని పంచ గలిగారంటేనే ఆయన బహుముఖ ప్రజ్ఞ, శక్తి సామర్ధ్యాలూ, చేసే పని పట్ల అనురక్తీ మనకి అర్ధం అవుతాయి.

ఇక సినిమా గురించి చెప్పాలంటే ముందు ఆయన ఇచ్చిన వివరణని గురించి చెప్పాలి. కొంచం అటూ ఇటూ గా ‘This is not an historically accurate account. Many popular legends are taken into account. This is for dramatization’s sake.” అందుకే కొన్ని చరిత్రకందని విషయాలూ ఉన్నాయి ఆ చిత్రం లో. అందులో ముఖ్యమైనది… ‘నారద మహర్షి’ మారు రూపం లో ప్రత్యక్షం అయ్యే సన్నివేశం.

అంతకు మునుపు స్వరార్ణవం కొరకు త్యాగయ్య బాధ పడే సన్నివేశాలని ఎంతో హృద్యంగా చిత్రీకరించ బడినాయి. అర్ధరాత్రి పూట స్వర రచనకు పూనుకుని, సాధించలేక (శిష్యుడు ‘బాగుంది గురువుగారూ’ అన్నా ఆయన తృప్తి పడరు.) ఆ తరువాత ఒక రోజున ఆయన వద్దకు ఒక బ్రాహ్మణుడు వచ్చి, ఎంతో దూరం నుండీ నేను మీ పాటను వినటానికి వచ్చాను. అని ఆయనను అడుగుతారు. అప్పుడు ‘రామానుగ్రహం పొందలేని మంద భాగ్యుని’ అని బాధపడటం, ఆ వ్యక్తి ఒక పోత్తమునిచ్చి ఆయనను పరిశీలించమనటం వెనువెంటనే జరిగిపోతాయి.

ఆయన పరిశీలించే సమయం లో ఆ సంగీత జ్ఞానం, సరస్వతీ కటాక్షం అక్షరాల రూపం లో అక్షరంగా ఆయనలో కలిసి పోవటం అప్పటి టెక్నికల్ స్టాండర్డ్స్ అనుసరించి అద్భుతమనే చెప్పాలి.

“ఎవరు స్వామీ మీరు?” అని అడుగగా ఆయనకు ప్రాప్తమైన సమాధానం… “మా అమ్మ వీణ వాయిస్తుంది.”

ఈ సమాధానం మరో మహానుభావుడు సముద్రాల రాఘవాచార్య (సముద్రాల సీనియర్) వ్రాసినది. ఈ చిత్రానికి వీరే సంభాషణలను కూర్చారు. వీరి గురించీ ప్రత్యేకంగా చెప్పనవసరం లేదు. వీరు మా స్వగ్రామానికి చెందిన వారు.

ఈ సన్నివేశంలో చిత్రం ఏమిటంటే అప్పటి దాకా త్యాగరాజు పొందిన ఆవేదనంతా చేత్తో తీసేసినట్టుగా పోతుంది. అప్పుడు కలిగిన పులకరింతలో ‘శ్రీ నారదా మౌనీ’ అనే కీర్తనని పాడుతారు. మనకీ మనసు పులకరిస్తుంది. అరె! నారద మహర్షి ఇలాగే ఉంటారా? అని అనిపిస్తుంది. అతిశయోక్తి కాదు. ఒక్క సారి నారద మహర్షి రూపం (ఈ సినిమాలో వచ్చే క్షణకాలంలో) చూస్తే మన మనసులలో నుంచీ తొలగిపోదు. అనుభవించాలే గానీ వర్నించనలవిగాని ఆనందం కలుగుతుంది ఆ ఒక్క సన్ని వేషంతోనే. చారిత్రకంగా జరిగిందని చెప్పలేక పోయినా ఆ నారద మౌని అనుగ్రహం కలుగనిదే త్యాగ బ్రహ్మ ఇంతటి వ్యక్తిగా నిలిచేవారు కాదేమో. నా ఉద్దేశ్యం నాగయ్యగారు కూడా ఆ దేవర్షి అనుగ్రహం పొందారేమో!.

మరొక సన్నివేశం… “ఎందఱో మహానుభావులు” కీర్తన వచ్చే సమయంలో. ఆ సన్నివేశంలో ఎందఱో మహానుభావులు, సంగీత విద్వాంసులు ఒక సభలో కూడి ఉంటారు. త్యాగయ్య తన గురువు గారి ఆజ్ఞ మేరకు అచటికి వెళ్లి వారి ఆశీర్వాదములను, ఆనతిని (ఆయనే పాడమని కోరుతారు) పొంది ప్రారంభించే “ఎందఱో మహానుభావులు” అజరామరమై నిలిచి ‘పంచరత్నా’లలో ఒకటిగా కీర్తిని పొందగా, నాగయ్య గారి సన్నివేశ రూపకల్పన, imagination, గాత్రం, స్వరకల్పనా, తోటి నటుల నుంచీ తనకు కావలసిన effect ని పొందిన తీరూ, తెలుగు చిత్ర పంచరత్నాలలో ఒకటిగా చేశాయి.

త్యాగయ్య పాడటం అవగానే ఒక విద్వాంసుడు ‘బ్రహ్మానందం కలిగించారండీ త్యాగయ్య గారూ’ అనటం ఆ సన్నివేశంలో అక్కడి వారికే కాదు. చూసిన మనకి కూడా నాగయ్య గారు ‘బ్రహ్మానందాన్ని’ కలుగ జేశారు. అక్కడ త్యాగయ్య పాడే సందర్భంలో ఉన్నా వ్యక్తులు నిజంగానే లీనమైపోయి ఉంటారు. ఆ సహజత్వం చాలా అరుదు.

I planned a follow up for this article long ago. But did not finish it as I felt can I maintain the same standards. But now I finished one. And will publish it here in 10 days.

మనోహర దృశ్యకావ్యం - సాగర సంగమం

2010-09-14T05:48:00.004+05:30

ఒక నిర్దిష్టమైన కథను ఎన్నుకుని దానిని సర్వాంగ సుందరంగా తీర్చిదిద్ది, అద్భుతమైన దృశ్యకావ్యంగా మలచబడిన చిత్రం కె.విశ్వనాధ్ సృష్టించిన "సాగర సంగమం". 1983 లో విడుదలైన ఈ చిత్రం ఇప్పటికీ మన మనసుల్లో చెక్కు చెదరకుండా ఉంది. అందులోని పాటలు, సంగీతం, చిత్రీకరణ, నటీనటుల హావభావాలు .. ఆ కథలో మనకు గోచరించిన ఎన్నో అంశాలు మరపుకురానివి.

ప్రతిభ ఉన్నా గుర్తింపు రాని ఒక నాట్యకారుడి జీవన సంఘర్షణ ఈ చిత్రం. బాలకృష్ణ (కమల్ హాసన్)ఒక పేద యువకుడు. స్వయంకృషితో నాట్యం నేర్చుకుని కూచిపూడి, భరతనాట్యం, కథక్ రీతులలో ప్రావీణ్యం సంపాదిస్తాడు. కాని కృతిమత్వం, విచ్చలవిడితనం, వాణిజ్య, వ్యాపారధోరణి,నిర్లక్ష్యంతో నిండిన సినిమారంగంలో ఇమడలేకపోతాడు. అతని కళకు తగిన గుర్తింపు దొరకదు ఎందుకంటే అతడు పేదవాడు కాబట్టి. తన విద్యతో అందరిని మెప్పించి గొప్పవాడై తల్లిని సుఖపెట్టాలని కోరుకుంటాడు కాని అతనికి సాయపడేవాళ్లు ఉండరు. అతనిలో ప్రతిభను గుర్తించిన మాధవి ( జయప్రద) అతనిని ప్రోత్సహించి డిల్లీలో జరిగే కార్యక్రమంలో అతని నాట్య ప్రదర్శన ఏర్పాటు చేయిస్తుంది. కాని చివరి క్షణంలో అతని తల్లి చనిపోవడంతో ఆ అవకాశం కోల్పోతాడు. అతనికి తోడుగా నిలిచిన మాధవిని ప్రేమిస్తాడు. కాని ఆమెకు చిన్నతనంలోనే పెళ్లైందని తెలిసి కృంగిపోతాడు. తిరిగి వచ్చిన భర్తకు ఆమెను అప్పగించి తాను దేశదిమ్మరిగా మారి తాగుబొతు అవుతాడు. కొన్నేళ్లకు అనుకోని పరిస్థితులలో మాధవి కూతురు శైలజ(శైలజ) నాట్యప్రదర్శనలో ఆమెని తప్పు పడతాడు. అప్పటికే తాగుడు వల్ల అతడి ఆరోగ్యం చెడిపోతుంది. కాని తన నాట్యానికి వారసులు లేరనే బాధ మిగిలేఉంటుంది. అది తెలుసుకున్న మాధవి బాలుని తన కూతురికి గురువుగా నియమిస్తుంది. భర్త పోయినా బాలుకి తెలియ కూడదని బొట్టు పెట్టుకుంటుంది మాధవి. వాళ్లిద్దరి స్నేహం చూసిన కూతురు కూడా అపార్ధం చేసుకుంటుంది. చివరకు తన నాట్యకళనంతా శైలజకు నేర్పించి ఆమె నాట్యప్రదర్శన చూసి తృప్తిగా కన్ను మూస్తాడు బాలు.

ప్రతిభావంతుడైన ఒక కళాకారుడు తనను అష్టకష్టాలు పడి పెంచి నాట్యాన్ని నేర్పించిన తల్లి హటాత్మరణం, అండదండగా నిలిచి, ప్రోత్సాహాన్నిచ్చి జీవితాంతం తోడుంటుందనుకున్న స్నేహితురాలు దూరం కావడంతో నిరాశకు లోనై తాగుడు వ్యసనానికి బానిస అవుతాడు. ఆ మత్తులొ తన బాధను మరచిపోవాలని అనుకుంటాడు. ఐనా కూడా ఆ కళాకారుడు తనలోని కళ తనతోనే అంతమైపోకూడదనుకుంటాడు. ఈ సినిమాలో మనకు నిత్యం ఎదురయ్యే సంఘటనలు స్పష్టంగా చూడవచ్చు. సినిమా ప్రపంచంలో కళలను వ్యాపారధోరణిలో అపహాస్యం చేస్తున్న తీరు, శైలజ నాట్యంలోని లోపాలు పట్టించుకోకుండా పత్రికలు, ప్రముఖులందరూ ప్రశంసించడం లాంటివి చూస్తుంటే నిజమైన కళాకారులకు అస్సలు గుర్తింపులేదనే విషయం అర్ధమవుతుంది. ఇక్కడ చెప్పుకోదగిన మరో విషయం కీర్తికాంక్ష, అహంకారంతో శైలజ చేసే నృత్యంతో చిత్రం ప్రారంభమవుతుంది కాని చివరికి అదే శైలజ వివేకం, మాతృభక్తి, గురుభక్తి కళమీది గౌరవంతో నాట్యంలో లీనమై ప్రదర్శన ఇస్తుంది. అప్పుడామెను చూసిన బాలు తనలోని కళను సంపూర్ణంగా ఆమెకు నేర్పించి మాధవి ఋణం తీర్చుకున్నానని సంతృప్తిగా కన్ను మూస్తాడు. బాలు మరణీంచినప్పుడు నాట్య ప్రదర్శనకు అంతరాయం కలగకుండా రఘు వీల్ చైర్ ని నిశ్శబ్దంగా బయటకు తీసికెళతాడు. అప్పుడే మొదలైన వానలో బాలు తడవకుండా మాధవి గొడుగుపడుతుంది. ఈ సన్నివేశంలో బాలు జీవితంలో చివరివరకు తోడున్న రఘు, మాధవి ఉన్నతమైన వ్యక్తిత్వాలు ఆవిష్కృతమవుతాయి.

మాధవి తనకు మహామహులైన కళాకారులు, విద్వాంసులు పాల్గోనే కార్యక్రమంలో తనకు కూడా చోటు కల్పించిందనే విషయం తెలిసినప్పుడు, ఆ ప్రదర్శనకు బయలుదేరేసమయంలోనే తల్లి మరణించిన సన్నివేశాలలో కమల్ హాసన్ ప్రదర్శించిన నటన అద్భుతం అని చెప్పవచ్చు. అవకాశం వచ్చిందన్న విషయం తెలిసినప్పుడు అతనిలో దుఖంతో కూడిన ఆనందం, నమ్మలేకున్నా అది వాస్తవమే అని కనపడుతుంటే అతనిలో పెళ్ళుబికిన ఆనందం, ఆశ్చర్యం నాట్యరూపంలో ఉవ్వెత్తున ఎగిసిపడుతుంది. ఆ సందర్భంలో కమల్ నటన మహాద్భుతం అని చెప్పవచ్చు. ఒకప్పుడు ఒకరినొకరు ప్రేమించి జీవితభాగస్వాములు కావాలనుకున్నా కూడా కాలేక తమ మధ్య అనుబందాన్ని ఇతరుల క్షేమాన్ని కోరుకునే స్నేహంగా మార్చుకుంటారు. కళలను ప్రేమించే, గౌరవించే వారందరికీ కె.విశ్వనాధ్ అందించిన మరపురాని ఆణిముత్యం "సాగర సంగమం". ఈ చిత్రానికి అందించిన సంగీతానికి ఇళయరాజాకు జాతీయ స్థాయిలో ఉత్తమ సంగీత దర్శకుని పురస్కారం వచ్చింది. అలాగే ఎస్.పి. బాలసుబ్రహ్మణ్యంకు ఉత్తమ గాయకుని పురస్కారం లభించింది. అలాగే ఈ చిత్రానికి ఉత్తమ తెలుగు చిత్రం పురస్కారం కూడా లభించింది.

దర్శకత్వం : కె.విశ్వనాధ్
నిర్మాత : ఏడిద నాగేశ్వరరావు
సంగీతం : ఇళయరాజా
నటీనటులు: కమల్ హాసన్, జయప్రద,ఎస్,పి.శైలజ, శరత్ బాబు,

సాగరసంగమంలోని మధురమైన పాటలు వినండి మరి..

వినాయక చవితి శుభాకాంక్షలు

2010-09-11T14:56:00.001+05:30

B&G పాఠకులకు, వ్రాతకులు, ప్రోత్సహిస్తున్న అందరికీ వినాయక చవితి శుభాకాంక్షలు.

డబ్బులోయ్ డబ్బులు

2010-09-02T14:56:00.009+05:30

కాసుల గలగలు అంటే ఎవరికీ ఇష్టముండదు . మానవుడు డబ్బులను సృష్టించాడు.కాని నేడు తన సృష్టికే తాను బానిసైపోతున్నాడు. అయినా డబ్బంటే ఎవరికీ చేదు చెప్పండి. డబ్బుకు లోకం దాసోహం అని పెద్దలు ఊరకే అన్నారా? కుటుంబంలో భర్త ఎంత సంపాదించినా ఆ డబ్బును సరియైన రీతిలో ఖర్చుపెట్టి, అందులోనే కొంత దాచిపెట్టేది వివేకవంతురాలైన ఇల్లాలు. అలా దాచిపెట్టిన సొమ్ము కష్టసమయంలో కుటుంబానికే ఉపయోగపడతాయి. సొమ్ములు ఉన్నప్పుడు కొద్దిగానైనా దాచుకుని లేనప్పుడు ఒకరిని చేయిచాచకుండా వాడుకోవచ్చు. ఈ ప్రాధమిక సూత్రం దాదాపు అందరూ మధ్యతరగతి గృహిణులు పాటిస్తుంటారు. (ఇందులో కొందరు స్పెషల్ మహిళలు ఉన్నారనుకోండి. ఆదాయం కంటే ఖర్చులు ఎక్కువ పెడుతుంటారు) . అలా తన జీవితంలో ఈ డబ్బుల అనుభవాలను మనతో పంచుకుంటున్నారు మాలగారు . గతంలో ఈ విషయమై ఆవిడ తన బ్లాగులో రాసిన పోస్టులన్నింటిని ఒక్కచోట చేర్చి అందిస్తున్నాం.. ఈ డబ్బులపై మీ ఎలుక ముక్కుతో నొక్కి ఆ విశేషాలు ఎంటో చూడండి.

లేదంటే ఇక్కడే చదువుకోండి.. అలాగే మాలగారు చెప్పిన చిట్కాలు గుర్తుపెట్టుకోండి మరి..

వీధి కుక్క

2010-08-26T11:56:00.004+05:30

వీధి కుక్క
వీధిలోనే ఉంది
కానీ వీథికి కొంచెం వారగా...
ఇంటి వాకిలి గట్టు మీద;
దానికేం తెలుసు, వీథే అనుకొంది
***
సరిహద్దుల గురించి బాగా తెలిసిన
మనిషి గట్టు మీద అది ఉందని దానికి తెలీదు
వీథి కుక్క అది కూడా వీథే అనుకొంది
***
అంతే, గేటు తీసుకుని బయటికొచ్చిన
సైకిలు చక్రం దాని మీదకి కావాలని ఎగిరింది
బిత్తరపోయి నిలుచుంది, ఏమీ అర్ధం కాక;

ఈ సారి రాయి ఒకటి వీపుకు తగిలి చుర్రుమంది
***
కాస్త దూరం పరిగెత్తి అటువైపు చూసింది
ఈ హఠాత్ బలప్రయోగం ఏమిటా అని
కోపపు చూపులు ఇంకా బలంగా గుచ్చుకున్నాయి.
ఇంకాస్త దూరం పోయి మరో మారు అటువైపు చూసింది
చక్రాలు రెండూ అప్పటికే ఎక్కడికో వెళ్ళిపోయాయి
***
వీథి కుక్క
వీధిలోనే ఉన్న చోట నెమ్మదిగా చతికిలబడింది
మళ్ళీ ఎప్పుడు పరిగెత్తాలో అని బిత్తర చూపులు చూస్తూ!
***
మరి దానికి సరిహద్దుల గీతల
మనసు మనసుకీ మధ్య
అవిభేద్యమైన గోడల గురించి తెలియదుగా...

రచన - సౌమ్య మాకినీడు

అందం - అతివ - అలంకారం

2010-08-23T18:01:00.007+05:30

అతివలకు, అందాలు , అలంకరణలకు అవినాభావ సంబంధముంది. ఇది అబద్దమని ఎవరూ అనలేరు కదా. నాటి రాతియుగం నుండి నేటి నాగరిక యుగంవరకు స్త్రీ వస్త్రధారణ గురించి మీ అభిప్రాయం చెప్పండి అంటే తన మాటలను అందమైన పద్యాలలో ఇమిడ్చి మనకందించారు పద్యమంజూష బ్లాగర్ శ్రీ టేకుమళ్ల వెంకటప్పయ్య గారు. ధన్యవాదాలు వెంకట్ గారు..

తే.గీ..ఆకులలములు దేహాన నావరించ
రాతి యుగమున జీవించు రమణులెల్ల
వాన ఎండల కాగిరి వారలెల్ల
వాడసాగిరి పత్రాలు వాటికొరకె.

తే.గీ..లోహయుగమునవారలే లోకమెరిగి
శీత వాతాతపంబులు రోత దోయ
మేని నిండుగ గప్పుట మేలు యనుచు
చుట్టె దామర యాకులు సుఖముదెలిసి.

