BOOKS ARE GALFRIENDS, AND GALFRIENDS ARE BOOKS. So much to learn...

Showing posts with label Lit/సాహిత్యం. Show all posts
Showing posts with label Lit/సాహిత్యం. Show all posts




' యుగంధర్ ' - ఈ పేరు ఒకప్పుడు ఆంధ్రదేశంలో బాగా ప్రచారంలో వున్న పేరు. ఆబాలగోపాలాన్ని వుర్రూతలూగించిన పేరు. సామాన్యులే కాదు ఎందరో పెద్దలు, మేధావులు కూడా అమితంగా ఇష్టపడ్డ పేరు. ఎన్నో తెలుగు కుటుంబాల్లో సభ్యుడిగా, ఎందరికో రోల్ మోడల్ గా మారిపోయిన పేరు. కొంతకాలం పాటు తెలుగువారికి ఆ ' యుగంధర్ ' తో విడదీయరాని అనుబంధం ఏర్పడిందంటే అతిశయోక్తి కాదు.

ఇంతకీ ఎవరీ ' యుగంధర్ ' ?

' యుగంధర్ ' పుస్తకాల్లోని ఒక పాత్ర. అదీ ఒక డిటెక్టివ్ పాత్ర. పుస్తకాల్లో పాత్రకు ఇంత ప్రాముఖ్యతా అని ఇప్పటి తరం ఆశ్చర్యపోవచ్చు. కానీ అప్పటి తరానికి ఆడా, మగా తేడా లేకుండా అందరికీ ఆ పాత్ర గుర్తుండే వుంటుంది. వాళ్ళకి ఆ ప్రాముఖ్యత ఏమిటో అనుభవ పూర్వకంగా తెలిసే వుంటుంది. ఆ రోజుల్లో అలాంటి వ్యక్తి నిజంగానే వున్నాడనే భ్రమలో వుండేవారు పాఠకులు. అంతగా ప్రభావితం చేసిన ఆ పాత్ర సృష్టికర్త కొమ్మూరి సాంబశివరావు గారు. అపరాధ పరిశోధన కోసం యుగంధర్ వేసే ఎత్తుగడలు, అవలంబించే వ్యూహాలు, చేసే సాహసాల ముందు జేమ్స్ బాండ్ బలాదూర్.


అప్పటి రోజుల్లో ప్రతి ఇంట్లోను బహిరంగంగానో, చాటుగానో ఈ పుస్తకాలు చదవని వారు లేరు. ఆడా మగా తేడా లేకుండా అందరూ చదివేవారు. అనువైన పుస్తక పరిమాణం, అందుబాటు ధర ఆ పుస్తకాల ప్రత్యేకత. అంతేకాదు ఆ పుస్తకాలు రోజువారీ అద్దెకు కూడా దొరికేవి. కిళ్ళీ బడ్డీల్లో తోరణాలుగా కట్టి అమ్మేవారు. పేట పేటకీ ఒక అద్దె పుస్తకాల దుకాణం వుండేది. వాటిలో ముప్పాతిక భాగం డిటెక్టివ్ పుస్తకాలే ! అందులోనూ కొమ్మూరి గారి పుస్తకాలే ఎక్కువ భాగం ఆక్రమించేవి. 

సంచలన రచయిత, చలం గారి తమ్ముడి కొడుకు, ప్రముఖ రచయిత కొడవటిగంటి కుటుంబరావు గారికి బావ అయిన కొమ్మూరి సాంబశివరావు గారు తెనాలిలో జన్మించారు. చాలా చిన్నవయసు లోనే అప్పటి మద్రాసు నగరం చేరి ఆంధ్రప్రభ, తెలుగు సినిమా పత్రిక మొదలైన వాటిలో పనిచేశారు. తర్వాత స్వంతంగా డిటెక్టివ్ రచనలకు శ్రీకారం చుట్టారు. తండ్రిగారి ఆధ్వర్యంలో స్వంత ప్రచురణ సంస్థను నడిపారు. కొన్ని సాంఘిక నవలలు, కథలు రాసినా ఆయనకు ఎనలేని పేరు, డబ్బు తెచ్చినవి మాత్రం డిటెక్టివ్ రచనలే !  1960 నాటికే మద్రాసులో విశాలమైన ఇల్లు, కారు కలిగి వున్న రచయిత కొమ్మూరి.