తే.గీ...మధ్యయుగమున యువతులు మారె జాల
కుట్టు యంత్రాలు రాకనె పట్టుదలగ
మేను దాచుటె గాకుండా మేలురకము
వేల రకముల దుస్తులు వేసిరకట

తే.గీ...రాచనగరున యుండేటి రాణులంత
కోరి జనులను నియమించి కోర్కెదీర
కోటిరకముల దుస్తులు కుట్టెరనఘ
వారే దర్జీలు మనకాయె వరసులుగా.

ఆ.వె..ఘల్లు ఘల్లు మనగ గజ్జెల పాదాలు
పట్టుపావడె కనికట్టు జేయ
బుట్ట చేతుల రవిక పొంగెడి వయసున
కుర్రకారుకెటుల కునుకు వచ్చు?

తే.గీ..మెల్ల మెల్లని నడకలు మేని హొయలు
కాళ్ళ జీరాడు ఓణీలు కాకవయసు
కావ్య నాయిక రీతిగా నవ్యశోభ
పసిడి పాదాల గోరింట పండి మెరయ.

తే.గీ. శారి యనగానె అమ్మకు సారి జెప్పు,
చీరెలిచ్చును సాక్ష్యము సారె లందె,
డ్రస్సు సులభము ఇంతికి బస్సులందు.
ఉరుకు పరుగుల బతుకున ఉచితమౌర!

తే.గీ..కాల మహిమన దుస్తులు చాల మారె
వళ్ళు దాచుట మరచిరి వగలు నేర్చి
కురచ చేతుల రవికలు గుండెలదర
దేశ దేశాల పోకడ దేహమంత.

తే.గీ..హద్దులోపల యుండిన ముద్దు తల్లి
హద్దు మీరిన ఫ్యాషన్లు వద్దు చెల్లి
రెచ్చగొట్టెడి దుస్తులు మెచ్చగలమ
మానభంగాలు హత్యలు మారుమోగు.

తే.గీ..సకలలోకము మెచ్చేటి చక్కనయిన
దుస్తులొసగును మీకెల్ల మస్తు పేరు
శీలమన్నది ముఖ్యము చాల చాల
పుట్టినింటి పేరు నిలబెట్టి జూపు.

అక్షరధాం అందాలు చూడరయా

2010-08-10T20:28:00.004+05:30

కొన్ని నెలల క్రింద గీతాచార్య ,ధనరాజ్ కలిసి బైక్ మీద అఖిల భారత యాత్ర చేసారు. ఉత్తరభారత యాత్రలో సందర్శించిన అక్షరధాం అందచందాలు ...

అక్షరధాం గుడి పరిసరాలలో ఉన్న క్రికెట్ గ్రౌండ్లో ఆడుకుంటున్న పిల్లలు ...

డిల్లీ నగరానికి గొడుగుగా ఉన్న సూరీడు..

గుడి లోపల వసారా...

గుడి లోపలి మంటపాలు...

ఆలయంలోని పాలరాతి శిల్పాలు..

అక్షరధాంలో అస్తమిస్తున్న సూరీడు..

మరో యాంగిల్ లో సూరిబాబు..

కామన్వెల్త్ క్రీడా గ్రామం..

పసిమి దేరిన మిసిమి ఛాయ

2010-08-03T15:52:00.000+05:30

ఉప శీర్షిక 'చింతనాత్మక సాహిత్యం' అన్నందుకు మిసిమి లోని ప్రతి వ్యాసమూ పాఠకుల్లో వివేచానత్మకమైన విమర్శనాత్మకమైన ఆలోచనను కలుగచేస్తుంది. పూజ్యులు ఆలపాటి రవీంద్రనాథ్ గారి సంపాదకత్వంలో వెలువడిన ప్రథమ సంచిక నుంచి, అన్నపరెడ్డివారి సంపాదకత్వం వరకు 'మిసిమి' మాస పత్రికకు ఇది వర్తించినా, విషయ విస్తృతి రీత్యా ప్రస్తుత జూన్, 2010 సంచిక నుంచి మిసిమి మరింత పసిమి ఛాయతో ప్రకాశిస్తోంది. వల్లభనేని అశ్వినీ కుమార్ గారి ఆవాస సంపాదకత్వంలో వెలువడిన ఈ సంచిక పరిమాణంలోనే కాక ప్రమాణాలలో సైతం ఉత్తమ అభిరుచులను పెంపొందించే విధంగా తీర్చి దిద్దబడింది.

చిత్ర కళకు ఎప్పుడూ ఉచిత స్థానం ఇస్తూ గొప్ప చిత్రకారుల మంచి చిత్రాలను అట్టలమీద ముద్రిస్తూ, ఆయా చిత్రకారుల పరిచయంతో ఒక వ్యాసం ఇవ్వడం పరిపాటిగా వస్తున్నదే. ఈ సారి ప్రముఖ జానపద చిత్రకారుడు,జూన్ తొమ్మిదిన రాష్ట్ర ప్రభుత్వ సాంస్కృతిక శాఖచే జీవితకాల ప్రతిభాసాఫల్య పురస్కారాన్ని అందుకోనున్న కాపు రాజయ్యగారి చిత్రాలు ముఖపత్రాన్ని( బతుకమ్మ పండుగ ), రెండు నాలుగు అట్టల్నీ (తాన తందానా, మాతృత్వం ) అలంకరించాయి. వీటితో పాటు, లోపలి పేజీలలో కూడా తెలుపు-నలుపు చిత్రాలను ముద్రించడం ఈ సంచిక నుంచి ఆరంభమైన మరో విషయం. చక్కని రేఖతో ఈ చిత్రాలను గీసిన చిత్రకారుడు ఎవరో, (పేరు ఎక్కడా లేదు ) అభినందనీయుడు. అలాగే మూడవ అట్టమీద డి. గోవిందరాజుల చిత్రం ' పల్లె పడుచు' అలరిస్తుంది. చిత్రకళావనిలో తిరుగురాయుడై ధారి ప్రక్కన దర్శనమిచ్చిన ఎనిమిది దశాబ్దాల చిత్రకళారత్నాన్నినిత్యమూ బ్రతుకు చీకటిలోమునకలై మసలే మనకు ఏరి చూపిన ఆశ్వినికుమార్ మిసిమి సంపాదకత్వాన్ని స్వీకరించడం ముదావహం.

కాపు రాజయ్యగారి పరిచయ వ్యాసాన్ని కాండ్రేగుల నాగేశ్వర రావు రాశారు. 'జనపదాల కాపు'గా ఆయనను చిత్రిస్తూ, " తెలంగాణా జీవన స్రవంతిని, శ్రామైక జీవన సౌందర్యాన్ని తన రేఖలతో, రంగులతో సజీవం చేసిన మెతుకు సీమ చిత్రకారుడు'' అనడం సముచితం. ' తెలుగు బొమ్మల బ్రహ్మ'గా ప్రముఖ కళావిమర్శకులు ఏ.ఎస్. రామన్ గారిచే కీర్తింపబడిన రాజయ్యగారి చిత్రాలకు నకాషీ చిత్రకారుల సాంప్రదాయిక శైలి అక్షరాభ్యాసం చేయించిందనీ, ఆయన చిత్రిత వస్తువులన్నీ గ్రామీణ జీవితంనుంచీ, పండగలూ,కర్మకాండలూ, గ్రామ దేవతలూ, వివిధ వృత్తుల, కులాల వారి నిత్య జీవితం మొదలైన అంశాలనుంచి స్వీకరింపబడినవంటారు.

కేంద్ర సాహిత్య అకాడమీ గ్రహీతల పరిచయ వ్యాసాలను ఎప్పటినుంచో ధారావాహికగా ఇస్తోంది, మిసిమి. ఈ నెల మనోజ్ దాస్ గారి పరిచయాన్ని కేంద్ర సాహిత్య అకాడమీ సలహాదారులు డా.జె. లక్ష్మిరెడ్డి చేశారు. ఇదివరలో మానవీయ అంశాలకే అధిక ప్రాధాన్యముండే పత్రికలో వివిధ విభిన్న అంశాలతో కొత్త శీర్షికలను ప్రవేశ పెట్టిన అశ్విని కుమార్ గారిని అభినందించి తీరాలి. కళారంగం, పుస్తక పరిచయం ( ఊర్లు పేర్లు పేజీల విషయాలు చెప్పే కేవల సమీక్షలా కాదు), ఆత్మకథ, సంస్కృతి, కవి, గత కాలమ్, నాగరకత, కథాసాహిత్యం, మేధావులు అనేవి కొత్త శీర్షికలు.

'కళారంగం' లో అబ్బూరి గోపాల కృష్ణగారు 'తెలుగు నాటక రంగ చరిత్ర' వ్యాసంలో ' నాటక రచన, ప్రదర్శన లలో తెలుగు వారు సాధించినది బహుస్వల్పమని సోదాహరణంగా వివరిస్తూ, అభిరుచి రాహిత్యం తెలుగు నాటక ప్రగతికి పెద్ద ఆటంకంగా పరిణమించింది అంటారు. ధార్వాడ నాటకాల ప్రభావం వల్ల ' ఆధునిక తెలుగు నాటక రంగం' ఆవిర్భవించలేదంటూ, అంతకు ముందున్న యక్షగానం కొంతవరకు దోహద పడిందంటారు. అప్పట్లో కావ్య భాషలో సంభాషణలు పలకడంలో ఇబ్బందిని అధిగమించడానికి నాటి నటులు కృతక శైలిని అనుసరించారానీ అంటారు. ఇతర భాషాసంపర్కం కేవలం పై మెరుగుగానే తెలుగు భాష పొందగలిగిన కారణంగా ఆధునిక తెలుగు సారస్వతం ఎదగవలసిన స్థాయికి ఎదగలేదనడం మంచి పరిశీలనే అయినా పాక్షిక సత్యం. ఆధునిక తెలుగు నాటకం ఎదగకపోయినా, ఇతర ప్రక్రియలు తెలుగులో బాగానే ఎదిగాయి, నాటక రంగం విషయానికొస్తే, ప్రయోగాశీలకమైన అనవసర ఆర్భాటాలతో తెలుగు నాటకం కునారిల్లుతోందన్న విషయాన్ని విస్మరించారు.

నటరాజ రామకృష్ణ ' నా కళా జీవితం - నాగపూరు' అనే వ్యాసంలో, తన జీవితంలో ఒక శకలాన్ని అత్యంత ఆర్ద్రతతో చిత్రీకరించారు. అదే ఆయీ వృత్తాంతం. నిండు జీవితాన్ని నాట్య కళకే అంకితం చేసి అజ్ఞాతంగా పండుటాకులా రాలిపోయిన ఒక వృద్ధ కళాకారిణి వేదనాభరిత యదార్ధ జీవన గాథ తప్పకుండ చదవాల్సిన వ్యాసం. ఆ రోజుల్లో ప్రజా కళలకు, శాస్త్రీయ కళలకు ఉన్న తేడా గురించి పడిన ఆలోచనే తన భావి జీవితానికి, పరిశోధనకు ఉపకరించయంటారు, నండూరి. ' భారతీయ సంస్కృతి-సత్యాసత్యాలు' ఎరుక పరుస్తూ, బి.ఎస్.ఎల్. హనుమంతరావు, ప్రాక్పశ్చిమాది భేద రహితంగా మానవులందరూ ఒకటే కనుక, జాతి జాతికీ ప్రత్యేక సంస్కృతి ఉండనవసరం లేదంటారు - చాలా... ... పరిణామ క్రమాన్ని కోరుకునే అంశమిది. భౌతిక పరిసరాల సవాలుకు మానవ మేధాశక్తి సృజన సామర్ధ్యం చెప్పగల సమాధానాల ఫలితమే సంస్కృతి అంటూ, సంస్కృతికి మంచి నిర్వచనం ఇచ్చారు. ఆధ్యాత్మికత భారతీయ సంస్కృతికి పునాది అనీ, కేవలం ప్రాపంచికమైన పునాదులు గల పాశ్చాత్య నాగరకత కంటే భిన్నమైనదనీ ఆంగ్లేయులే సూత్రీకరించారంటూ, ఏమైనా భారతీయతలో నశించి పోతున్న ఆధ్యాత్మికతను పునరుద్ధరించి పాశ్చ్యాత్యులే మనలో జాతీయ భావాన్ని పురికొల్పారంటారు. ప్రాక్పశ్చిమ సంస్కృతీ భేదం మధ్య యుగాలలో లేనిదనీ, ఇటీవలనే పుట్టిన భావమనీ చెబుతూ, ప్రాక్పశ్చిమ సంస్కృతులే కాదు, క్రైస్తవ ముస్లిం సంస్కృతులు గాని, ఆంగ్లో అమెరికన్ సంస్కృతులు , ఆ మాటకొస్తే అన్ని సంస్కృతులు సాంకర్య జనితాలేనంటూ, ఏ సంస్కృతుల్లోనూ లేని సహనశీల శాంతి ప్రియత్వాలూ, సనాతన అప్రియత్వాల సమ్మేలనమే మానవ జాతి ఉమ్మడి సంస్కృతికి దోహదపడుతున్దంటారు. చాలా సునిశితమైన వివేచనా- ధారంగా ఈ వ్యాసం లోని విషయం రూపొందిన్దన్నది నిర్వివాదం. నేటికీ హిందువులు చెట్లను,పుట్లను, జంతువులను, వినాయకుని వంటినరమృగాలను పూజించడం అసమంజసమంటారు. అయితే, ఇలా అనుకోవడమే జీవజాలాల మనుగడకు అవరోధమై, పర్యావరణ సమ స్థితికి కారణ మవుతోందని గుర్తించాలి.

మరో గొప్ప కథావ్యాసం ' నాగరకత' శీర్షికన ఇచ్చిన ' మేల్కొలుపు'. చిత్రకారుడు కూడా కావడం వల్ల రచయిత వ్యాసాన్ని కవితాత్మకంగా మలచారు. మనిషి ప్రకృతికి అనుగుణంగా నడచుకోవడంలోని, మానవ సహజ లేకితనాలు, దంబాలకు దూరంగా ఉండడంలోని, కలల్లో విహరించే కుటిలత్వాల, అనవసర వాచాలత్వాలకు దూరంగా ఉండడంలోని, సర్వ సుఖాలను గుమ్మరించుకునే అధికారానికి దూరంగా ఉండడంలోని, ఒక్క మాటలో చెప్పాలంటే, నాగరకతకు దూరంగా ఉండడంలోని పరమార్ధాన్ని నొక్కి చెప్పిన సత్యం - మనిషి తనను తాను తెలుసుకుని మేల్కోవటం! నాగరీక వక్ర వేషాలూ,అవినీతి మయమైన జీవన విధానం వదలి ధర్మ మార్గంలో బ్రతుకుని పండించుకుంటూ మానసికానందాన్ని పొందగలగడం - ' ఆత్మ సాక్షాత్కారం'! కథన శైలిలో నడచిన ఆలోచానాత్మక విశ్లేషణను పటనయోగ్యంగా అందించిన రచయిత సంపాదకులు వల్లభనేని ఆశ్వినికుమార్ గారే!

' గత కాలమ్ ' శీర్షికలో 'సైగల్ గానం చరిత్రలో రికార్డైన అద్భుత అధ్యాయం'గా వ్యవస్థాపక సంపాదకులు ఆలపాటి రవీంద్రనాథ్ గారి పాత వ్యాసాన్ని ఇచ్చారు. ఈ వ్యాసం ఎప్పుడు, ఏ సందర్భంలో వచ్చిందో వివరమిస్తే బావుండేది. అటువంటి వివరమిచ్చిన 1-2-70న విశాఖలో శ్రీశ్రీకి జరిగిన సన్మానం సందర్భంగా ప్రచురించిన సావనీర్లోని రాచకొండ విశ్వనాథ శాస్త్రి వ్యాసం ' మహాకవి', శ్రీశ్రీ తన శక్తినంతా ధర్మపక్షం నెగ్గ డానికే మహాకవిగా, మహామనీషిగా వినియోగించారంటారు. 'మేధావులు' శీర్షికలో మానవెంద్రనాథ్ రాయ్ ఆలోచనలు నేటికీ అక్కరకు వస్తాయని సరిశెట్టి ఇన్నయ్య, కీ.శే. బూదరాజు రాధాకృష్ణ గార్ల వ్యాసం నిరూపించింది. ' పుస్తక సమీక్ష'లో డా.ద్వానా సంపాదకత్వంలో వెలువడిన అపూర్వ గ్రంథం ' మా నాన్న గారు'ను తల్లావజ్ఝాల పతంజలి శాస్త్రి సమీక్షించారు.

కొత్త వ్యాసాలతో అలరించే మిసిమి పాత కవితలను ఇవ్వడం బావుండలేదు. ఎమ్.వి.ఆర్. ఆంగ్ల కవితకు అనువాదాన్ని ఆరుద్ర స్వదస్తూరిలో చూడడం ఓ పులకరింత. 'శ్రీపాద పురస్కారం' అందుకున్న తనికెళ్ళ భరణి చదివి వినిపించిన శ్రీపాద వారి వీలునామా లాంటి ఉత్తరం హృదయాన్ని కదిలిస్తుంది.

సంపాదక హృదయాన్ని ఆవిష్కరిస్తూ, సంపాదకులు అంటారిలా - '' ఏ జాతికైనా సంస్కృతే ప్రాణ నాడి. ఆ నాడీ స్పందనే జన జీవితంలో జవసత్త్వాలను నింపుతుంది. ఆ సంస్కృతీ విశిష్టతే జాతికొక ఔన్నత్యాన్ని, ప్రత్యేక గుర్తింపును సమకూరుస్తుంది.'' ఈ లక్ష్యసిద్ధి కోసం బాధ్యతాయుతమైన ఒక పత్రిక ఎలా ఉండాలో అలా, చక్కని వ్యాసాలను, శీర్షికలను జాగ్రత్తగా ఎంపిక చేసి అందిస్తున్న సంపాదకులు అస్వినీకుమార్ గారికి నా శుభాకాంక్షలు తెలియజేస్తున్నాను.

-- మాకినీడి సూర్య భాస్కర్

స్నేహం, తొక్కా, చెత్తా, చెదారం

2010-08-01T10:21:00.008+05:30

ఇవాళ ఫ్రెండ్షిప్ డే అట. పొద్దున నుంచీ, ఫోనుకి మెసేజుల పరంపర... (ఫోను నాది కాదనుకోండీ. కానీ అది ప్రస్తుతం నా దగ్గరే ఉంది). బ్లాగుల్లో కూడా ఎటు చూసినా అదే వాతావరణం కనిపిస్తున్నది.

ఇంతలో మా ఇంటికి అమ్మ కోసం ఒకావిడొచ్చింది. ఆవిడ మాటల మధ్యలో వాళ్ళబ్బాయి గుంటూరులో ఇంజినీరింగ్ చదువుతున్నాడనీ, అక్కడ స్నేహాల పేరుతో నెలరోజుల నుంచీ ఇంటికి కూడా రావటంలేదనీ, ఏమి స్నేహాలో, ఏంపాడో నాగ సుందరమ్మా! అంటూ గోడు వెళ్ళబోసుకుంది. హ్మ్. స్నేహమంటే నాకైతే తెలియలేదు చాలా కాలం వరకు. కానీ ఎలా ఉండ కూడదో మటుకు ఒక్కసారి మా నాన్న గారు పోయినప్పుడు తెలిసొచ్చింది.

ఆశ్చర్యం... స్నేహమంటే నమ్మకం పోయి, బతకటమెందుకో తెలియని స్థితిలో, ఇంకో అరగంట ఆలశ్యమైతే నేనూ, అమ్మా ఆత్మహత్య చేసుకునే వాళ్ళం, ఏర్పాట్లు పూర్తి చూసుకున్నాం కూడా. ఏ స్నేహాలైతే మా నాన్నను మింగేశాయో అదే స్నేహం మళ్ళా మాకు కొత్త జీవితాన్ని, కాదు కాదు... అసలు జీవితమంటే తెలియజెప్పింది.

Conditional friendship, which leads to productivity and achievement, is million times better than unconditional and mindless friendship, which leads to nothing అంటూ brain shattering words తో మా జీవితాన్ని మార్చేసిన ఆ స్నేహానికి ఇవాళ Friendship day సందర్భంగా, మా స్నేహావిర్భావాన్ని మరొక్కసారి గుర్తుచేసుకుంటూ శుభాకాంక్షలు తెలియజేసుకుంటున్నాను.

THIS IS MY SALUTE to my Master of Friendship...
*** *** ***

మా నాన్న గారు చనిపోయి పది రోజులు కావస్తోంది. అమ్మ ఇంకా ఆ షాక్ నుంఛి కోలుకోలేదు. వచ్చిన వాళ్ళు మమ్మల్ని తిట్టటమో, లేకపోతే విపరీతమైన సానుభూతిని చూపటమో. అంతే. మాకూ ఆత్మహత్య చేసుకుంటే సరిపోతుందని అనిపిస్తున్న సమయం. విపరీతమైన మానసిక వత్తిడిలో ఉన్నాను. ఇల్లు ఖాళీ చేసేసి ఉన్నవన్నీ అమ్ముకుని వెళ్ళాల్సిన పరిస్థితి. మా వాళ్ళంటూ ఎవరూ లేరు. ఉన్నవాళ్ళంతా ముఖం చాటేశారు. ఎవరిని నమ్మాలో, ఎవరిని నమ్మకూడదో తెలియని సమయం.

నేనప్పుడు డిగ్రీ లో ఉన్నాను. అంత వరకూ అలా సరదాగా కాలేజ్ కి వెళ్ళిరావటం, ఫ్రెండ్స్ తో షికార్లు కొట్టి రావటం, అలా అలా రోజులు వెళ్ళబుచ్చుతూ, కలలు కంటూ మహదానందం అంటే ఏంటో ఒక ఉదాహరణలా ఉండేవాణ్ణి. మా జీవితంలో పెద్ద కుదుపు. నమ్మిన స్నేహితుల చేతిలో మొసపోవటం వల్ల మా నాన్న ఆత్మహత్య చేసుకోవటం, లేని అప్పులు నెత్తిన పడటం, బంధువులంతా ముఖం చాటేయటం... రక్తం మరిగేలా చేసే ఙ్ఞాపకం అది. ఎదుటివారిని ఏమీ చేయలేని నిస్సహాయత.

"కొన్ని కోరికలు తీరాలన్నప్పుడు తీరవు. తీరా అవి నెరవేర్చుకొన గలిగే సమయం వచ్చే సరికి మనకి వాటి మీద ఆసక్తి పోతుంది. ఇదే మానవ జీవితం."

చాలా తేలిగ్గా అందరూ చెప్పే మాటలు అవి.

*** *** ***

సాయంత్రం నేనూ అమ్మా కూచుని ఉన్నాం. అమ్మ కళ్ళలో నిర్వేదం. నాకు పిచ్చి ఎక్కేలా అనిపిస్తూంది. ఇంతలో గేటు చప్పుడైంది. ఆ మధ్యే పరిచయం ఐన మా సీనియర్ ఒకతను తలుపు దగ్గర ఆగాడు. రానా వద్దా అన్నట్టు కాదు. నేను వస్తున్నాను. అన్నట్టు. తప్పదన్నట్టు నేను లేచి వెళ్ళి లోపలకి రమ్మన్నాను. లోపలకి వచ్చాడు.

అమ్మ లోపలికి వెళ్ళింది. మంచి నీళ్ళు తేవటానికి. ఏంటన్నట్టు చూశాను. "పది రోజుల్నించీ చూస్తున్నాను. నువ్వు కాలేజికి రావటంలేదు. I miss your bike yaar..." నవ్వుతూ అన్నాడు.

నాకు చిర్రెత్తుకొచ్చింది. తమాయించుకున్నాను. ఈ కొన్నాళ్ళలో ఎన్ని సార్లో అలా అనిపించినా అలాగే తమాయించుకున్నాను. విషయం తెలియదేమో అని చెప్పబోయాను. "Hmm. I know it bro. You oughtta move on." నేనలాగే చూస్తున్నాను. అమ్మ వచ్చి మంచినీళ్ళు అందించింది. మంచినీళ్ళు తాగుతూ అన్నాడు, "What d'yoo wann fromme. I don' go wid those bloody pitiful words. ఎన్నైనా, ఎన్ని చెప్పినా మీ నాన్నగారు తిరిగి రారు. ఇలాగే ఎంతకాలం కూచుంటావ్? ఏదోకటి చెయ్యాలి కదా. నాతో రా." నేను కదలలేదు. అమ్మ ఆశ్చర్యంతో చూస్తూంది. నా ఫ్రెండ్స్ అన్న వాళ్ళు మా పరిస్థితి చూసి ఒక్కళ్ళూ రాలేదు. ఇతనేమో ఈ మధ్యే పరిచయం అయ్యాడు. అమ్మకి ఎవరో కూడా తెలీదు.

"కాసేపు ధనా ని నాతో పంపండి." అమ్మ కళ్లలోకి సూటిగా చూస్తూ అన్నాడు. అమ్మమాట్లాడలేదు. తనే నావైపు తిరిగి రమ్మన్నట్టు చేయిజాపాడు. నేను ఇక మాట్లాడకుండా కదిలాను.

*** *** ***

ఒక అరగంట తర్వాత నేను ఇంటికి వచ్చాను. కానీ ఇందాకనలా కాదు. చాలా రెజువెనేట్ అయ్యాను. సానుభూతి వల్ల ఏమీ రాదు. కానీ జనానికి అదే కావాలి. కష్టం ఎవరికైనా వస్తుంది. అది నాకే వచ్చింది. నాకన్నాఎదుటివాళ్ళ కష్టాలు చాలా చిన్నవి అనుకోటం ఫూలిష్‍నెస్. అసలు కష్టం గురించి ఆలోచించటమే మానేస్తే? అసలు కష్టాన్ని లెక్కచేయకపోతే? అసలేదైనా పట్టనట్టుండగలిగితే?

నాన్న చనిపోయారు. ఆస్తులు పోయాయి. అప్పుల్లో ఇరుక్కున్నాం. అంతే. ఇంతకన్నా ఏమైంది? That's a fact. I can't change it. కానీ ఒకటి మాత్రం నేను చేయగలను. ఇక ముందు జరిగేదంతా నా చేతుల్లోనే ఉంటుంది. దాన్ని నాకిష్టమొచ్చినట్టు మల్చుకోగలను. అమ్మా, నేనూ ఉన్నాం. ఇంతకు ముందులా ఉండలేకపోవచ్చు. కానీ వేరే రకంగానైనా ఉండగలం కదా.

*** *** ***

"If you say yes to anything, it will be yours."

The Fountainhead లోని హీరో dialogue.

మరి నేనూ అంతే . ఈ ప్రపంచానికీ, ఈ లోకానికీ, "Yesss!" అందుకే ఈ ప్రపంచం నాదే. దేనికైనా భయ పడుతూ కూచుంటే అది మనకి మరణం తో సమానం అని వివేకానంద చెప్పారు. సో, "నో టు ఫియర్. ఎస్ టు ది లైఫ్." అదే నేను ఆలోచించింది. ఏం జరుగుతుందో అని భయపడటం వల్లే, మాకు ఆ డిప్రెషన్. అదే ఏది జరిగినా నాకు తెలిసే జరుగుతుంది. I can decide, and implement the forth-coming events of my life. అనుకున్నాను. It's all in my hands.

*** *** ***

మర్నాడే గుంటూరుకి మారాం. ఆ ఫ్రెండ్ మాకు ఇల్లు మారటంలో సాయపడ్డాడు. ఇక వెళ్తాడనగా అమ్మ, "చాలా థాంక్స్ బాబూ!" అంది. "ధనాతో బైక్ మీద తిరగాలంటే తను తొందరగా కోలుకోవాలి. అందుకే వచ్చాను. It's just for my sake. Not to help you." పెద్దగా నవ్వాడు.

అతను వెళ్ళిపోయాక అమ్మ అంది. "ఈ కుర్రాడు చిత్రంగా ఉన్నాడు. దేనికైనా నవ్వుతున్నాడు. ఒకరకమైన హుషారుగా ఉంది అతను ఉంటే. నిజమే కదా. మనం అక్కడే అలాగేఉంటే మాత్రం జరిగినవన్నీ తీరిపోతాయా? ఒక్కపూటలో ఎంత మార్పు? నువ్వు నీ ఆలోచనలన్నీ చదువు మీదే పెట్టు. కావాల్సినవన్నీ నేనెలాగో చూస్తాను. ఇంతకుముందు లానే ఉందాం. ఏమీ జరగనట్టే."

ఆ తర్వాత ఆ ఫ్రెండ్ అంటే అమ్మకి ఇష్టం పెరిగిపోయింది. చాలా అభిమానంగా చూస్తుందిప్పటికీ. అనుకున్నది అనుకున్నట్టు చెయ్యటం తప్ప, అనవసరపు ఆలోచనలు చేయటం వృధా అన్న తన మాటలు నాకిప్పటికీ వేదవాక్కే. అందుకే తనని నేను మాస్టర్జీ అంటాను. మా ఇద్దరి పుట్టినరోజే కాదు ఆలోచనా విధానం కూడా ఒకటే. అలా మొదలైన మా స్నేహం చాలా చిత్రంగా ఉంటుంది. రకరకాలైన ఎడ్వెంచర్స్ చేశాం. తనకి బైక్ రైడ్ అంటే చాలా ఇష్టం. అలా మేము ఎన్నోసార్లు బైక్ మీద తిరిగాం. ఒక్కోటీ ఒక్కో కథ. ఎన్నెన్నో అనుభవాలు.
*** *** ***

ఆల్రెడీ చదివేశాము కదా అని కొంత మంది అనుకోవచ్చు.

ఇంతకీ నేను చెప్పొచేదేంటంటే అద్దెచ్చా...

ఫోనులో వచ్చే మెసేజులో, కొటేషన్లు చెప్పుకునేదో స్నేహం కాదు. అలాగే స్నేహాలన్నీ మంచివని కాదు.

Friendship is ruthlessly innocent and pure, and it is also without any guilt. కానీ, ఈ ఇష్యాలన్నీ మనుషుల్లోనే ఉన్నాయి. ఏది తీసుకోవాలో మన చేతుల్లోనే ఉంది. కొంత మందిని చూసి స్నేహాన్ని అవమానించ కండి.

వెయ్యి మంది తెప్పు చేసినా వెయ్యినొక్క వ్యక్తైనా ఒప్పు చేసే probability ఎప్పుడూ ఉంటుంది, so don't lose hope mate. That's the essential thing అంటూ చెప్పే నా నేస్తుడు గీతాచార్య కి... I have no more words to say.

Also, I request you all to wish... You know... :-)

a

VERY HAPPY FRIENDSHIP DAY TO YOU ALL

మాలకు విరుల స్వరమాలిక

2010-07-25T13:05:00.003+05:30

B & G మొదటి అతిథి రచయిత్రి శ్రీమతి మాల గారికి పుట్టినరోజు సందర్భంగా ప్రత్యేకమైన కానుక ఈ విరుల స్వరమాలిక. ఈ పాటకు సంగీతాన్నిచ్సింది మలక్పేట్ రౌడీ ఉరఫ్ భరద్వాజ.. రచన శ్రీమతి సీతాలక్ష్మి (భరద్వాజ్ తల్లిగారు) ఇక ముద్దు ముద్దుగా పాడింది అనఘ (భరద్వాజ కూతురు ) .. ఇంతమంచి బహుమతి ఇవ్వడానికి కృషి చేసిన వీరు ముగ్గురికి ధన్యవాదాలు.

మల్లెమాల గంధమా వెన్నెలమ్మ నేస్తమా
రెల్లుపూల జల్లే కానుకమ్మ ఈ రోజు
మల్లెమాల గంధమా వెన్నెలమ్మ నేస్తమా
అందుకో అందుకో శుభాకాంక్షలు

స్నేహశీలీవైన సన్నజాజి చెలువమా
ప్రేమమూర్తివైన పారిజాత పుష్పమా
స్నేహశీలీవైన సన్నజాజి చెలువమా
ప్రేమమూర్తివైన పారిజాత పుష్పమా
అందుకో అందుకో శుభాకాంక్షలు

మల్లెమాల గంధమా వెన్నెలమ్మ నేస్తమా
రెల్లుపూల జల్లే కానుకమ్మ ఈ రోజు
మల్లెమాల గంధమా వెన్నెలమ్మ నేస్తమా
అందుకో అందుకో శుభాకాంక్షలు

మంచితనమే రూపమైన మందారమా
అక్షరాల రూపమైన విరులదామమా
మంచితనమే రూపమైన మందారమా
అక్షరాల రూపమైన విరులదామమా
అందుకో అందుకో శుభాకాంక్షలు

మల్లెమాల గంధమా వెన్నెలమ్మ నేస్తమా
రెల్లుపూల జల్లే కానుకమ్మ ఈ రోజు
మల్లెమాల గంధమా వెన్నెలమ్మ నేస్తమా
అందుకో అందుకో శుబాకాంక్షలు.

రచన : డా. సీతాలక్ష్మి
గానం : అనఘ
సంగీతం : భరద్వాజ

All time Indian Cricket team

2010-07-23T13:25:00.004+05:30

Just got a mail from Harsha to name my all time XI for Indian cricket team. Cricinfo is listing of all teams.

I gave him the 15 choice of mine. Letz see some more time for their list, and how comparable mine will be...

1. Sunil Gavaskar

Greatest Opener. Only Indian player that can be a sure shot for the All time world XI. Can anybody bat against jockers like Brett Lee, let alone those pace quartet without a helmet?

2. Virender Sehwag

Game changer, best in the world now

3. Rahul Dravid

Who else at no. 3?

4. Sachin Tendulkar

Irreplaceable. Must be the no. 4 not only in any all time XI, but also the all time world XI

5. Gundappa Vishwanath (VVS Laxman)

I prefer Vishy for his sexy Square cut, but can not omit VVS

6. Vinoo Mankad

Traditionally India is fed with atleast 2 spinners, also, we need 3 quickies when playing abroad. So, if the spinner can bat a bit? Thatz right, hez more than just a spinner apart from stunningly defencive and also scoring opener too). I could have placed Sourav Ganguly, had it not for this logic. What a pity that India's all time great captain can not command a place in the all time XI!

7. Mahendra Dhoni (Farukh Engineer) (Probably VC) (WK)

I like Farookh Engineer, but Mahi could be a deputy for Kapil do dil do

8. Kapil Dev (C)

Can any one bring better?

9. Anil Kumble (VC)

Hahaha. He too is a captaincy material, greatest spinner, and match winner country produced, and could bat a bit. Most of the Indian teams did not bat deep, but this one with Srinath too, can be worth watching

10. Javegal Srinath

Kapil might have been feel blesed if he be there a decade ago and

11. Mohammed Nissar [Irresistible choice] (Some one world class, but I can not find anybody worth a place in an All time XI. May be Zaheer Khan)

I'l try for the All time world XI later...

The FAMEnator: జేమ్స్ కామెరాన్ దశావతారాలు

2010-07-17T19:24:00.002+05:30

This is a series on James Cameron's movies, and the technology he introduced in the movies. This is to be treated a tribute to that poineering legend. The series starts now

By గీతాచార్య

Prologue:

అవతార్ ఫ్లాప్ అయితే అసలు సినిమాలు తీయటం (కామెరాన్ కాదు) మానేయ వచ్చు. ఇది నేను సినిమా చూడటానికి రెండు రోజుల ముందన్న మాట. అవతల విన్న వాళ్ళు నవ్వారు.

*** *** ***

Chapter 0 మే నెలాఖరులో “నువ్వక్కడుంటే నేనిక్కడుంటే ప్రాణం విల విలా…” పాట విని గో గో గో (ఉరఫ్ పో పో పో) చూడాలనుకున్నాను. సినిమా వచ్చిందాకా ఎదురుజూస్తూనే ఉన్నాను. సినిమా వ(చ)చ్చింది. expectations అన్నీ గల్లంతు. పాట సినిమాని నిలబెట్టిందని కొందరు సినీ పే(ట్రియాట్)కేయులన్నా అది ఉత్తుత్తి సినిమానే, వంశీ ఏదో అలా అలా లాగించాడని అందరికీ (ఈవెన్ వంశీకి కూడా తెలిసిన విషయమే).

దరిదాపుల దసరా టైమ్. ఒకరోజు విజయవాడ మ్యూజిక్ వరల్డ్ లో ఉన్నా. నాతో పాటు వచ్చిన రవి అక్కడ హెడ్ఫోనులు పెట్టుకుని పాటలు వింటుండటం గమనించాను. సర్లే అని ఊరుకుని నాక్కావాల్సిన సీడీల్ని తీసుకుని బయటకొస్తున్నప్పుడు చెప్పాడు. ఏక్ నిరంజన్ పాటలు నెట్లో దొరికితే ట్రై చెయ్. బాగున్నాయి. ఏదో తలూపాను. ఇంటికొచ్చాక మర్చిపోయాను. పుదొవ్కిన్ ఫొటో కోసం వెతుకుతూ ఆయన సినిమాల గురించి యూట్యూబులో వెతుకుతుంటే అప్పుడు ఇందాకన వాడన్న సంగతి గుర్తొచ్చి రాగా ఓపెన్ చేసి ఏక్ నిరంజన్ పాటల కోసం చూశాను. ముందుగా మణి శర్మ మీద నమ్మకంతో (టైటిలు/హీరోగారి సోలో సాంగులు బాగా చేస్తాడని) ఏక్ నిరంజన్ అని ఉన్న పాట మీద క్లిక్కాను. అప్పుడు టైము రెండూ ఇరవై నాలుగు. నైటౌట్లో ఆ రాత్రంతా ఆ పాట మ్రోగుతూనే ఉంది. మధ్య మధ్యలో మిగతా పాటలు. అసలు సినిమా ఎనౌన్స్ చేయగానే మాంఛి అంచనాల మీదున్నా. పాటలు బాగుండటంతో ఇంకా అంచనాలు పెరిగాయి. (జనం కూడా ఆ టైటిల్ సాంగు వినే సినిమాకెళ్ళారని...) LOL. ఈ సినిమా కూడా తుస్సంది. పూరీ కూడా ముంచేశాడు. (సినిమా నాకు కొన్ని angles లో బాగా నచ్చింది. అది వేరే విషయం).

Chapter 1 "మీరు అనుకున్న విధమైన వ్యాఖ్య వీటిలో ఒక్కటైనా ఉందా? మీరు వ్రాసిన వ్యాసాన్ని ఒక్కరైనా మీరెలా అనుకున్నారో అలా అర్థం చేసుకున్న వాళ్ళెవరైనా ఉన్నారా?" ఆయన్ని అడిగాను. సమాధానం నాకు బాగానే గుర్తుంది.

అవతార్!