ఇంతగా తెలుగు పాఠకలోకాన్ని ప్రభావితం చేసిన ' యుగంధర్ ' అనే పేరు ఆ పాత్రకు ఎలా వచ్చిందో తెలుసుకుంటే......... జేమ్స్ బాండ్ 60 వ దశకంలో వస్తే మన యుగంధర్ 50 వ దశకంలోనే వచ్చేశాడు. సుమారు 1950 ప్రాంతంలో కొమ్మూరి గారు ' లక్షాధికారి హత్య ' అనే డిటెక్టివ్ నవల రాయడానికి ఉపక్రమించారు. అదే ఆయన మొదటి డిటెక్టివ్ నవల. అప్పటికే కొన్ని రచనల ద్వారా పాఠకలోకానికి పరిచయం. అప్పటికి ఆయనకు పాతిక సంవత్సరాలుంటాయేమో !

మద్రాసులో తెలుగు చిత్ర పరిశ్రమ వెలుగుతున్న రోజుల్లో టి. నగర్ లోని పానగల్ పార్క్ ప్రతి రోజూ సాయింత్రం సినిమా పక్షులతో కళ కళలాడేది. అప్పట్లో పాండీబజార్లో వున్న చెట్లకు పక్షులెన్ని వేలాడుతాయో, ఆ ఫుట్ పాత్ ల మీదా, పానగల్ పార్క్ లోను అంతమంది సినిమా వాళ్ళు వుంటారని చెప్పుకునేవాళ్ళు. బాయ్స్ దగ్గరనుండి లబ్ద ప్రతిష్టుల వరకూ ఆ పార్క్ లో సాయింత్రాలు గడిపేవారు. ఎన్నో సినిమాలకు కథలు అక్కడే పుట్టుకొచ్చేవి. చాలా సినిమాలకు బారసాల అక్కడే జరిగేవి. మన ' యుగంధర్ ' కి కూడా అక్కడే బారసాల జరిగింది.

పానగల్ పార్క్ లో క్రమం తప్పకుండా హాజరయ్యే ప్రముఖుల్లో అప్పటి ప్రముఖ రచయిత మల్లాది రామకృష్ణశాస్త్రి గారు ఒకరు. ఒకరోజు ఆయన తన శిష్యగణంతో అక్కడ కొలువుదీరి వుండగా కొమ్మూరి సాంబశివరావు గారు అక్కడికి వెళ్ళారు. మల్లాది వారి కొలువులో చేరారు. ' లక్షాధికారి హత్య ' అనే పేరుతో డిటెక్టివ్ నవలా రచన ప్రారంభించానని చెప్పి ఆ నవలలో డిటెక్టివ్ పాత్రకు పేరేం పెట్టాలో పాలుపోవడంలేదని ఆయన దగ్గర తన గోడు వెళ్ళబోసుకున్నారు.

మల్లాదివారు ఈ విషయం గురించి పెద్దగా ఆలోచించలేదు. ఎక్కువ సమయం తీసుకోలేదు.
" దానికి అంత ఆలోచన ఎందుకు ? మనకు డిటెక్టివ్ యుగంధరుడు వున్నాడుగా ! " అన్నారు.

ఎవరా యుగంధరుడు ?
కాకతీయ సామ్రాజ్యాన్నేలిన ప్రతాపరుద్రుని మంత్రి. ప్రతాపరుద్రుని బంధించినపుడు తన శక్తియుక్తులన్నీ ఆచూకీ తెలుసుకోవడం కోసం యుగంధరుడు మారు వేషంలో ఢిల్లీ వీధుల్లో ' ఢిల్లీ సుల్తాన్ పట్టుకు పోతాన్ '   అని అరుస్తూ తిరుగుతూ విషయ సేకరణ చేస్తాడు. మన చరిత్రలో వున్న గొప్ప గూఢచారి యుగంధరుడు. అతని పేరే ఆ పాత్రకు పెట్టడం బాగుంటుండని మల్లాదివారు కొమ్మూరివారికి సూచించారు. అలా బారసాల జరుపుకున్న ' యుగంధర్ ' సుమారు పాతికేళ్ళపాటు తెలుగువారిళ్ళల్లో తిష్ట వేసాడు.


కొన్ని దశాబ్దాల క్రింద డిటెక్టివ్ రచనలకు విపరీతమైన క్రేజ్ కలిగించిన డిటెక్టివ్ యుగంధర్, సృష్టికర్త కొమ్మూరిగారి గురించి అమూల్యమైన వ్యాసాన్ని అందించిన శిరాకదంబం బ్లాగర్ SRRaoగారికి ధన్యవాదాలు..