ప్రపంచం మొత్తం ఎదురుజూసిన సినిమా. లేదా అలా అని జనం అనుకున్న/లేదా మార్కెటింగు మాయాజాలం నమ్మించిన సినిమా. టైటానిక్ డైరెక్టర్ అద్భుత సృష్టి. ప్రచార సాధనాల హోరు. నేనూ, నా స్నేహితుడూ మాట్లాడుకుంటున్న సందర్భంలో మా మాటలు అవతార్ మీదకి వెళ్ళాయి. నేను అన్నా, "ఇన్నాళ్ళు కష్టపడి తీశాడు. సినిమా ఫ్లాపైతే ఇక మునిగినట్టే. ఇన్నాళ్ళ శ్రమా బూడిదలో పోసిన పన్నీరే"

మా వెనుక ఉన్న మా నాన్న గారన్న మాట... "ఆడుతుంది. ఇది కామెరాన్ సినిమా కదా." ఎప్పుడో టెర్మినేటర్ (నేను ఇంగ్లీషు సినిమాలు చూడటానికి గేట్లెత్తిన సినిమా) చూసిన నమ్మకం. టైటానిక్ తో పెరిగింది.

Chapter 2 పనామా, వెనిజులా, ప్యూర్టోరికో, మొదలైన లాటిన్ అమెరికన్ దేశాలు, ఆయిలుత్పత్తులున్న అర(డ)బ్బు దేశాలు, ఇంకేమన్నా చిన్నా చితకా దేశాలు. ఇవి దొరికితే అమెరికన్లు వదిలిపెట్టరని ప్రతీతి. ఏ రేంజిలో అంటే ఒక కన్సల్టెంటునక్కడికి పంపి, వాళ్ళ చేత ఫాల్స్ అంచనాలు జేయించి, అనవసరపు ప్రాజెక్ట్లకి ఉసిగొల్పి, అభివృద్ధి పేరుతో ఆ దేశాలకప్పులిచ్చి, వాళ్ళని వల్లో వేసుకుని...

లేదా తీవ్రవాదమనే బూచో, అణ్వాయుధాలనే మిథ్యా శతృవులను చూపెట్టి దాడులకు తెగబడి అక్కడ తమకు అనుకూలుడైన వ్యక్తిని డమ్మీగా కూచోబెట్టి...

దాదాపూ ఒక అర్థ శతాబ్దపు కథ ఇది. ఇప్పుడు మరో క్రొత్త దోపిడి మొదలైంది. ఈ కథలన్నీ మనకి చెప్పి పుస్తకాలు వ్రాసి, అయ్యో అప్పుడు నేను ఆ వ్యూహంలో పావుగా వాడుకోబడ్డాను. నన్ను క్షమించమని కూడా అడగను. కానీ ఎంతకాలమో ఆ దురాగతాలు జరుగ కూడదు. అందుకే ఆ రహస్యాలు నాతోనే అంతం కాకుండా బహిరంగ పరుస్తున్నాను (ఎంతైనా అమెరికన్లు అమెరికన్లే) అంటూ డబ్బు చేసుకునే... జనానికిచ్చే పెర్కులు. ;)

జేమ్స్ కామెరాన్ కథని కాస్త ముందుకు జరిపాడు. 2154 వ సంవత్సరం. భూమ్మీద వనరులు అయిపోయాయి. మనాసీయులు క్రొత్త గ్రహం ఉనికిని కనుక్కున్నారు. అక్కడ బ్రహ్మాండమైన వనరులున్నాయి. We are desperate to have a control on them.

Chapter 3 చాలా సాదా సీదా కథ. కానీ ఎంతో లోతైన ఆలోచనలున్నాయందులో. ఆ లాటినో/అరబ్బు జనాల బదులు పండోరా అనే అద్భుతమైన గ్రహాన్ని సృష్టించాడు. అందులో ఏలియన్లని కాస్త మనసున్న జీవుల్లా ఊహించుకుని, వాళ్ళకీ మమతలూ అనుబంధాలూ ఉంటాయని నమ్మాడు. ఒక మానవీయ కోణాన్ని ఆవిష్కరించాడు.

మరి మన మనుషులు? ఆ గ్రహమ్మీదున్న వనరుల మీద కన్నేశారు కదా. వారెలా ఆ లక్ష్యాన్ని చేరేందుకు ఒక ప్రణాలిక వేశారు. దానికోసం ఒకరిని అక్కడ జనాలతో కలిసిపోయేలా చేస్తే! ఆ మనిషక్కడ రహస్యాలను ఛేదించి వివరాలందజేస్తే... ఆ గ్రహం మీద ఉన్న నిధులనలా ఆ వ్యక్తి సాయంతో దక్కించుకోవచ్చనేదే ఆ ప్రణాళిక.

Chapter 4 ప్లాను సరే. దాన్ని అమలు జరిపే మార్గమేది? ఇతర గ్రహమంటే మనకనుకూలమైన వాతావరణ పరిస్థితులుండవు. తగినంత ఆక్సిజనుండదు. ఎలా? అక్కడికి పంపబడిన మనిషి మనుగడ ఎలా?

అందుకే ఆ గ్రహాన్ని తట్టుకోగలిగే శరీరాలను సృష్టించారు. వాటిలోకి బుద్ధి జీవుల్ని ప్రవేశ పెట్టారు. ఇక్కడ వారిని బజ్జోపెట్టి ఆ గ్రహమ్మీద క్రొంగొత్త శరీరాలతో పనిజేసేలా ప్రయోగం చేశారు. అలా వాళ్ళనుకున్న హిట్మాన్లని అక్కడకు పంపగలిగారు. మెదడు ద్వారా ఆపరేషన్. దీన్నే విఠలాచార్య పరకాయ ప్రవేశంగా చూపెట్టాడు. కామెరాన్ ఒక సైన్సు ప్రయోగంగా మార్చాడు.

Chapter 5 కామెరాన్ కథని సాదా సీదాగా ఊహించలేదు. ప్రతి అంశాన్నీ క్షుణ్ణంగా ఊహించాడు. అసలు నాదో ప్రశ్న! కామెరానీ సినిమా ఎందుకు తీశాడు? ఎవరికోసం తీశాడు?

జేమ్స్ కామెరాన్ ఈ సినిమాని కేవలం తన కోసమే తీశాడు. Yes. Only for himself. అందుకే తను అనుకున్న రీతిలో టెక్నాలజీ డెవలప్ కానంత వరకూ కథ మీద దృష్టి పెట్టాడు. సినిమాని ఆత్రంగా తీసేసి సొమ్ముజేసుకోవాలనుకోలేదు. కారణం... ప్రేక్షకులో, ఇతరులో ఇచ్చే జజ్‍మెంట్ కన్నా తన జజ్‍మెంట్ ముఖ్యం. తాను అనుకున్నది అనుకున్న రీతిలో తీశాడా లేదా అన్నది మాత్రమే తనకు ముఖ్యం.

ద టెర్మినేటర్... ఒకప్పుడు సంచలనం సృష్టించింది. అలా ఇలా కాదు. సైఫి లో ఒక లాండ్ మార్క్ ఆ సినిమా. ఉన్న అతి తక్కువ బజెట్ తో అనుకున్న ఎఫెక్ట్ ని రాబట్టిన ప్రతిభ. దర్శకత్వం చేసే అవకాశం ఇచ్చేందుకు స్క్రిప్ట్ ని కేవలం ఒక్క డాలర్ అంటే ఒక్క డాలర్ కి అమ్మేశాడు. అదీ తన మీదా, తన సామర్థ్యం మీదా కామెరాన్ కి ఉన్న నమ్మకం.

ఏలియన్స్ గురించి నాకంతగా తెలియదు.

ఎబ్బీస్... అండర్ వాటర్ సన్నివేశాలను అత్యంత చాకచక్యంగా, నిజమనే అనుభూతి కలిగేలా తెరకెక్కించి సినిమా దర్శకత్వానికి ఒక బెంచ్ మార్క్ క్రియేట్ చేశాడు.

టెర్మినేటర్ 2 జజ్‍మెంట్ డే... అందులో చూపిన ఛేజింగు సన్నివేశాలని పదేళ్ళ తరువాత వచ్చిన టీత్రీ లో కూడా వాడుకున్నారంటేనే తెలుస్తుంది కామెరాన్ చిత్రీకరణ సామర్థ్యం. అందులో విలన్ కి సంబంధించిన సన్నివేశాలు, విలన్ జాన్ కానర్ ని చంపబోయినప్పుడు ఆర్నాల్డ్ ఆ పిల్లాడిని రక్షించేందుకు రావటం, అప్పుడు జరిగిన ఛేజింగ్ న భూతో నభవిష్యతి అన్నరీతిలో ఉంటాయి. సినిమా మొదటి నుంచీ చివరిదాకా కామెరాన్ దర్శకత్వ ప్రతిభ (తక్కువ మాటేమో), స్క్రీన్ ప్లే ని గ్రిప్పింగ్ గా నడిపించిన తీరూ కొట్టొచ్చినట్టు కనిపిస్తాయి. ట్రూ లైస్ ఎంత బాగుంటుంది?

ఆపైన టైటానిక్. మూడున్నర గంటల సినిమాని మూడు నిమిషాలే అన్నంత ఈజీగా జనం చూశారంటే అది చాలదూ. పన్నెండేళ్ళ పాటూ ఒక్క సినిమా కూడా తీయకుండా ఉన్నా, జనం ఇంకా టైటానిక్ డైరెక్టర్ అని గుర్తుంచుకున్నారంటేనే తెలుస్తుంది ఆ సినిమా సంచలన విజయం. కేవలం టెక్ ఓరియంటెడ్ సన్నివేశాలే కాదు. హీరో విలన్ పాత్రల మధ్య ఉన్న కాంట్రాస్ట్ ని ఎస్టాబ్లిష్ చేసిన విధానం కూడా గొప్పగా ఉంటుంది. వయొలిన్ వాయించే వారి సన్నివేశాలూ, హీరో హీరోయిన్ని కాపాడబోయి రేప్ కేసులో ఇరుక్కునేటప్పుడు హీరోయిన్ అసలు విషయం చెప్పే తీరూ (ఆ సమయంలో హీరోయిన్ వ్యక్తిత్వాన్ని మనకు ఎస్టాబ్లిష్ చేసిన తీరు గమనించ దగ్గది), హీరో అప్పర్ క్లాస్ పార్టీకి వెళ్ళిన సన్నివేశాల్లో వచ్చే డైలాగులు... చెప్పుకుంటూ పోతే ఎంతైనా ఉంటుంది. లోపాలున్నాయి. కానీ, వాటిని మించిన మ్యాజిక్ చేశాడు కామెరాన్.

డాన్స్ చేస్తూ కేట్ లెన్ (డికాప్రియో) మీద పడే సన్నివేశం ఒక్కటి చాలు. కామెరాన్ టచ్చేసిన హైట్స్ ని అర్థం చేసుకునేందుకు. ఆ సినిమా వచ్చిన క్రొత్తల్లో ఆంధ్రజ్యోతి మహిళా పేజీలో రోజ్ ఐ లవ్యూ అన్న పేరుతో వచ్చిన ఒక వ్యాసం ఈ విషయాన్ని చాలా కూలంకుషంగా చర్చిస్తుంది. మన హీరోయిన్లకీ, కామెరానియన్ హీరోయిన్లకీ మధ్య ఉన్న తేడానీ, ఆ రోజ్ పాత్రని మలచిన తీరూ, కామెరాన్ కహనీ, పాత్రలనీ ఎస్టాబ్లిష్ చేసిన, నడిపించిన విధానం గురించి చాలా గొప్ప వ్యాఖ్యానం అది. నా పీజీ ముగిసే దాకా ఆ కటింగుండేది నా దగ్గర. ఎప్పుడైనా టైటానిక్ గుర్తొస్తే అది తీసి చూసుకునేవాడిని. (ఎవరికన్నా అది గుర్తు ఉంటే/తెలిసి ఉంటే చెప్పండి. చాలా మంచి వ్యాసం).

ఇక్కడ చెప్పినవి వేటి కవే గొప్ప చిత్రాలు. విమర్శకులు గుర్తించినా గుర్తించక పోయినా తాను ఎలా తీశానన్నది కామెరాన్ కి తెలుసు.

*** *** ***

As of his intentions, it is an articlein the FAMEnator series.

పిచ్చి వాడి చేతిలో రాయి - జనం చేతిలో తీర్పు

2010-07-02T07:55:00.003+05:30

రియాలిటీ షోలలో జనాల జడ్జిమెంటు

ఈరోజు దాదాపు అన్ని చానెల్స్ లో రియాలిటీ షోలు జరుగుతున్నాయి. పాటలు, ఆటలు అని. నిజంగా అవి ఆ వ్యక్తుల అసలు టాలెంట్ ని వెలికి తీస్తున్నాయా? పిల్లల షోలు చూస్తుంటే సంతోషం కలగడం ఏమో కాని కోపం, బాధ , ఆవేశం వస్తుంది. ఆ చిన్నారులను ఎంతగా హింసిస్తున్నారో అని. తల్లితండ్రులు, నిర్వాహకులు, న్యాయనిర్ణేతలు కలిసి ఆ పిల్లల బాల్యాన్ని ,అమాయకత్వాన్ని కలుషితం చేస్తున్నారు. అలాగే న్యాయనిర్ణేతలు అంటే. అందరివీ నాటకాలే. అనవసరపు గొడవలు, తిట్టుకోవడాలు, ఏడ్వడాలు . అసలు ఇదంతా నిజమా?నటనా? అని అందరికీ అనుమానమే. ప్రేక్షకులే కదా ఫూల్స్ అయ్యేది. ఇటువంటి రియాలిటీ షోల గురించి ఒక మహిళ ఆవేదన . ఇది అందరిదీను..

ఈ మధ్య టీవి చానల్స్ బాగా పెరిగిపోయాయి. ఏడుపుగొట్టు సీరియల్స్, డబ్బింగ్ సినిమాలు, కాకుండా వేరే ఏదైనా కొత్తగా జనాలకి హత్తుకునేలా, కొంతలో కొంత సాధారణ ప్రజలలో ఉన్న నైపుణ్యాలు వెలికి తీసి ప్రపంచానికి చాటి చెప్పేలా చేసిన ప్రయోగం "రియాలిటి షో". సాధారణ పౌరులు / బాలలు లో దాగి ఉన్న గాన/నాట్య/నటన ఇత్యాది కళల కౌశలాన్ని వెలికి తీసి మరింత ఉత్సాహపరచాలి అనేది ఈ షోల ప్రాధమిక ఉద్దేశ్యం. మొదట్లో కొంత కాలం బాగానే సాగింది. మరి చానల్స్ బాగా పెరిగిపోయి టి.ఆర్.పీ. రేటింగుల్లో ఈ షోల ప్రాభవం అన్ని చానల్స్ వారు గుర్తించి రక రకాల వైవిధ్యభరితమైన కార్యక్రమాలు చేపడుతూ జనానికి మరింత దగ్గర కావాలి అనే తపనలో పడి అసలు కార్యక్రమం ఉద్దేశ్యాన్ని విస్మరిస్తున్నారు. గత కొంతకాలం గా నేను గమనించిన సత్యం ఏంటంటే, ఈ తరహా కార్యక్రమాలు ఆయా కళలలో ప్రముఖులచే తీర్పు ఇవ్వబడినంత వరకు బాగానే సాగాయి. ఈమధ్య కాలంలో పుట్టిన కొత్త తెలివి ఏంటంటే వీటి తీర్పు ప్రేక్షకుల చేతిలో పెట్టడం. కార్యక్రమంలో నామ మాత్రపు న్యాయనిర్ణేతలు ఉంటారు, అప్పటికప్పుడు మంచి చెడు పరిశీలించి అభ్యర్దులని మందలించడం/హెచ్చరించడం/భుజం తట్టడం వీరి పని. ఇక కార్యక్రమం అయిపోగానే ఓటింగ్ లైన్లు తెరుస్తారు. నిర్ణీత సమయం లోగా ఏ అభ్యర్ధికి ఎక్కువ ఓట్లు (ఫోన్ మేస్సేజీలు) పడతాయో వాడు విజేత, ఎవరికీ అతి తక్కువ వోట్లు పడతాయో వారు ఆ వారం కార్యక్రమం నుంచి వైదొలుగుతారు.

సరే ఇది కూడా బానే ఉందిగా అంటారా? అస్సలు బాగోలేదు... ఇందులోనే ఉంది తిరకాసు. ప్రేక్షకులు వేసే ఈ ఓటు (పంపే మెస్సేజ్) కేవలం ఆ అభ్యర్ధి నైపుణ్యం మీద ఆధారపడి వేయడంలేదు. ఎలాగంటే ఇప్పుడు ఉదాహరణకి ఒక పాటల పోటీ తీసుకుందాం, ఏ పేరొందిన గాయకున్నో, సంగీత దర్శకుడినో న్యాయనిర్ణేతగా పెడితే వచ్చే ఫలితం, కేవలం ప్రేక్షకుల ఓటింగ్ వలన వచ్చిన ఫలితం పోల్చి చూడండి. ఇక్కడ కనిపిస్తుంది అసలు తేడా. ఈ ఓటింగ్ లో అభ్యర్ధి ఆడపిల్ల అయితే ఆమె అందచందాలు, మగపిల్లాడు అయితే ప్రాంతీయత లాంటివి ప్రభావం చూపుతున్నాయి. ఇది నేను ఏదో ఒకటి రెండు షోలు చూసి కాదు, గత ఏడాదిగా, నాలుగు అయిదు చానల్స్ గమనిస్తూ చెపుతున్న విషయం. నేను విదేశంలో నివాసం కాబట్టి నాకు ఓటు హక్కు, నా అభిప్రాయానికి ఓ విలువా ఎలాగూ లేదు, తటస్థంగా ఉండి కార్యక్రమాలు చూసిన అనుభవం మీద మాత్రమె చెపుతున్నాను. మీరు కూడా గమనించి చూడండి, ప్రతి వారం బహిష్కరణకు గురి అవుతూ ఉన్న వారు, తక్కిన వారిలో ఒకరిద్దరి కన్నా బాగానే టాలెంట్ ఉన్నవారు అవుతారు. ఒక్కోసారి జనం తీర్పు మరీ అన్యాయంగా కూడా అనిపిస్తూ ఉంటుంది. ఆ ప్రదర్శనకి విచ్చేసిన ప్రముఖుల పొగడ్తలు అందుకున్న అభ్యర్ధికి ఆ తరువాతి వారమే మంగళం పాడుతారు ప్రేక్షకులు.