Posted by జ్యోతి Jun 8, 2010


1950 వ సంవత్స్రరంలో దేవులపల్లి కృష్ణశాస్త్రి గారు రేడియోలో ' వక్తృత్వము - శ్రోతల మనస్తత్వము ' అనే విషయం మీద చేసిన ప్రసంగంలో శ్రోతల్లో రకాల గురించి, వారి మనస్తత్వాల గురించి, వారి మధ్యన ప్రసంగం చేసే వక్తల ఇబ్బందుల గురించి హాస్య, వ్యంగ్య ధోరణిలో వివరించారు. ఆ ప్రసంగపాఠం నుండి కొన్ని భాగాలు.......

ఏ రాజో, చక్రవర్తో రాజ్యాల్ని పాలించేటప్పుడు ప్రజల హక్కులనీ, కష్టసుఖాలనీ, మరేదో అనీ ఆందోళనలు చేయడానికి కాని, ఆవేశాలు కలిగించడానికి కాని అవసరమూ ఉండేది కాదు, అవకాశమూ ఉండేది కాదు.
మన భారత దేశంలో దాదాపు నూరేళ్ళనుంచి మహావక్తలు పుట్టుకొచ్చారు. ఇలా రావడానికి కారణం ఇక్కడ రెండు మూడు మహోద్యమాలు పుట్టి విజృభించాయి. సంఘ సంస్కరణోద్యమం, మత సంస్కరణోద్యమం, భారత స్వాతంత్ర్యోద్యమం - మూడు ఉద్యమాలూ ప్రజలకు సంబంధించినవే.

అయితే దాదాపు ముఫ్ఫయి ఏళ్ళక్రితం దాకా మధ్య తరగతి అక్షరాస్యులే ప్రజ అన్నమాట. అంటే నా అభిప్రాయం సభల్లో, సమావేశాల్లో వాళ్ళే లెండి ఉండేవారు. వాళ్ళే శ్రోతలు, కనుక వక్తల ప్రసంగాలలో కూడా ఒక హుందా, ఒక పెద్దమనిషి తరహా ఉండేవి.

గాంధీ యుగం వచ్చాక ప్రజాబాహుళ్యం సభలు వచ్చాయి. గాంధీ ఉద్యమంలో మంచి వక్తలూ వచ్చారు.

సభలకు హాజరయ్యే వాళ్ళలో ఎన్ని రకాల వాళ్ళున్నారండీ ! ఎన్నెన్ని మానవ ప్రకృతులున్నాయో అన్ని రకాల శ్రోతలూ ఉంటారు కదూ !

అయిదు గంటలకు ప్రారంభమయ్యే సభకు నాలుగు గంటలకే వచ్చే భక్తుడున్నాడు. ఇతగాడు పెద్దమనిషి. ప్రతీ సభకూ కూడా ఎవరు మాట్లాడినా సరే, ఏ విషయాన్ని గురించిన ప్రసంగమయినా సరే ఈయన వేంచేసి తీరుతాడు. అంతే కాదు అది ఎలాంటి ఆముదపు ప్రసంగమయి ఊరుకున్నప్పటికీ ఈ మంచివానికి బాగుండి తీరుతుంది.

ఇతగాడు మళ్ళీ మూడు నాలుగు రకాలు :

రాగానే ముందు పంక్తిలో కూర్చుండి, సూటిగా అప్పణ్ణుంచే వేదిక వైపు వక్త నిలబడవలసిన చోటుకేసి చూపులను గుచ్చి చూస్తూ, నవ్వూ త్రుళ్ళూ లేకుండా సభాంతందాకా కూర్చుండే రకం ఒకటీ: ఈయన నిజానికి ఉపన్యాసం వినడు. మంఛివాడు. మనస్సు ఖాళీగా కూడా ఉంటుంది, మొదటా చివరానూ ! సభకు రావడం పురుషలక్షణం కనుక వస్తాడు.

ఉపన్యాసం ప్రారంభం మొదలుకొని అంతం దాకా, పెదవులు రెండు చెవులదాకా, విశాలమైన నవ్వుతో, చప్పుడు చెయ్యని నవ్వుతో - చిరునవ్వే అది - అలాంటి నవ్వుతో సాగదీసి తానూ, వక్తా, విషయమూ, లోకమూ అంతా మంచివి కనుక తాను ఎంచక్కా ఒప్పుకున్నట్టు కనబడే రకం మరొకటి. ఈ రబ్బరు రకం మొదటి రకానికి తమ్ముడు.

ఉపన్యాసం ప్రారంభించీ ప్రారంభించడంతోనే కుర్చీ ఉంటే దాని అంచునీ, క్రింద అవుతే ఒక కాలు అడ్డంగానూ, ఒక కాలు నిటాగ్గానూ మడిచి మడతగా ముందుకి ఒరిగిన్నీ, మరీ మంచి సంగతి వచ్చినప్పుడు ఉత్సాహంతో అవసరమైతే ముందుకు దూకడానికిలాగా కూర్చుని, అప్పుడూ ఇప్పుడూ పేలవమయిన చోట ' వినండి వినండి ' అంటూ, హాస్యం లేని చోట ఫెడీలుమని నవ్వుతూ, తానే దగ్గరుండి వక్త చేత ఉపన్యాసం ఇప్పిస్తున్నట్లూ, తానూ వక్తతో ఏకీభవిస్తున్నట్లూ తొండలాగ తల పంకిస్తూ సందడి చేసే నరాల పట్టులేని వొడుదుడుకు రకం ఒకటి ఉంది.

ఇంకో జాతి శ్రోత ఉన్నాడు. అరుదుగానీ ఉన్నాడు. అక్కడక్కడా కనిపిస్తుంటాడు. ఇతగాడు చిన్న నోటు బుక్కుతో, పెన్సిల్ తో వస్తాడు. ప్రసంగం వింటూ వింటూ రివ్వున నోటు బుక్కూ, పెన్సిల్ తీసి దానిలో ప్రసంగంలోని మహద్విషయమో, వాక్యమో వ్రాసేసుకుంటాడు, మహా జ్ఞానతృష్ణ ఉన్న విద్యార్థిలాగ. ఆ పుస్తకం నెమ్మదిగా లాగి చూస్తే ఎందరివో, ఎన్ని ఉపన్యాసాల తాలూకువో వ్రాసి వుంటాయి. అయిన తారీకు, వక్త పేరు, ఉపన్యాస విషయమూ కూడా ఉటంకింపబడి ఉంటాయి. అయితే దానిలో వ్రాసి ఉన్నవేవీ వ్రాసిన వాడికీ, ఇతరులకీ కూడా తెలియవు.

వీళ్ళతో ఇంకొకడున్నాడు. వక్తకు స్నేహితుడు. అనుయాయి. మెచ్చుకునేవాడు. ఉపన్యాసం సాగుతుంటే కళ్ళు ఉల్లాసంతో మెరిపిస్తూ, ఇటూ అటూ ఇతర సదస్యులవైపు " నేను చెప్పాను గదూ ముందే " అన్నట్లూ " ఎవరికోసం ఒప్పుకుంటారండీ చచ్చినట్లు " అన్నట్లూ, " అయిందా మీ పని " అన్నట్లూ చూస్తూ ఉపన్యాసం చివరని వక్త పక్కకి దూకి ఇట్టే అంగరక్షకుడు లాగ నిలబడుతూ, ఆటోగ్రాఫ్ హంటర్స్ ని సర్ది జాగ్రత్తగా ఆర్డరులో పంపుతూండేవాడు.

ఈ శ్రోతలందరూ వక్త స్నేహితులు - పురాణ కాలక్షేపం రకం, రబ్బర్ నవ్వు రకం, తొండ రకం, నోటుబుక్ రకం, అంగరక్షకుడి రకం.

మరికొన్ని జాతుల శ్రోతలున్నారు. వీళ్లతోనే పేచీ.

ఒక్కొక్క శ్రోత వస్తుంటాడు. ఇతగాడు ఉపన్యాసకునివైపు చూడడు. పక్కకి తల తిప్పి ఏదో చూస్తున్నట్లు చూస్తూ కూర్చుంటాడు. " ఏదో మాట్లాడుదూ ! నేను వింటూనే ఉన్నాను. ఇలాంటివి చాలా విన్నాను కూడా ! " అని అనుకున్నట్లు వక్తకు అనిపిస్తాడు. ఇది గడ్డు జాతి. గడసరి జాతి. ఉపన్యాసం కాగానే తత్ క్షణం ఏమీ అనకుండా వెళ్ళిపోతాడు.