ఇంతకీ ఈ నా భావాలన్నీ పనిగట్టుకుని ఇప్పుడే ఎందుకు చెపుతున్నాను అంటే, ఈ సారి "ఇండియన్ ఐడోల్ - 5"నీ, అందులో ప్రజల తీర్పుని జాగ్రత్తగా పరిశీలిస్తున్నాను కాబట్టి. పదమూడు మంది అభ్యర్ధులతో మొదలయిన ఈ విడత కార్యక్రమంలో ప్రేక్షకుల తీర్పుతో ఒక్కటి రెండు సార్లు మాత్రమె ఏకీభవించాను నేను. ముఖ్యంగా ఒక అభ్యర్ధి (ఆడపిల్ల), ముంబాయి వాసి, ఈమె ప్రదర్శన ఏ రోజు కూడా న్యాయనిర్ణేతలని సంతృప్తి పరచలేదు. కనీసం తన తోటి పోటీదారులని కూడా. పన్నెండు మంది అభ్యర్దులని ఈమె పై అభిప్రాయం అడిగితె పది మంది ఈమెకి వ్యతిరేకత తెలిపారు. స్వరం బాగానే ఉంటుంది కానీ, లయ జ్ఞానం అస్సలు లేదు. మరి ఈ అమ్మాయి గత ఏడు వారాల నుంచి మంచి ఓట్లు సంపాదిస్తూ సురక్షితంగా ఉంది.... ఎలా???? నాకు కళ్ళకి కనిపించింది మాత్రం ఒక్కటి.. ఈ అమ్మాయి మిగతా అందరిలోనూ అందగత్తె. ఇది ఈమె ఉదాహరణ, అయితే ఇంకొకరి గురించి చెపుతా..... అర్పిత అనే అమ్మాయి, కలకత్తా నివాసి, చక్కని స్వరం, మంచి లయ జ్ఞానం, అన్ని రకాల పాటలు అలవోకగా పాడేసే నైపుణ్యం ఈమె సొంతం. ఈమెకి రెండు వారాల క్రితం ఉద్వాసన పలికారు, ఎందుకు అంటే మళ్ళీ నా బుర్రకి తట్టిన కారణం ఈమె కొంత బొద్దుగా, రంగు తక్కువగా, పొట్టిగా ఉంటుంది. ఏవో చిల్లర మల్లర ప్రోగ్రామ్స్ స్థానిక స్థాయిలో జరిగేవి అంటే పెద్దగా పట్టించుకోనవసరం లేదు. ఇవి ఆ అభ్యర్దులకి జీవన్మరణ సమస్య, వారి బ్రతుకు తెరువుకి సంబంధించినవి. ఆడిషన్స్ కోసం తల్లి ఒంటి మీద బంగారం తెగనమ్మి ప్రయాణం ఖర్చులు ఇవ్వగా వచ్చిన అభ్యర్ధులు కొంతమంది అయితే, అసలు సంగీతం కోసం ఇల్లు వదిలి బయటకొచ్చి చిన్న చితకా పనులు చేసుకుంటూ సంగీతం నేర్చుకుని ఈ వేదికపై చేరిన కధలు కొందరివి. మరి ఇంత తపనతో, ఆశతో, భవిష్యత్ మీద కోటి ఆశలతో, కొండంత ఉత్సాహంతో వచ్చే వారికి ప్రేక్షకుల తీర్పు పేరుతొ జరిగే అన్యాయం ఎంత వరకు సమంజసం? ఏదో కంటికి ఇంపుగా కనిపించిన వారి పేరు టైపు చేసి గెలిపించేసిన జనానికి ఒరిగేదీ తరిగేదీ ఏమీ లేదు, చక్కటి నైపుణ్యం కలిగి ఉండి కూడా, ఇంత గొప్ప వేదికన వచ్చిన అవకాశం సద్వినియోగం చేసుకోలేకపోయనే అని కుమిలిపోయి అఘాయిత్యాలకి పాల్పడే వారిని ఓదార్చేది ఎవరు?

తప్పు ఎక్కడ జరుగుతూ ఉంది. ప్రేక్షకుల చేతికి తీర్పు పగ్గాలు ఇచ్చేసిన చానల్స్ వారిదా? లేక స్వచ్చమైన కళను కళగా గుర్తించి నిస్పాక్షింగా తీర్పు ఇవ్వలేని ప్రజలదా? ఈ పద్ధతి ఎప్పుడు మారుతుంది? ప్రజలు కేవలం చెవులతో పాట విని/ కళ్ళతో డాన్స్ చూసి, మనసుతో ఓటు వేసే రోజు ఎప్పుడు వస్తుంది?

కల్యాణి..

Penthouse Legend పుస్తకమందుకోండి

2010-06-27T17:38:00.001+05:30

Ayn Rand అద్భుతమైన డ్రామా ద నైట్ ఆఫ్ జాన్యువరి సిక్స్టీన్త్ గురించి మన B&G లో ఇంతకు మునుపే ఒక సమీక్ష వ్రాశాను. సెన్స్ ఆఫ్ లైఫ్ గురించి, మొరాలిటీ ఆఫ్ కంపీటెన్సీ గురించీ, ఒక మర్డర్ మిస్టరీతో మేళవించి, ఆద్యంతం చదివించేలా ఉన్న ఈ డ్రామా అనుకోకుండా నెట్లో సెర్చుతుంటే నా కంట పడ్డది. దాన్ని ఇక్కడ పంచుకోవాలని...
లింకందుకోండి ఇక్కడ

ఎంత కాలముంచుతానో తెలియదు మరి!

Don't miss the best of the thriller dramas. And that too by Ayn Rand.

Rating... 4.5 outta 5

అహా నా పెళ్ళంట -కామెడీకి పరాకాష్ట

2010-06-26T17:28:00.008+05:30

మన జీవితంలో ఆశ నిరాశలు, సుఖ దుఖాలు సర్వసాధారణం. అప్పుడప్పుడు కాస్త వెసులుబాటుగా ఉంటుందని సినిమాలకు వెళ్తాం. మనం చూసే సినిమాలన్నీ సందేశాలు ఇచ్చేవి, వినోదాన్ని ఇచ్చేవి మాత్రమే కాదు. మనసారా నవ్వుకునేలా చేసే హాస్యరసప్రధానమైన చిత్రాలెన్నో వచ్చాయి. ఈనాటి సినిమాల్లోని హస్యం అసంబద్ధంగా, వెకిలిగా ఉంటుంది. ప్రతీ కథలో హాస్యాన్ని బలవంతంగ జొప్పిస్తున్నారేమో అనిపిస్తుంది. కాని కొన్ని హస్య చిత్రాలు ఎప్పటికీ మనను నవ్విస్తూనే ఉంటాయి. తెలుగు సినిమాల్లో హాస్యానికి పెద్దపీట వేసి, చిత్రం మొత్తం హాస్యప్రధానంగానే నిర్మించిన ఘనత దర్శకుడు జంధ్యాలకే దక్కుతుంది. అడవిరాముడు, డ్రైవర్ రాముడు వంటి మాస్ సినిమాలకు మాటలు రాసిన జంధ్యాల హాస్యం కూడా తనకు పిల్లలాటే అని సున్నితమైన హాస్యంతో ఎన్నో సినిమాలు నిర్మించారు. అతని సినిమాలన్నింటిలో కామెడీకి పరాకాష్ట లాంటిది 1987 లో దర్శకత్వం వహించిన "అహా నా పెళ్లంట" అని చెప్పవచ్చు.

సత్యనారాయణ (నూతన్ ప్రసాద్) శ్రీమంతుడు . భార్య చనిపోయినా కొడుకు కృష్ణమూర్తి (రాజేంద్రప్రసాద్) కోసం మళ్లీ పెళ్లి చేసుకోకుండా ఉంటాడు. ప్రేమ వివాహాలంటే తండ్రికి ఇష్టం లేకున్నా రాజేంద్రప్రసాద్ తన స్నేహితుడి పెళ్లిలో చూసిన పద్మ (రజని) ని ప్రేమిస్తాడు. ప్రేమ పెళ్లి వద్దని ఎంత చెప్పినా కొడుకు వినడు. పైగా పద్మ వెంకటాపురంలో పిసినారుల్లో మహా పిసినారి లక్ష్మీపతి కూతురని తెలుసుకుని అస్సలు వద్దంటాడు నూతన్ ప్రసాద్. ఐనా కూడా ఆ అమ్మాయినే పెళ్లి చేసుకుంటానని మొండిపట్టు పట్టిన కొడుకుకు మూడునెలల్లొ తాను లక్షాధికారి కొడుకును అని చెప్పకుండా ఆ లక్ష్మీపతిని ఒప్పించమంటాడు. సరే అని వెంకటాపురానికి బయలుదేరుతాడు. లక్ష్మీపతి నౌకరు సాయంతో అతని ఇంట్లోనే అద్దెకు దిగుతాడు. ఇక అక్కడినుండి మొదలవుతుంది నవ్వులవాన. ఎక్కడా ఉధృతి తగ్గకుండా సినిమా ఆఖరు వరకు మనను నవ్విస్తూనే ఉంటుంది. పిసినారి మామకు అతనికి తెలియని మరిన్ని పిసినారి సలహాలు చెప్తూ అతనిని మించిన పిసినారిగా తనను తాను పరిచయం చేసుకుంటాడు. ఇక్కడ మరో వ్యక్తి గురించి చెప్పకుంటే ఈ సినిమా కథ పూర్తి కాదు. అతనే అరగుండుగా నటించిన బ్రహ్మానందం. ఈ చిత్రంతో తెలుగు చిత్రసీమకు ఒక మంచి హాస్యనటున్ని అందజేసారు జంధ్యాల. రాజేంద్రప్రసాద్ ఎత్తులు, జిత్తులు, బ్రహ్మానందం అవస్థలతో, లక్ష్మీపతి తనకంటే పిసినారి ఐన కృష్ణమూర్తిని తన అల్లుడిగా చేసుకోవడానికి ఒప్పుకుంటాడు. సినిమా చివరలో జరిగిన ట్విస్టుతో మారిన లక్ష్మీపతి తన పిసినారితనం వదిలేసి దానధర్మాలు చేస్తాడు.

ఈ సినిమా పేరు వినగానే ప్రతీవారి పెదవులపై మందహాసం రాకమానదు. వెంటనే కోటశ్రీనివాసరావు పిసినారి చేష్టలు, తన నౌకరు బ్రహ్మానందాన్ని చీటికి మాటికి జీతం కోసేయడం, అప్పుడతడు కడుపు మండి తిట్టే తిట్లూ, (శవాల మీద పైసలేరుకునే పీనాసి యెదవా, పోతావ్ రొరే, నాశనమైపోతావ్) అతని నటన, నత్తితో పడే పాట్లు అద్భుతం. రాజేంద్రప్రసాద్ చెప్పిన పొదుపు చిట్కాలు కోటకు తెగ నచ్చేసి వెంటనే అమలు చేస్తుంటాడు. ఉన్నది చాలక ఇంకా ఆదాయం పొందడానికి లక్ష్మీపతి రాత్రుళ్లు ముసుగేసుకుని బస్ స్టాండులో టీ అమ్మడం అది చూసి అతని బామ్మర్ది కలెక్టర్ కావలసినవాడు పిచ్చివాడైపోవడం, వంట కోసం వీధుల్లో పారేసిన అగ్గిపుల్లలు ఏరుకోవడం, కోడిని వేలాడదీసి ఉత్త అన్నం తింటూ కోడికూర తింటున్నట్టు ఊహించుకుని తృప్తి పడడం, ఐనదానికి కానిదానికీ పనివాడి జీతం కోసేయడం వగైరా చెప్పాలంటె ఎన్నో సీన్లు నవ్వులజల్లును కురిపించాయి.

ఆ పాత మధురాలు...

2010-06-25T14:45:00.000+05:30

పాత రోజులు __ గతాన్ని గుర్తుకు తెచ్చి ఆనందాన్ని కలిగించేవి.

పాత సంగతులు __ తీరిక వేళళ్లో నెమరువేసుకునే మధుర జ్ఞాపకాలు.

పాత సంఘటనలు __ నేటివారికి గొప్పగా చెప్పుకునే అద్భుత ఘట్టాలు.

పాత మనుష్యులు __ అనుభవాల ఘనులు.

పాత ఆహారపు అలవాట్లు __ ఆధునిక కాలానికి వర్తించే ఆరోగ్యపరమైనవి.

పాత హృదయాలు __ మోసం,కల్మషాలు తెలీనీ స్వచ్చతకు నిలయాలు.

పాత చదువు __ వ్యక్తి వికాసానికి,మనుగడకు తోడ్పడేవి.

పాత పండుగలు __ సాంప్రదాయబద్దమై ఆరోగ్య రక్షణకు తోడ్పడేవి.

పాత వస్తువులు __ నాణ్యత,మన్నికలను కలిగి ఎంతో విలువైనవి.

పాత పాటలు __ శ్రవణానందాన్ని, ప్రశాంతతను కల్గించేవి.

పాత ఫ్యాషన్స్ __ నేటి కొత్త పోకడలకు మూలం.

పాత సామెతలు __ శాశ్వత జీవిత సత్యాలు.

పాత కట్టడాలు __ గత వైభవ చిహ్నాలు.

పాత రోజులు __ గతాన్ని గుర్తుకు తెచ్చి ఆనందాన్ని కలిగించేవి.

పాత సంగతులు __ తీరిక వేళళ్లో నెమరువేసుకునే మధుర జ్ఞాపకాలు.

పాత సంఘటనలు __ నేటివారికి గొప్పగా చెప్పుకునే అద్భుత ఘట్టాలు.

పాత మనుష్యులు __ అనుభవాల ఘనులు.

పాత ఆహారపు అలవాట్లు --- ఆధునిక కాలానికి వర్తించే ఆరోగ్యపరమైనవి.

పాత హృదయాలు __ మోసం,కల్మషాలు తెలీనీ స్వచ్చతకు నిలయాలు.

పాత చదువు __ వ్యక్తి వికాసానికి, మనుగడకు తోడ్పడేవి.

పాత పండుగలు __ సాంప్రదాయబద్దమై ఆరోగ్య రక్షణకు తోడ్పడేవి.

పాత వస్తువులు __ నాణ్యత,మన్నికలను కలిగి ఎంతో విలువైనవి.

పాత పాటలు __ శ్రవణానందాన్ని, ప్రశాంతతను కల్గించేవి.

పాత ఫ్యాషన్స్ __ నేటి కొత్త పోకడలకు మూలం.

పాత సామెతలు __ శాశ్వత జీవిత సత్యాలు.

పాత కట్టడాలు __ గత వైభవ చిహ్నాలు.

గాజుల గలగలలు

2010-06-18T02:14:00.000+05:30

ప్రతీ స్త్రీకి ప్రీతికరమైనది నుదుట బొట్టు, చేతికి రంగు రంగుల గాజులు. ముత్తైదువ ధరించే మట్టిగాజులైనా, అమ్మాయిలు వేసుకునే తళుకులు ,మెరుపుల మ్యాచింగ్ గాజులైనా, రత్నాలతో పొదిగిన బంగారు గాజులైనా.. వేటికవే ప్రత్యేకమైనవి. రెండుచేతులనిండుగా అలంకరించుకున్న రంగు రంగుల గాజులకు శతాబ్దాలుగా సాంస్కృతిక, సామాజిక మతపరమైన గుర్తింపు , ప్రాధాన్యత ఉంది. ఆచార వ్యవహారాల్లో కూడా గాజులకు ప్రత్యేక స్థానం ఉంది. హైందవ స్త్రీలు, ముస్లీం స్త్రీలు వివాహమైన తర్వాత ఎళ్ల వేళలా తమ చేతులకు గాజులు ధరించి ఉంటారు. మట్టిగాజులు మాత్రం తప్పనిసరిగా ధరించాలి అంటారు. ఏ మహిళ ఐనా కులం, సంస్కృతి, వయసు, వైవాహిక స్థాయితో నిమిత్తం లేకుండా , ఆర్ధిక స్తోమతు బంగారు గాజులు ధరిస్తారు.

గుజరాతీ, రాజస్థానీ వధువులకు పుట్టింటివారు ఒక దంతపుగాజును బహూకరిస్తారు. గుజరాతీ వధువు తొలిసారిగా గర్భవతి ఐనప్పుడు ఆమె ఆడపడుచు వెండి బ్రాస్‌లెట్ ను బహూకరిస్తుంది. ఏడో నెలలో నల్లదారం, ఐదు కౌడీల (ఒక రకమైన గవ్వలు)తో తయారైన బ్రాస్లెట్ ధరించాలని పెద్దలు చెప్తారు. ఆమెకు సుఖ ప్రసవం కోసం ఇలా చేస్తారని అంటారు.

దక్షిణాది రాష్ట్రాల్లో కూడా ఇటువంటి ఆచారాలు , సంప్రదాయాలు ఉన్నాయి. కొన్ని రాష్ట్రాల్లో గర్భవతి ఐన స్త్రీకి ఏడవనెలలో పుట్టింటికి తీసుకువచ్చే ముందు "వలైకప్పు (సీమంతం)" అనే కార్యక్రమం నిర్వహిస్తారు. అన్ని రకాల , రంగుల గాజులు ఆమె చేతులకు అలంకరిస్తారు. ఓ చేతికి 21 గాజులు, ఇంకో చేతికి 22 గాజులు తొడుగుతారు. అంతే కాక ఆమెకు కొక్కేలతో ఉండే సన్నని వెండిగాజునిస్తారు. ప్రసవ సమయంలో ఈ కొక్కేల్ని విడదీస్తారు. ఇక హైదరాబాదీ లక్కగాజుల అందాలు వర్ణింపతరమా?? మతం, వయసు తేడా లేకుండా ప్రతి మహిళను అకర్షించే ఈ లక్కగాజులు సోయగాలే వేరు.

బెంగాలి వివాహితలు తమ వైవాహిక స్థాయికి గుర్తుగా "లోహా" లేదా "ఐరన్ కడా" అని పిలవబడే గాజును ధరిస్తారు. ఈ రోజుల్లో ఉన్నవాళ్లు లోహాను బంగారంలో అందంగా పొదుగుతున్నారు. వధువుకు అందమైన శంఖు గాజులు, ఎర్రని లక్క గాజులు ధరింపచేస్తారు. పంజాబీ వధువుకు సన్నని దంతపు గాజులను తెలుపు, ఎరుపు రంగుల్లో ధరింపచేస్తారు. కాలానుగుణంగా లక్క, ప్లాస్టిక్ గాజులు వచ్చినా ఆచారం మాత్రం కొనసాగుతుంది. కొత్త కోడలు ఈ గాజులను మూడు నుండి ఆరు నెలలపాటు ధరిస్తుంది. అవి ఆమె చేతులకు ఉన్నంతకాలం ఆమెను నవవధువుగానే పరిగణించి ఇంటిపని, వంటపని అప్పచెప్పరు. ఆమె వంటగది ప్రవేశం చేసినప్పుడు ఆ గాజులను తీసి పూజారులకో, దేవాలయానికో బహుమతిగా ఇచ్చేస్తుంది.

క్రీ.పూ. 2300 - 1000 సంవత్సరాల నటి సింధు నాగరికతకాలం నాటినుండి ముంచేతులకు, మణికట్టుకు ఆభరణాలు ధరించే అలవాటు , ఆచారం ఉంది. మొహంజొదారోలో బయల్పడిన స్త్రీ బొమ్మ చేతినిండా గాజులు కప్పేసి ఉంటాయి. ముంజేతి కడియాలను చాలా అరుదుగా ధరిస్తున్నారు. లతలు, మొసళ్లు, సింహాలు, ఏనుగులు,నెమళ్లవంటి ముఖాకృతిలొ్రో ఉండే ముంజేతి కడియాలు ఇష్టపడని మహిళ ఉంటుందా. ఈనాడు మట్టిగాజులు, లక్క గాజులు, ప్లాస్టిక్ గాజులు, రాళ్ల గాజులు , నవరత్నాల గాజులు అంటూ విభిన్నమైన , వినూత్నమైన గాజులు అందుబాటులో ఉండి అతివలను అలరిస్తున్నాయి. కళ్లు చెదిరే మరికొన్ని గాజులను ఇక్కడ చూడండి.

సరోజని నాయుడు రాసిన ఈ కవిత గుర్తుచేసుకుందామా?

Bangle sellers are we who bear

Our shining loads to the temple fair...

Who will buy these delicate, bright

Rainbow-tinted circles of light?

Lustrous tokens of radiant lives,

For happy daughters and happy wives.

Some are meet for a maiden's wrist,

Silver and blue as the mountain mist,

Some are flushed like the buds that dream

On the tranquil brow of a woodland stream,

Some are aglow wth the bloom that cleaves

To the limpid glory of new born leaves

Some are like fields of sunlit corn,

Meet for a bride on her bridal morn,

Some, like the flame of her marriage fire,

Or, rich with the hue of her heart's desire,

Tinkling, luminous, tender, and clear,

Like her bridal laughter and bridal tear.

Some are purple and gold flecked grey

For she who has journeyed through life midway,

Whose hands have cherished, whose love has blest,

And cradled fair sons on her faithful breast,

And serves her household in fruitful pride,

And worships the gods at her husband's side.

Solid State Electronic Devices, 6th Edition

2010-06-17T18:25:00.001+05:30

"For more ebooks on engineering so please visit my blog's
http://ebooksonengineering.blogspot.com/
http://magazinesonengineering.blogspot.com/ "
by YOGENDRA
Author(s): Ben G. Streetman, Sanjay Kumar Banerjee
Publisher: Prentice
Date : 2005
Pages : 583
Format : PDF
OCR : Y
Quality :
Language : English
ISBN-10 : 812033020X
ISBN-13 :

Description:

Solid State Electronic Devices
By Ben G. Streetman, Sanjay Kumar Banerjee

* Publisher: Prentice Hall India
* Number Of Pages: 583
* Publication Date: 2005
* ISBN-10 / ASIN: 812033020X
* ISBN-13 / EAN: 9788120330207

Product Description
For undergraduate electrical engineering students or for practicing engineers and scientists, interested in updating their understanding of modern electronics. One of the most widely used introductory books on semiconductor materials, physics, devices and technology, this text aims to: 1) develop basic semiconductor physics concepts, so students can better understand current and future devices; and 2) provide a sound understanding of current semiconductor devices and technology, so that their applications to electronic and optoelectronic circuits and systems can be appreciated. Students are brought to a level of understanding that will enable them to read much of the current literature on new devices and applications.

Summary: Extremely Satisfied
Rating: 5

I'm taking a course in solid state devices and I needed the sixth edition but my professor said a fifth edition would do fine. The price difference was significant so I looked for the fifth edition. I received the book on time, it was in great condition and I'm extremely satisfied with it.

Summary: Done with Ch. 2 and I feel the need to review.
Rating: 2

I have read up to chapter 3 and I am confused. This book could have some answers to the problems so I could verify that I understand the concepts that have been so loosely conveyed to me in the text.

Summary: Excellent and Up-to-Date Text, Better As a Second Text
Rating: 4

Streetman wrote this book as an assistant professor almost 40 years ago at the rise of the industry. He and his former student (a professor at UT Austin) have continually updated this book into its sixth edition. With so many revisions and accolades, you can be quite confident that this book will serve as a solid text for learning about the operation and fabrication of traditional and modern semiconductor devices.

I've read this book twice through in detail along with Pierret's Semiconductor Device Fundamentals, parts of S. Sze's book, and many other books that cover semiconductor physics. For an undergraduate learning the material for the first time, I HIGHLY recommend reading Pierret's book instead, with this book for more detail on modern devices and additional information on basic topics. Pierret holds your hand as he walks you through the material, explaining many details and limiting cases for basic material...Streetman doesn't quite do that. Pierret also puts some emphasis on computational solutions and graphing via MATLAB, which I think is very useful for learning and necessary in more advanced works.

Streetman excels in mentioning and explaining many unconventional effects and advanced devices, as well as talking about integrated circuits. In addition, Streeman spends many sections on fabrication techniques and device processing. He also includes some nice curves, material properties, and useful equations placed in known areas of the book (front/back cover, appendix, etc...), which are very useful for quick reference. Clearly, this book is better for an advanced reader, but I did appreciate some of Streetman's explanations (especially for the operation of a BJT) and the overall progression of the sections, which are very useful for a first-time reader. For an even more advanced text, one should consult Simon Sze's text.

In conclusion, this is an excellent text and should be read by those who plan to stay in the field. It is perfectly fine for a first-time learner, but is better the second time around. I give it a 4/5 instead of 5/5 because I feel introductory books need to grind out the basics extensively, which Pierret does a better job of.

Summary: Great Value
Rating: 5

Even though this product was labeled "Used" it was basically in pristine condition for an unbeatable price.

Summary: Good text, lots of practice problems
Rating: 5

I would recommend this book for those upper-level undergraduates and graduate students who are studying this field of solid state electronics. I was familiar the Streetman's 3rd edition many years ago and this latest edition is dramatically expanded and improved. Considering how quickly technology develops, this book is reasonably current. There's a good amount of material on III-V semiconductors. One strong point of the this book is the large number of practice problems and a self-quiz at the end of each chapter. The problems are not simple but require some effort. There were a couple sections where the wording was a little confusing at first reading but this is minor.

download this books (click on the logo):

Fundamentals Of Physics Extended

2010-06-17T06:00:00.002+05:30

8126514426

ISBN-13 :

9788126514427

978-8126514427

Description:

In a breezy, easy-to-understand style this book offers a solid understanding of fundamental physics concepts, and helps readers apply this conceptual understanding to quantitative problem solving. It offers a unique combination of authoritative content and stimulating applications.

Table of contents :
· Measurement
· Motion Along a Straight Line
· Vectors
· Motion in Two and Three Dimensions
· Force and Motion I
· Force and Motion II
· Kinetic Energy and Work
· Potential Energy and Conservation of Energy
· Center of Mass and Linear Momentum
· Rotation
· Rolling Torque, and Angular Momentum
· Equilibrium and Elasticity
· Gravitation
· Fluids
· Oscillations
· Waves I
· Waves II
· Temperature, Heat, and the First Law of Thermodynamics
· The Kinetic Theory of Gases
· Entropy and the Second Law of Thermodynamics
· Electric Charge
· Electric Fields
· Gauss' Law
· Electric Potential
· Capacitance
· Current and Resistance
· Circuits
· Magnetic Fields
· Magnetic Fields Due to Currents
· Induction and Inductance
· Electromagnetic Oscillations and Alternating Current
· Maxwell's Equations;
· Magnetism of Matter
· Electromagnetic Waves
· Images
· Interference
· Diffraction
· Relativity
· Photons and Matter Waves
· More About Matter Waves
· All About Atoms
· Conduction of Electricity in Solids
· Nuclear Physics
· Energy from the Nucleus
· Quarks, Leptons, and the Big Bang

Market Description :
· Physicists
· Physics Students
· Instructors

About Author :
David Halliday is associated with the University of Pittsburgh as Professor Emeritus. As department chair in 1960, he and Robert Resnick collaborated on Physics for Students of Science and Engineering and then on Fundamentals of Physics.

Robert Resnick is professor emeritus at Rensselaer and the former Edward P. Hamilton Distinguished Professor of Science Education, 1974-93. Together with his co-author David Halliday, he revolutionized physics education with their now famous textbook on general physics, still one of the most highly regarded texts in the field today.

Jearl Walker, professor of physics at Cleveland State University, received his BS in physics from MIT in 1967 and his PhD in physics from University of Maryland in 1973. His book The Flying Circus of Physics was published 30 years ago, has been translated into at least 10 languages, and is still being sold world wide. For 16 years he toured his Flying Circus talk throughout the U.S. and Canada, introducing such physics stunts as the bed-of-nails demonstration and the walking-on-hot-coals demonstration to countless physics teachers, who then proceeded to hurt themselves when they repeated the stunts in their own classrooms. These talks led to his PBS television show Kinetic Karnival which ran nationally for years and which earned an Emmy.

download this books (click on the logo):
or

http://www.sendspace.com/file/9coqcj

మహానటి సావిత్రికి సుమధుర నీరాజనం

2010-06-11T11:48:00.003+05:30

తెలుగువారందరూ మరువలేని మహానటి సావిత్రి . ఆమె నటనాకౌశలం ఒక అపూర్వ గ్రంధాలయం. గుంటూరు జిల్లా చిర్రావూరు గ్రామంలో డిసెంబరు 6న గురవయ్య, సుభద్రమ్మలకు జన్మించారు. నాట్యంలోనూ, సంగీతంలోనూ ప్రవీణ్యురాలై, ఎన్నో ప్రదర్శనలిచ్చారు. పెదనాన్న ప్రోద్బలంతో సినిమా రంగం వైపు దృష్టి సారించి ఎన్నోకష్టాలకోర్చి, తిరుగులేని అభినేత్రి గా పేరు పొందారు.

తెలుగు వారు మరచిపోలేని పాత్ర సావిత్రి నటించిన "దేవదాసు"లోని పారు. అప్పటికీ,ఇఫ్పటికీ వన్నె తరగని చిత్రమది. అలాగే "మాయాబజార్"లోని శశిరేఖ పాత్ర. ఇప్పటికీ "అహనా పెళ్ళంట...." పాటని ఆ సన్నివేశాన్ని ఎవరూ మరువలేరు . ఆ చిత్రంలో చిలిపి చూపులతో, పెదవి కదలికలతో, తన నటనతో ఎందరినో మంత్రముగ్ధులను చేశారు ఆమె. "నర్తనశాల", "శ్రీకృష్ణపాండవీయం", "సుమంగళి", "నాదీ ఆడజన్మే", "నవరాత్రి" ఇలా చెప్పుకుంటూ పోతే ఎన్నో చిత్రాలు ఆమె నటనాకౌశలానికి దీపికలు. "దొంగరాముడు", "తోడికోడళ్ళు", "అభిమానం"," మురిపించే మువ్వలు (1960)", "మంచిమనసులు(1961)", "డా. చక్రవర్తి (1964)", "దేవత(1965)", "మనసే మందిరం (1971)"... వంటి చిత్రాలు ఆమె నటనకి మైలు రాళ్ళు. తెలుగు తమిళ, హిందీ చిత్రాలన్నిటిలో కలిపి 318 సినిమాలలో నటించారు. హిందీలో "బహుత్ దిన్ హుమై", "ఘర్ బసాకే దేఖో", "బలరామ్ శ్రీకృష్ణ", "గంగాకి లహరే" మొదలైన చిత్రాలు చేశారు.

తెరపైన, తెర వెనుక కూడా అనేక పాత్రలతో అశేష ప్రజానీకాన్ని అలరించిన సావిత్రి తెలుగు సినీ సామ్రాజ్ఞి. సినీ జీవితంలో అత్యున్నత స్ధానాన్ని అధిరోహించినా, నిజ జీవితంలో అతిఘోరంగా విఫలమయ్యారు. ఆ బాధలో తాగుడు,మత్తుపదార్థాలకు అలవాటు పడి ఆరోగ్యం చెడి , అప్పులపాలై, అతి దయనీయ పరిస్థితుల్లో, చిన్నవయసులోనే మృత్యువుతో పోరాడిన ఆమె జీవిత చరమాంకం అందరికీ ఒక పాఠం. ఆమె నటజీవితం ఎందరో నటీమణులకి మార్గదర్శకం.

సావిత్రికి క్రికెట్ అన్నా, ఛెస్ అటలన్నా మిక్కిలి ప్రీతి. ఆమెకి ఎడమచేతి వాటం ఎక్కువ. తన పిల్లలని ప్రేమతో చూసుకునేవారు. దానధర్మాల విషయంలో అమెది ఎముకలేని చెయ్యి అని అందరూ ఒప్పుకునేవారు. ఒకసారి సావిత్రి నిండుగా నగలతో అలంకరించుకుని ప్రధానమంత్రి లాల్ బహదూర్ శాస్త్రి ని కలిసేందుకు వెళ్ళి, అక్కడ మొత్తం నగలన్నిటినీ వలిచి ప్రధానమంత్రి సహాయ నిధికి దానమిచ్చేసారు.

అటువంటి మహానటికి Durga Dingari ఇస్తున్న సుమధుర నీరాజనం. ఈ కార్యక్రమం దుర్గ తెలుగువన్ కోసం చేసారు. నా అభ్యర్తన మేరకు BG కోసం ఈ ఆణిముత్యాన్ని అందించారు. థాంక్స్ దుర్గా..

గెలిచే వాడే మనిషి

2010-06-11T00:01:00.000+05:30

MY FIRST WIMBLEDON HERO

"సాహసం చేయరా డింభకా! రాకుమారి నిను వరిస్తుంది." అని పాతాల భైరవి లో నేపాళ మాంత్రికుడు అంటాడు తోటరాముడు తో. మైకేల్ స్టిచ్ కి ఈ విషయం ఎవరన్నా చెప్పారో లేదో
నాకు తెలీదు. పదిహేడేళ్ళ నాడు వింబుల్డన్ లో పెను సంచలనాన్ని
సృష్టించాడు. సరిగ్గా పై డయలోగే నాకు ఇప్పుడు గుర్తొస్తోంది. ఈ విషయాన్ని
తలుచుకుంటుంటే.

మైకేల్ స్టిచ్ గురించి చెప్పాలంటే...

Michael Stich (born October 18, 1968 in Pinneberg, West Germany) is a
former professional tennis player from Germany. He is best remembered
for winning the men's singles title at Wimbledon in 1991. He also won
the men's doubles titles at both Wimbledon and the Olympic Games, and
was a singles runner-up at the US Open and the French Open.

ఈ మాత్రం వివరాలు ఎవరికైనా దొరుకుతాయి. అందుకే నేను చెప్పేది వినండి.

అది 1991 లో ఒక ఆది వారం. మా మురళీబాబు నాకు ఒక Bourne Ultimatum జారీ చేశాడు. నేను ఆ రోజు సాయంత్రం కల్లా టెక్స్ట్ బుక్కులోని తను గుర్తుపెట్టిన లెక్కల్ని చేయక పోతే దెబ్బలు తప్పవని. నేను వరుసగా నాలుగు రోజులు స్కూలుకి వెళ్తూనే ఉన్నాను. మరి తనకి ఏమొచ్చిందో నాకు తెలీదు. కానీ అది ఒక వ్యక్తీ జీవన గమనాన్ని మార్చేస్తుందని ఆయన ఊహించి ఉండడు.

వింబుల్డన్ సామెత: "కరవమంటే బెకేర్ కి కోపం... విడవమంటే స్టిచ్చికి కోపం."

ఆ రోజు నాకింకా గుర్తు. మురళీబాబు దాడి నుంచీ తప్పించుకునేందుకు నాకు అప్పటిదాకా ఏ ఉపాయం తోచలా. అందుకే నేను ఏమి చేయాలా అని తెగ ఆలోచిస్తున్నాను. ఇంతలో నాన్న ఊరినుండీ తిరిగి వచ్చాడు. రాగానే కొంచం కాఫీ త్రాగి టీవీ పెట్టాడు. ఆయన ఏవేవో ఆటలు వస్తే చూస్తాడని నాకు తెలుసు. ఆయన ఆటలని చూస్తున్నప్పుడు ఎవరూ కదిలిన్చరు. కొప్పడుతారని కాదు ఆయనని ఆ కాస్త సమయంలోనైనా విశ్రాంతి గా గడుపుతారని.

అంతే నాకు ఉపాయం తోచింది.

వింబుల్డన్ సామెత: "ఉపాయం తోచని వాడిని వింబుల్డన్ లోనుంచీ తోసేయండి."

నేను ముద్దు గా వెళ్లి నాన్న వళ్ళో కూచున్నాను. ఆయన నవ్వుతూ నన్ను కూచోపెట్టుకున్నారు. ఇంతలో రమా పిన్ని వచ్చి నన్ను ఆయనని తోక్కొద్దు అంది. "ఇదిగో రమాదేవీ! కొంసేపు కూచుంటే ఏమవుతుంది? వాణ్ణి కాసేపలా వదిలేయండి," అన్నాడు. "సరే రాజా మామయ్యా!" అంటూ తను సైలెంట్ గా వెళ్ళిపోయింది.

అప్పుడే బెకెర్ ఒక అద్భుతమైన డైవింగ్ వాలీ కొట్టాడు. నాకు ఇంట్రెస్ట్ అనిపించి, "నాన్నా! ఎవరు?" అన్నాను.

"వాడి పేరు బోరిస్ బెకెర్."

"అంటే కప్పా!"

"కాదు."

అయినా నాకు కప్పే బాగుంది, అలాగే ఫిక్స్ అయ్యాను. ఒకసారి బెకెర్ unforced error చేస్తే నాన్న బెకెర్ అనవసరంగా పోగొట్టుకున్నాడు అని అన్నాడు. మరోసారి వాలీ మిస్ అయితే నేను "కప్పగాడు బెక్ బెక్," అన్నా.

ఇంతలో ఒకండు చూడ చక్కని వాలీ వేశాడు. "నాన్నా! వీడెవడు?" అన్నాను.

"మైకేల్ స్టిచ్."

"అంటే?"

నాన్న కుట్లూ, అల్లికలూ అని ఏమీ చెప్పలేదు. ఇంతలో కుమారి పిన్ని "వాడు కప్ప అయితే, వీడు పాము," అంది. ఏ పాము అని ఆలోచించి "వీడు కొండ చిలువ" అని నామకరణం చేశాను.

చూడండి. మనం ఏమరు పాటు గా ఉన్నప్పుడు ఎక్కడి నుంచో హఠాత్తుగా కొండ చిలువ మన మీద పడి "వివాహభోజనంబు..." అనుకుంటుంది. అలాగే ఆ రోజు మా కప్ప గాడు ... అదే బెకెర్, టైటిల్ నాదే అని ఏమరు పాటు గాఉన్నట్టున్నాడు.

నేను నామకరణం చేసిన ముహూర్త బలమో ఏమో కానీ, మైకేల్ స్టిచ్ తొలిసెట్ ని 6-4 తో గెలిచాడు. ఇంతలో యాడ్స్ వచ్చాయి. అప్పుడు నాన్న నాకు ఒక రఫ్ పేపెర్ మీద టెన్నిస్ కోర్ట్ బొమ్మ గీసి ఆటని వివరించారు. ఆ పేపెర్ నా దగ్గర ఇప్పటికీ ఉంది. అయితే అన్ని రూల్సూ నాకు తెలియలేదు కానీ స్థూలం గా నాకు ఆట మీద అవగాహన వచ్చింది.

మ్యాచ్ మళ్ళీ మొదలైంది. స్టిచ్ మరో విన్నెర్ బాదాడు. నేను ఆనందంతో గంతులేశాను. ఇంతలో నా పాలిటి విలన్ మురళీబాబు వచ్చాడు. అయితే నా పన్నాగం ఫలించి ఆయన నన్ను, నాన్నని డిస్టర్బ్ చేయలేదు. 7-6 తో స్టిచ్ రెండో సెట్ గెలిచాడు. నా ఆనందానికి అవధులు లేవు. మరి స్టిచ్ నాకు ఎందుకు నచ్చాడో తెలీదు. బహుశః గెలుస్తున్నాడని కాబోలు.అంత చిన్న వయసులోనే "ఎవరికైనా గెలిచే వారే నచ్చుతారు".

ఇంతలో నాకు నిద్ర టైమయింది. నేను మంచమెక్కాను. కానీ నాకు నిద్రలోనూ నా హీరో ఆలోచనలే. మధ్యలో లేచి "నాన్నా! ఎవరు గెలిచారు?" అన్నాను.

"రెండు రౌండ్లు స్టిచ్చే గెలిచాడు. వాడే గెలుస్తాడులే."

తెల్లారింది. పేపెర్ వచ్చింది. నేను అందరికన్నా ముందే లేచి కూచుని అందరికన్నా ముందే పేపెర్ తీసుకుని న్యూస్ చూద్దును కదా... "బెకెర్ బోల్తా". అది ఆంద్ర జ్యోతి.

మన పంథా: "గెలిచే వాడే మనిషి."

*** *** ***

ఈ టపా వ్రాసుకుని రెండేళ్ళు కావస్తోంది. అయినా ఆ ఫ్రెష్ ఫీలింగ్ పోలేదు. ఇందాకన స్టార్ స్పోర్ట్స్ లో వచ్చే వింబుల్డన్ ప్రివ్యూ గంట ప్రోగ్రామ్ చూశాక వింబుల్డన్ ఫీవర్ పట్టుకుంది. నాకు బ్లాగుల్లో మొదట్లో గుర్తింపు తెచ్చిన టపా ఇది. మరొక్కసారి దీన్నిక్కడ పెట్టి, న వింబుల్డన్ విలేజ్ బ్లాగుకు దుమ్ము దులిపి ఈ సారి కొన్ని టపాలు వ్రాసుకోవాలనే ప్రయత్నం. మరో విషయం... అది వింబుల్డన్ విలేజ్ లోనే విందురు.

Engineering Mechanics_ K. L. Kumar

2010-06-10T07:55:00.000+05:30

Electrical Machines, Drives, and Power Systems,5

2010-06-10T07:52:00.001+05:30

యుగంధర్ బారసాల

2010-06-08T03:02:00.003+05:30

' యుగంధర్ ' - ఈ పేరు ఒకప్పుడు ఆంధ్రదేశంలో బాగా ప్రచారంలో వున్న పేరు. ఆబాలగోపాలాన్ని వుర్రూతలూగించిన పేరు. సామాన్యులే కాదు ఎందరో పెద్దలు, మేధావులు కూడా అమితంగా ఇష్టపడ్డ పేరు. ఎన్నో తెలుగు కుటుంబాల్లో సభ్యుడిగా, ఎందరికో రోల్ మోడల్ గా మారిపోయిన పేరు. కొంతకాలం పాటు తెలుగువారికి ఆ ' యుగంధర్ ' తో విడదీయరాని అనుబంధం ఏర్పడిందంటే అతిశయోక్తి కాదు.

ఇంతకీ ఎవరీ ' యుగంధర్ ' ?

' యుగంధర్ ' పుస్తకాల్లోని ఒక పాత్ర. అదీ ఒక డిటెక్టివ్ పాత్ర. పుస్తకాల్లో పాత్రకు ఇంత ప్రాముఖ్యతా అని ఇప్పటి తరం ఆశ్చర్యపోవచ్చు. కానీ అప్పటి తరానికి ఆడా, మగా తేడా లేకుండా అందరికీ ఆ పాత్ర గుర్తుండే వుంటుంది. వాళ్ళకి ఆ ప్రాముఖ్యత ఏమిటో అనుభవ పూర్వకంగా తెలిసే వుంటుంది. ఆ రోజుల్లో అలాంటి వ్యక్తి నిజంగానే వున్నాడనే భ్రమలో వుండేవారు పాఠకులు. అంతగా ప్రభావితం చేసిన ఆ పాత్ర సృష్టికర్త కొమ్మూరి సాంబశివరావు గారు. అపరాధ పరిశోధన కోసం యుగంధర్ వేసే ఎత్తుగడలు, అవలంబించే వ్యూహాలు, చేసే సాహసాల ముందు జేమ్స్ బాండ్ బలాదూర్.

అప్పటి రోజుల్లో ప్రతి ఇంట్లోను బహిరంగంగానో, చాటుగానో ఈ పుస్తకాలు చదవని వారు లేరు. ఆడా మగా తేడా లేకుండా అందరూ చదివేవారు. అనువైన పుస్తక పరిమాణం, అందుబాటు ధర ఆ పుస్తకాల ప్రత్యేకత. అంతేకాదు ఆ పుస్తకాలు రోజువారీ అద్దెకు కూడా దొరికేవి. కిళ్ళీ బడ్డీల్లో తోరణాలుగా కట్టి అమ్మేవారు. పేట పేటకీ ఒక అద్దె పుస్తకాల దుకాణం వుండేది. వాటిలో ముప్పాతిక భాగం డిటెక్టివ్ పుస్తకాలే ! అందులోనూ కొమ్మూరి గారి పుస్తకాలే ఎక్కువ భాగం ఆక్రమించేవి.

సంచలన రచయిత, చలం గారి తమ్ముడి కొడుకు, ప్రముఖ రచయిత కొడవటిగంటి కుటుంబరావు గారికి బావ అయిన కొమ్మూరి సాంబశివరావు గారు తెనాలిలో జన్మించారు. చాలా చిన్నవయసు లోనే అప్పటి మద్రాసు నగరం చేరి ఆంధ్రప్రభ, తెలుగు సినిమా పత్రిక మొదలైన వాటిలో పనిచేశారు. తర్వాత స్వంతంగా డిటెక్టివ్ రచనలకు శ్రీకారం చుట్టారు. తండ్రిగారి ఆధ్వర్యంలో స్వంత ప్రచురణ సంస్థను నడిపారు. కొన్ని సాంఘిక నవలలు, కథలు రాసినా ఆయనకు ఎనలేని పేరు, డబ్బు తెచ్చినవి మాత్రం డిటెక్టివ్ రచనలే ! 1960 నాటికే మద్రాసులో విశాలమైన ఇల్లు, కారు కలిగి వున్న రచయిత కొమ్మూరి.

ఇంతగా తెలుగు పాఠకలోకాన్ని ప్రభావితం చేసిన ' యుగంధర్ ' అనే పేరు ఆ పాత్రకు ఎలా వచ్చిందో తెలుసుకుంటే......... జేమ్స్ బాండ్ 60 వ దశకంలో వస్తే మన యుగంధర్ 50 వ దశకంలోనే వచ్చేశాడు. సుమారు 1950 ప్రాంతంలో కొమ్మూరి గారు ' లక్షాధికారి హత్య ' అనే డిటెక్టివ్ నవల రాయడానికి ఉపక్రమించారు. అదే ఆయన మొదటి డిటెక్టివ్ నవల. అప్పటికే కొన్ని రచనల ద్వారా పాఠకలోకానికి పరిచయం. అప్పటికి ఆయనకు పాతిక సంవత్సరాలుంటాయేమో !

మద్రాసులో తెలుగు చిత్ర పరిశ్రమ వెలుగుతున్న రోజుల్లో టి. నగర్ లోని పానగల్ పార్క్ ప్రతి రోజూ సాయింత్రం సినిమా పక్షులతో కళ కళలాడేది. అప్పట్లో పాండీబజార్లో వున్న చెట్లకు పక్షులెన్ని వేలాడుతాయో, ఆ ఫుట్ పాత్ ల మీదా, పానగల్ పార్క్ లోను అంతమంది సినిమా వాళ్ళు వుంటారని చెప్పుకునేవాళ్ళు. బాయ్స్ దగ్గరనుండి లబ్ద ప్రతిష్టుల వరకూ ఆ పార్క్ లో సాయింత్రాలు గడిపేవారు. ఎన్నో సినిమాలకు కథలు అక్కడే పుట్టుకొచ్చేవి. చాలా సినిమాలకు బారసాల అక్కడే జరిగేవి. మన ' యుగంధర్ ' కి కూడా అక్కడే బారసాల జరిగింది.

పానగల్ పార్క్ లో క్రమం తప్పకుండా హాజరయ్యే ప్రముఖుల్లో అప్పటి ప్రముఖ రచయిత మల్లాది రామకృష్ణశాస్త్రి గారు ఒకరు. ఒకరోజు ఆయన తన శిష్యగణంతో అక్కడ కొలువుదీరి వుండగా కొమ్మూరి సాంబశివరావు గారు అక్కడికి వెళ్ళారు. మల్లాది వారి కొలువులో చేరారు. ' లక్షాధికారి హత్య ' అనే పేరుతో డిటెక్టివ్ నవలా రచన ప్రారంభించానని చెప్పి ఆ నవలలో డిటెక్టివ్ పాత్రకు పేరేం పెట్టాలో పాలుపోవడంలేదని ఆయన దగ్గర తన గోడు వెళ్ళబోసుకున్నారు.

మల్లాదివారు ఈ విషయం గురించి పెద్దగా ఆలోచించలేదు. ఎక్కువ సమయం తీసుకోలేదు.

" దానికి అంత ఆలోచన ఎందుకు ? మనకు డిటెక్టివ్ యుగంధరుడు వున్నాడుగా ! " అన్నారు.

ఎవరా యుగంధరుడు ?

కాకతీయ సామ్రాజ్యాన్నేలిన ప్రతాపరుద్రుని మంత్రి. ప్రతాపరుద్రుని బంధించినపుడు తన శక్తియుక్తులన్నీ ఆచూకీ తెలుసుకోవడం కోసం యుగంధరుడు మారు వేషంలో ఢిల్లీ వీధుల్లో ' ఢిల్లీ సుల్తాన్ పట్టుకు పోతాన్ ' అని అరుస్తూ తిరుగుతూ విషయ సేకరణ చేస్తాడు. మన చరిత్రలో వున్న గొప్ప గూఢచారి యుగంధరుడు. అతని పేరే ఆ పాత్రకు పెట్టడం బాగుంటుండని మల్లాదివారు కొమ్మూరివారికి సూచించారు. అలా బారసాల జరుపుకున్న ' యుగంధర్ ' సుమారు పాతికేళ్ళపాటు తెలుగువారిళ్ళల్లో తిష్ట వేసాడు.

కొన్ని దశాబ్దాల క్రింద డిటెక్టివ్ రచనలకు విపరీతమైన క్రేజ్ కలిగించిన డిటెక్టివ్ యుగంధర్, సృష్టికర్త కొమ్మూరిగారి గురించి అమూల్యమైన వ్యాసాన్ని అందించిన శిరాకదంబం బ్లాగర్ SRRaoగారికి ధన్యవాదాలు..

సంతాపం

2010-06-07T01:12:00.000+05:30

నాకు, (మా పేట్రియాట్లకూ) అత్యంత ఆత్మీయులైన ఆంజనేయ స్వామి గుడి పూజారి గారైన శ్రీ సుబ్రహ్మణ్యం గారి మృతికి సంతాప సూచకంగా ఈరోజు ది. 8 Jun 2010 B&G లో టపాలను నిలిపివేస్తున్నాము. ఇవాళ రావలసిన తపాలు (సోమ వారం నాటివి) మంగళ వారం వస్తాయి. (నేను ఈపూట పెట్టాలనుకున్న టపా, మరొకటీ ఉన్నాయి)

అమెరికా ముచ్చట్లు

2010-06-04T17:04:00.002+05:30

కుటుంబంతో అమెరికా న్యూజెర్సీలో ఉంటున్న నేదునూరి రాజేశ్వరిగారు , హైదరాబాదులో ఉంటూ అమెరికా వెళ్లిన శ్రీలలితగారు తమ అనుభవాలను మనతో పంచుకుంటున్నారు..

ఎల్సీ కోర్ట్

జెర్సీ ఆవుల గురించి విన్నాం గానీ, ఎల్సీ కోర్ట్ గురించి ఎంత మందికి తెలుసు? ఏమో! అందరికి తెలుసేమో గానీ, నాకు మాత్రం ఇప్పుడే తెలిసింది. ఎందుకంటే, రోజూ ఉదయం సాయంత్రం వాకింగుకి ఆ కోర్టు ముందునుంచే వెడతాం గనుక, అక్కడున్న ఆ బోర్డు ఈ రోజే చదివాను గనుక.

ఇంతకీ జెర్సీ ఆవైనా, ఎల్సీ కోర్టైనా, శ్రీ శ్రీ చెప్పినట్టు అదే "అగ్గి పుల్ల కుక్క పిల్ల సబ్బు బిళ్ళ" లాగ అన్నమాట. వాకింగంటే, ఈ సమ్మరు పుణ్యమా అని జైలు వదలిన ఖైదీల్లా, ఆడా మగా, పిల్లా పెద్దా, ముసలీ ముతకా అందరూ హాయిగా గాలి ఫీల్చుకుంటారు. ఏసీలూ, హీటర్లు అన్నీ ఆపేసి, తలుపులు తీసుకుంటారు. పిల్లలు స్విమ్మింగుకి (పెద్దలు కూడా), టెన్నీస్, బాస్కెట్ బాల్, సైక్లింగ్, అలా వారి వారి ఇష్టాలకి పరుగులు తీస్తూ ఉంటారు. ముఖ్యంగా ఈ వాకర్ గార్డెన్లో, భారతీయత ఉట్టిపడుతూ ఉంటుంది.

రంగు రంగుల సీతాకోక చిలుకల్లా, అందమైన చీరలు, చక్క చక్కటి డ్రెస్సులు, ముచ్చట ముడులు, వాలు జడలు విరబోసిన జుట్లు, జుట్టుకి హైలైట్లు (రంగులు), ఇలా కొందరుంటే, టైటు పాంట్లు, టీ షర్ట్లు, చెడ్డీలు, మిడ్డీలు, స్లీవ్ లెస్సులు, తెల్ల వాళ్ళు, నల్లని వాళ్ళు, మధ్య రకం వాళ్ళు, పొట్టి పొడుగు లావు సన్నం, ఇలా రకరకాలుగా వాకింగు సోయగాలతో కన్నుల విందు చేస్తూ ఉంటారు.

ఇక స్విమ్మింగ్ పూల్ లో ఐతే, అర మీటరు బట్టతో, అవసరమైన చోట్ల తప్పా, మరే ఆచ్చాదన లేక అందాల భామలు అలా అలా మత్స్య కన్యల్లా, నీళ్ళల్లో మునుగుతూ తేలుతూ, ఒడ్డున కూర్చున్నవారికి ప్చ్! ఏ కవుల కలాల్లో ఎలా రంగరింపబడతారో ఉహాతీతమే.

ఇక, దేశం చూడాలనో, అమ్మాయి డెలివరీ కనో, పిలవగా వచ్చిన అమ్మలు, కొడుకులు మాత్రమే (కోడళ్ళు పిలవక పోయినా)పిలవగా వచ్చిన అత్తలు, "అమ్మ వెళ్ళిపోతే ఈ చాకిరీ అంతా ఎలా చేసుకోవాలా?" అని బాధ పడే కూతుళ్ళూ, అమెరికా వచ్చినా అత్త పోరు తప్పలేదని తిట్టుకునే కోడళ్ళూ, వదిలేసిన ఉద్యోగాలూ, నడుస్తున్న రాజకీయాలు మాట్లాడుకునే తండ్రులు, ఇలా ఎవరికి వారు జట్ట్లు జట్ట్లు గా వాగ్వివాదాలు చేసుకుంటూ తిరుగుతూ ఉంటారు.

అందరినీ సవినయంగా ఆహ్వానిస్తున్నట్లు గుబురు గుబురుగా చక్కగా చిక్కగా కొత్త చివురులు తొడుగుతున్న చిట్టడవుల్లా పచ్చదనానికి ప్రతీకగా అంతెత్తు వృక్షరాజాలు. ఆ మధ్య నుంచి నిమిషానికో సారి రణగొణ ధ్వని చేసుకుంటు దూసుకు పోయే రైళ్ళ శబ్ధ తరంగాలు, ఏ హారను లేకుండా, రోడ్డు మీద చిరు సవ్వడితో సాగి పోయే కార్లు, రోడ్డుకిరు వైపులా సన్నని కాలిబాటలు "లాన్ డాక్టర్లు" అందంగా కట్ చేసిన పచ్చిక దారులు పైన హాయిగా గుంపులు గుంపులుగ ఎగిరే స్వేచ్చా విహంగాలు సునిసితంగా తాకిపోయే సన్నని గాలి తెమ్మెరలు. ఇలా చెప్పుకుంటూ పోతే ఎంతో అందంగా హాయిగా ఆహ్లాదంగా ఉండే ప్రకృతి సౌందర్యం అనుభవేద్యమే గానీ వర్ణనాతీతం. ముఖ్యంగా సమ్మరులో ప్రతి వాళ్ళూ ఇంటి ముందరా వెనుక (బాక్ యార్డ్ ) పూల మొక్కలు, కాయ గూరలూ, వారి వారి ఇస్టాలని బట్టి పెంచుకుంటారు. అంతే కాదు డెక్ (పాటియో) మీద సమ్మరుని వీలైనంత ఎంజాయి చేస్తూ ఉంటారు.

నేదునూరి రాజేశ్వరి....

********************************************************************************

సీనియర్ సిటిజన్

నాకిప్పుడు అరవైయ్యేళ్ళు. సీనియర్ సిటిజన్ ల లిస్ట్ లోకి వచ్చేసాను. అందుకని నాకేమీ విచారం లేదు. పైగా హుందాగా కూడా అనిపిస్తోంది. మన దగ్గరున్నన్నాళ్ళూ పిల్లలని బాధ్యతగా పెంచాం, ఇప్పుడు వారి జీవితాలు వాళ్లవి అని అందరూ అనుకున్నట్టే మేమూ అనుకున్నాం. ఎవరితోనైనా మాట్లాడేటప్పుడు మా బాధ్యత తీరిపోయింది, ఇంక మాకేం కావాలి అనే నిరాసక్తత వ్యక్తపరిచేదానిని.

ఎక్కడికైనా వెడితే నేను పెద్దదాన్ని, మిగిలినవాళ్ళు నన్ను సలహాలడగాలి, మర్యాద చెయ్యాలి అనుకునేదానిని.

అటువంటిది ఒకసారి మా పిల్లల దగ్గరికి అమెరికా వెళ్ళాము. వాళ్ళు విజిటింగ్ కొచ్చిన మాలాంటి వాళ్ళని వారాంతం లో మాత్రమే బైటకి తీసికెళ్ళగలరు, వాళ్ళ ఉద్యోగాల లాంటివి మరి. మాకైతే మధ్యాహ్నం పూట అస్సలు తోచేది కాదు.

మా అబ్బాయి వుండే ఇంటికి దగ్గర్లో యూనివర్సిటీ వైపు వేళ్ళే బస్సు ఆగుతుంది. అదెక్కితే ఒకవైపు వెడితే యూనివర్సిటీ, మళ్ళీ చుట్టూ తిరిగి వస్తే మాల్ వైపుకి వెడుతుంది. నేనూ, మావారూ సమయం గడవడానికి మధ్యాహ్నం ఆ బస్సు ఎక్కి అటు యూనివర్సిటీ వైపో లేకపోతే మాల్ వైపో వెళ్ళి తిరిగొచ్చేవాళ్ళం.

అలాగే ఒకరోజు బస్ ఎక్కి మాల్ దగ్గర దిగాం. ముందున్న మా వారు ముందు దిగిపోయారు. ఈ మాల్స్ దగ్గర ఎక్కడ వెనకపడి మారిపోతానో అనే భయంతో నా ముందున్న ఒక అమెరికన్ లేడీని గబగబా తోసుకుని దాటేసి(మన ఇండియా లో లాగే) మావారి వెనకాలే దిగిపోయాను. మాల్ లోకి వెడుతుంటే ఎంట్రెన్స్ దగ్గర నన్ను ఆ అమెరికన్ లేడీ ఆపి "నీ వయసెంత?" అనడిగింది. చెప్పాను. వెంటనే ఆవిడ, "Iam 82. Learn to respect senior citizens" అంది. నేను అవాక్కయ్యాను.

నిజమే కదా. నాకన్న చిన్నవాళ్ళు నాకు మర్యాదివ్వాలని నేను కోరుకుంటున్నప్పుడు నాకన్న పెద్దవాళ్ళకి నేను మర్యాదివ్వాలి కదా. ఇదొక పాఠం లా అనిపించింది నాకు.

అరవైయేళ్ళొచ్చేసాయి, అన్నీ తెలిసిపోయాయి, ఇంకేం నేర్చుకోడానికి లేదు అనుకున్న నాకు ఇది ఎంత గొప్ప పాఠం! అందుకే అంటారేమో ఏదైనా నేర్చుకోవడానికి జీవితకాలం సరిపోదు అని. అప్పుడనిపించింది జీవించినంతకాలం కొత్తదేదైనా నేర్చుకోవాలి అని. అది మన మనసుని తట్టి లేపి ఆలోచించేదయితే మరీ మంచిదని.

******************************************************************************************************

శ్రీలలిత

A few words with Rafael నా డల్

2010-06-04T00:55:00.002+05:30

Rafael Nadal won a bit uncomfortably against Nicolas Almagro. Most of his fans expect him to play againt the red-hot Robin Soderling this year's final, who giant killed Roger Federer this year in the Quarter Finals. He was also the one proved Rafael Nadal can be beaten on the French clay last year.

Now I was lucky that the match was not prolonged into a 4th set or third set tie-breaker. Otherwise I would not have got a chance to have a few words with him due to time crunch. As promised he spent a few minutes with me, and obliged a couple of autographs for me :-)

A small memory of the chat...

Q: Rafa, let me congratulate you for the resurgence of your previous form... (Am about to say some thing, but he laughed coolly, and shrugged before saying, I never felt like that). Okay how's this game gone as per your... I smiled at the obvious answer

A: Not on expected lines, but me go a bit of warm up sort of thing for the even bigger match.

Q: Whom do you expect to face in the finals?

A: (A wide grin and running his fingers through his wet hair) Let me finish the kill in the Semis.

Q: Many people wanted a RaFedEx in the Roland Garros finals. But the script was not like the same this time like the last year. And me visualizing a final with Robin. What say?

A: Let me put it this way. A RaFedEx, quite a sexy word. (Another cool grin). I feel bitter sweet if I defeat him for my 5th RG. But Soderling' a different story, and a talk of last year upset Oh deja vu.

Q: (While he was obliging an autograph to a small guy), How do you feel about the crowed support, and the wishes of your fans (Me a BIG fan of Rafa)?

A: (The answer surprised me sweetly) When people think and pray for your good, and those are around you, I believe, I can achieve success. Part of my resurgence the word you used (laughter)is due to the blessings. When people around you feel positive for you, it just happens that you can be at a great... (he smiled as I felt the obvious finish)

Q: One more question... (but he was to go, so the chat finished)

But to my surprise, he rushed back as quickly as his on court reflexes, pulled the book from my hands, and autographed with an apologetic smile.

I said, Thank you Rafa, and best of luck, and pushed another book from my bag for one more autograph, saying itz for my kid (he laughed), and I wished him an advanced BIRTHDAY.

Yesterday is Chanti's birthday, and this one is a sort of a birthday gift.

Though the match atmosphere was hot because of stiff opposition, Rafa is cool.

2DAY (June 3rd) IS RAFAEL NADAL'S BIRTHDAY. B&G wishes him a great birthday. We wish him a fifth RG title.

స్వర మాంత్రికుడికి సుస్వరాల శుభాకాంక్షలు

2010-06-02T07:58:00.005+05:30

స్వర మాంత్రికుడు ఇళయరాజా పుట్టినరోజు సందర్భంగా పాటల సందడి..

అలాగే ఈ రోజు పుట్టినరోజు జరుపుకుంటున్న ఈ బ్లాగు నిర్వాహకులు గీతాచార్య, ధనరాజ్ కు శుభాకాంక్షలు..

ఉమ్రావ్ జాన్ - కళాత్మక దృశ్యకావ్యం

2010-05-29T16:24:00.004+05:30

లక్నో అనగానే అందరికీ గుర్తొచ్చేది ఖవాలీలు, వాహ్వాలు, నాట్యాలు, గుర్రపు బగ్గీలు, హుక్కాలు వెరసి ఒక అందమైన సాంస్కృతిక వాతావరణం. అంతే గాక లక్నో అనగానే వేశ్యలు వారి నృత్య విలాసాలకు ప్రసిద్ధి అంటారు. అటువంటి లక్నో నగరం, వేశ్యాజీవితాన్ని నేపధ్యంగా తీసుకొని 1981 లో ముజఫ్ఫర్ అలీ నిర్మించిన కళాత్మక దృశ్యకావ్యం "ఉమ్రావ్ జాన్" చిత్రం ఇప్పటికీ రసహృదయుల మనసుల్లో నిలిచిపోయింది. ఈ చిత్రంలో ఆనాటి సామాజిక స్థితిగతులు, వేశ్యా సంస్కృతి కళ్లకు కట్టినట్టుగా చిత్రించారు. వేశ్యా జీవితాలు ప్రధాన కథావస్తువుగా గతంలో కొన్ని చిత్రాలు వచ్చాయి. అందులో మోఘల్ ఎ అజామ్, గమన్ , మండి మొదలైనవి. ఆయా చిత్రాల్లో స్త్రీని విలాసవంతమైన వస్తువుగానే తప్ప పవిత్ర ప్రేమకు, సహధర్మచారిని పాత్రకు పనికిరానిదిగా చూపించారు. అది వాస్తవమే కదా. లక్నోలోని అప్పటి వేశ్యలు శరీరాన్ని అమ్ముకునే స్త్రీలు మాత్రమే కాదు. సంగీత , సాహిత్యాలలో నిపుణులై ధనవంతులైన పురుషులను ఆకట్టుకునేవారు.

ఉమ్రావ్ జాన్ చిత్రం మిర్జా హదీ రుస్వా రచించిన “ఉమ్రావ్ జాన్ అదా” అనే నవల ఆధారంగా నిర్మించబడింది. అమీరన్ అనే అమ్మాయిని చిన్నపుడు పక్కింటి వ్యక్తి ఎత్తుకెళ్లి లక్నోలోని వేశ్యాగృహంలో అమ్మేస్తాడు. ఆ వేశ్యాగృహం యజమాని ఆ అమ్మాయిని ఉమ్రావ్ అని పేరు మార్చి చదువు, సంగీతం, నృత్యం నేర్పిస్తుంది. అలాగే తన అందంతో మగవారిని ఎలా అకర్శించాలో కూడా చిన్నప్పటినుండే ఉమ్రావ్ కి నేర్పబడుతుంది. ఉమ్రావ్ పెరిగి పెద్దదై అందమైన యువతిగా తన నృత్య, గానాలతో అందరినీ ఆకర్షిస్తుంది అలరిస్తుంది. నవాబ్ సుల్తాన్ , ఉమ్రావ్ జాన్ ప్రేమించుకుంటారు. కాని నవాబ్ ఆమెని పెళ్లి చేసుకొలేడు. కుటుంబ మర్యాద కోసం వేరే అమ్మాయిని పెళ్లి చేసుకుంటాడు. దానితో ఉమ్రావ్ కృంగిపోతుంది .ఆ తర్వాత ఆమె జీవితంలోకి గజదొంగ ఫైజ్ ప్రవేశిస్తాడు. అతనితో పారిపోయి పెళ్లి చేసుకోవాలనుకుంటుంది. ఈ నాట్య వృత్తిని వదిలేసి అందరు స్త్రీలలా గౌరవప్రదమైన గృహిణిగా గడపాలనుకుంటుంది. కాని పోలీసులు ఆ గజదొంగని కాల్చి చంపుతారు. దానితో గత్యంతరం లేక తిరిగి తన వృత్తికే రాకతప్పదు. చిన్ననాటి మిత్రుడు గౌహర్ మిర్జా సాన్నిహిత్యంలో మనఃశాంతి, రక్షణని పొందుతుంది. ఈ అనుబంధాల మధ్య ఉమ్రావ్ జాన్ ఒక పరిపూర్ణమైన వ్యక్తిగా ఎదుగుతుంది. బ్రిటీషువారి ఆక్రమణతో లక్నోవాసులందరూ పారిపోవాల్సి వస్తుంది. అలా పరిపోయిన ఉమ్రావ్ జాన్ బృందం ఒక గ్రామంలో ఆగుతారు. అది తన ఊరేనని, చిన్నప్పటి జ్ఞాపకాలను గుర్తు తెచ్చుకుంటుంది ఉమ్రావ్. తన తల్లి, సోదరులను కలుసుకుంటుంది. చనిపోయిందనుకున్న వ్యక్తి తిరిగిరావడంతో అందరూ సంతోషిస్తారు కాని వేశ్య ఐన కారణంగా ఆమెని తమ కుటుంబంలోకి ఆహ్వానించలేము, అంగీకరించలేమంటారు. హతాశురాలైన ఉమ్రావ్ జాన్ వేరే దారి లేక లక్నో చేరుకుంటుంది. అక్కడ శిథిలమైన వేశ్యావాటిక కనిపిస్తుంది. చివరకు ఆమెకు మిగిలింది ఆమె సంగీతం, కవిత్వం, వృత్తి..

1981 లో విడుదలైన ఈ చిత్రం రేఖ అత్యున్నత నటనా వైదుష్యాన్ని ప్రదర్శించింది. సౌందర్యమూ, సున్నితత్వమూ కలబోసిన ఉమ్రావ్ జాన్ చిన్నప్పటినుండి ఎదుర్కొన్న పరిస్థితులు , ఆమె ఎదుర్కొన్న సమస్యలు, విభిన్నమైన వ్యక్తుల ప్రభావం. వీటివల్ల నేర్చుకున్న పాఠాలతో తనను తాను మెరుగుపరుచుకుని మహోన్నత వ్యక్తిగా ఎదుగుతుంది. ప్రతీ ఆడపిల్లలా జీవితం గడపాలి. పురుషుడి ప్రేమలో మునిగిపోవాలి. ఈ వేశ్యావృత్తి వదిలి పెళ్లి చేసుకుని అందమైన జీవితం గడపాలని పడే ఆత్రుత, ఆ ఆశలు భగ్నమైనపుడు పడే ఆవేదనని ఉమ్రావ్ జాన్ గా ప్రతిభావంతంగా నటించింది. అసలు ఉమ్రావ్ జాన్ అంటేనే రేఖ అన్నట్టు చిత్రం మొత్తం ఆమే నిండిపోయింది. నటన ఐనా, నాట్యమైనా ఆమెకు ఆమే సాటి అని ఒప్పుకోక తప్పదు. రేఖ నటనకు ఆశా భోస్లే గానం తోడుకాగా, ఒక్కో పాటని మరచిపొలేని ఆణిముత్యంలా మలిచారు సంగీత దర్శకులు ఖయ్యాం. ఆ పాటలు ఇప్పటికీ నిత్యనూతనాలే.

విరహోత్కంటిత

2010-05-28T04:56:00.007+05:30

సురుచి బ్లాగర్ శ్రీమతి జ్ఞానప్రసూనగారు వేసిన ఈ చిత్రానికి ప్రమదావనం సభ్యులు కొందరు ఆశువుగా చెప్పిన అందమైన మాటలు, కవితామాలికలు...

సంజె కెంజాయ నారింజరంగు కుంకుమ పెట్టుకుని
వాలే పొద్దుల కెంపు ఎరుపుని చెక్కిళ్ళలో నిలుపుకుని
నడచి వచ్చే నిషా సుందరి వయ్యారాన్ని కన్నుల్లో కాటుక దిద్దుకుని
మేలిముసుగు సోయగాలతో , నును సిగ్గుల కలల బరువుతో
నా చూపుల తోరణాల దీపాలు నీ దారి కై వెలిగించుకుని
ఆశల లోగిలిలో, వలపు వాకిలిలో
ఒళ్లంతా కనులై, ఆ కన్నులనిండా నీవై
నిలిచి ఉన్నా.. నీ రాకకై..
సుభద్ర వేదుల

సందె రంగులలోని మెరుపమ్మని

గుండె సవ్వడిలోని తుళ్ళింతని

పండు వెన్నెల లోని విరి దండనీ

నిండు సందురుడా !!

లోకాల చిరుదీపాలని కంటి పాపలలో వెలిగించి

నీ రాకకై చూసే విరహిణిని

వాకిలి దాట లేని నీ మధురిమని

అత్త చాటు కోడలిని

తలుపు చాటు చామంతిని

నీ కౌగిలిలోని కస్తూరిని

శ్రీదేవి

ఆషాఢమాసాన అలనాటి ఉదయాన
తలపుల తూగుటుయ్యాలలో
నీ వలపు పిలుపులు వినిపిస్తుంటే
ఆచారాలు అడ్డం వచ్చి అడుగు ముందుకు పడకుంటే
తెల్లబోయిన పిచ్చి మనసుని
తుళ్ళిపడకుండా ఆపుదామని
కలలో వచ్చిన కలలన్నింటినీ కమ్మగా విడమరిచి
మేఘాల మాలికలో మమతలతో కలిపి గుచ్చి
నీకోసం పంపించా మేఘసందేశాన్ని...
కమ్ముకొస్తున్న మేఘాల చాటునుంచి పడే చినుకులో
కనులు ఎదురుచూసేది నీ జవాబు కోసమే అయినా
మనసు పలవరించేది మెత్తటి నీ అడుగుల సవ్వడికోసం..
అరమోడ్పులయిన కన్నులు మరింక ఆగలేనంటుంటే
సర్దుకోమంటున్న మనసుని సరిపెట్టుకోలేక
నీకోసమే వేచి చూస్తున్నా అభిసారికనై...

శ్రీలలిత

అమృత ధారల్లే నీ ప్రేమ ధార కురిపించమని వేడుకుంటున్నా,

కరుణించి నీ చిరునవ్వుల చిరుజల్లుని వరమిస్తావని ఎదురుచూస్తున్నా...

సృజన రామానుజన్

కలవర పరిచిన కంటి చాటు తలపేదో ఘడియ వేసిన గడప దాటి రానంటోంది నేస్తం.
దిక్కులు తోచని చూపేదో తనలోకి తనే చూసుకుని చెప్పుకుంటోంది దారి కాచినా కాన రాని చెలుని వూసులేవో.
అమావాశ రాతిరి వెలుగుతున్న చందమామ నువ్వన్నావు...
వెలుగుతున్న నా చూపు చుక్కాని గా దిక్కులు దాటి వస్తానన్నావు..
ఎక్కడున్నావు మిత్రమా..
విరహపు మంటలను దాచుకున్న సూరీడు కుంగి పోయాడు ఆ భారమేదో మోయలేక..
నల్ల మోము చేసిన చందురుడూ కంటికగుపడలేదు..
నీ మూడో కన్నైన నెమలి పించమే నా జలతారు మేలి ముసుగు నావరించిన చూపు రూపమై....
యోజనాల కావల కూడా నిన్ను వెతుకుతోంది..
జాగు చెయ్యక రావా? నీ చెలి గుండెల విరహపు వలపుల నెగడున చలి కాచుకోవటానికి......

భావన

నిన్నటి వెన్నెలరాత్రి జగమ౦తా నా తోడునే అన్నావు నేను మయమరిచిపోయాను..
తొలిజామున నన్ను వీడలేక వెళ్ళుతున్నావని నీతడిక౦టి నీ మనస్సు చదివాను...
పగలు గడిచి౦ది,రేయి కరిగిపోతు౦ది నీ కోస౦ ఘడియలు,విఘడియలు లెక్కిస్తూన్నాను...
నీ కోస౦ చేసుకున్న అల౦కరణ నన్ను వెక్కిరిస్తున్నా,నీ మీద నమ్మక౦తో వేచి చూస్తున్నాను...
ఊరిపోలిమేరలో నీ పాదల స్పర్శ కి తుళ్ళిపడి లేచాను,వీధి మలుపున నీ అలికిడికి నాకే తెలియక తలుపు తెరిచాను

...సుభద్ర కనుమూరి

మేలి ముసుగులోన దాగిన మూగ భావనలా .....?
కనుపాపల కవ్వించే వలపు తలపుల పులకింతలా....?
చంద్రవదన సోయగాల సంపెంగ నాసికా గుబాళింపులా..?

ఎవరి కోసమీ ఎదురు చూపులు ?

ఊహల ఊసుల విహరించే అతి లోక సౌందర్యమా !
హృదయ రాగాల పల్లకిని మోసే భావ చిత్రమా !
మధుర స్వరాలాపనల దాచి పెట్టే అరుణారుణ అధరామృత మాధుర్యమా !

ఎవరు నీవు .....?

పద్మకళ

ఇక నాకైతే కవితలు రావుగాని కొన్ని మాటలు...

ప్రియా ఇది నీకు సమంజసమా? పెళ్లి అయిన పదిరోజులకే నన్ను వదిలి పొరుగూరు వెళ్లావు. నువ్వు చెప్పిన సమయం దాటి పది నిమిషాలైంది. ఇంకా రావేంటి? ఇంట్లో అందరూ ఉన్నా నువ్వు లేక ఒంటరినయ్యాను. గడియారం ముల్లు కూడా బద్ధకంగా కదులుతుంది. పదిరోజుల క్రిందవరకు నువ్వెవరో?నేనేవరో? ఈ మాంగల్యబంధం ఎంత విచిత్రమైనది. మనిద్దరిని ఇంత దగ్గర చేసింది. నువ్వే నా లోకం అనిపిస్తుంది. అమ్మావాళ్లు కూడా గుర్తురానంతగా నన్ను ప్రేమిస్తున్నావు, లాలిస్తున్నావు. ఇంత త్వరగా ఒకరినొకరు విడిచి ఉండలేకున్నాం. మరి మావాళ్లని వదిలి వచ్చినా నాకు బెంగ లేదేలనో? ప్రతిక్షణం నీ సాంగత్యం కోరుకుంటున్న ఈ మనసుని ఎలా బుజ్జగించను. కాలం కదలదు, కాలు నిలవదు. మనసు నీ కొరకు తపిస్తుంది. చూపు గుమ్మంవైపే ఉంటుంది. ఎప్పుడెప్పుడు నిను చూస్తానా అని కళ్లు కాయలు కాచాయి. ఎన్నో ఊసులు చెప్పాలని ఉంది.

MAKE: Electronics

2010-05-24T09:27:00.004+05:30

"For more ebooks on engineering so please visit my blog's
http://ebooksonengineering.blogspot.com/ http://magazinesonengineering.blogspot.com/ "
by YOGENDRA

MAKE: Electronics: Learning by Discovery
Author(s): Charles Platt
Publisher:
Date : 2009
Pages : 350
Format : pdf
OCR :
Quality : ok
Language : English
ISBN-10 : 0596153740
ISBN-13 :

Description:
Want to learn the fundamentals of electronics in a fun, hands-on way? With Make: Electronics, you'll start working on real projects as soon as you crack open the book. Explore all of the key components and essential principles through a series of fascinating experiments. You'll build the circuits first, then learn the theory behind them!

Build working devices, from simple to complex You'll start with the basics and then move on to more complicated projects. Go from switching circuits to integrated circuits, and from simple alarms to programmable microcontrollers. Step-by-step instructions and more than 500 full-color photographs and illustrations will help you use -- and understand -- electronics concepts and techniques.
- Discover by breaking things: experiment with components and learn from failure
- Set up a tricked-out project space: make a work area at home, equipped with the tools and parts you'll need
- Learn about key electronic components and their functions within a circuit
- Create an intrusion alarm, holiday lights, wearable electronic jewelry, audio processors, a reflex tester, and a combination lock

download this books (click on the logo):
or
or