మరొక రకం శ్రోత ఉంటాడు. ఈ భయంకరుడే సూటిగా వక్త కళ్ళల్లోకి చూస్తూ, నవ్వూ త్రుళ్ళూ, తలపంకింపు ఏమీ లేకుండా కూర్చుని " నువ్వు చచ్చినా ఎంత వాగినా నేను మెచ్చుకోను తెలిసిందా " అన్నట్లు ఉంటాడు. ఇతని వైపు ఏమాత్రం తరుచుగా చూసినా ఉపన్యాసం నట్టుతుంది. ఇతగాడు లోకోత్తరుడు. అసాధ్యమైన తెలివితేటలు గలవాడు. మెచ్చుకుని తెలివి తేటలకు లోపం తెచ్చుకోడు.

ఇంకొక రకం గమ్మత్తు శ్రోత ఉన్నాడు. ఉపన్యాసకుడు వైపు చూస్తూ, పక్కన ఉన్న వాడితో ఏదో చెప్తూండడం, నవ్వుతూండడం చేస్తూ ఉంటాడు. ఉపన్యాసంలో ఆకర్షణ లేకపోతే, జిడ్డుగా ఉంటే, మరో విషయం తోచక పక్కవాడితో మాట్లాడుతున్నట్లు కనబడతాడు. ఒక్కొక్కప్పుడు మరొకరకం కంగారు కలిగిస్తాడు ఇతనే. వక్త కట్టులోనో, చొక్కాలోనో ఏదో నవ్వు పుట్టించేది ఉన్నట్లో, వక్త హమేషా తెలియకుండా ఒకటే మాటనో, ఒకటే చేయి ఊపునో, ఒకటే పెదవి చప్పరింపునో వాడుతున్నట్లో, అలా చెయ్యడం వలన వాళ్ళల్లో వాళ్ళు నవ్వుకుంటున్నట్లో తోపిస్తాడు ఈ మహానుభావుడు. ఇతడిది చాలా అపాయకరమైన ధోరణి.

ఇక యుద్ధకాండపు శ్రోతలున్నారు. వీరిలో ధర్మ యుద్ధపు వాళ్ళూ, అధర్మపు దొంగతనపు చాటుమాటు నంగి నంగి యుద్ధం వాళ్ళూ ఉన్నారు.

అసలు యుద్ధాలలో లాగే ధర్మయుద్ధం వాళ్ళతో పోట్లాడి గెలవడమే తేలిక. వీళ్ళు అడ్డుసవాళ్ళు వేస్తారు. గర్జిస్తారు. హాస్యపు మాటలు విసురుతారు. ఇవేవీ రానివాళ్ళు ఊరికే చప్పట్లు కొడతారు. వీళ్ళు నిజమైన వక్తకు ఉత్సాహమూ, వేడి కలిగిస్తారు - ముఖ్యంగా అడ్డు సవాళ్లు వేసేవాళ్ళు !

ఇక అధర్మయుద్దపు శ్రోతగారు. ఇతనికి ఎన్ని జంతువుల భాషలో వచ్చు. ఎన్ని రకాల వాద్య విశేషాలో నేర్చుకున్నాడు. కప్ప, కాకి, మేక, పిల్లి, శునక, గార్దభాదులు అన్నిటి అరుపులూ అచ్చంగా అలాగే వచ్సునితనికి. తరువాత సన్నాయి, ఈలపాట, బ్యాండు వాద్యమూ అన్నిటిలో దిట్ట ఈయన.

ఒకసారి వీటి సహాయం ఏమీ ఆపేక్షించకుండానే ఉపన్యాసం హుషారుగా సాగుతున్నప్పుడు నిశ్శబ్ద సదస్యలోకం లోనుంచి ఒక్క మూలుగు - రోకలి బండలాగ, పాములాగా మన నరాల ద్వారా మెదడులోకి పాకి, తిరిగి నరాల ద్వారా ఒళ్లంతా నిండిపోయేది - ఒక్క మూలుగు మూలుగుతాడు. ఆది వక్తకు మృత్యువు లాంటిది.

అయితే ఇతనికన్నా శత్రువు ఇంకొకడే ఉన్నాడు. ఇతను కూడా చల్లగా చప్పుడు చేయకుండా వింటూన్న సభ్యకూటంలోనుంచి హఠాత్తుగా గట్టిగా ఆవులిస్తాడు. వక్త అంటే గిట్టకకాదు. పరధ్యానంగా, అంటే ఏ ఇంటి గొడవో ఏదో ఆలోచించుకుంటాడో ఏమో. ఇతన్ని ఎలా ఎదుర్కోవడం చెప్పండి వక్త ?

ఎంత గడిదేరిన వక్త అయినా గద్దేమీదకి ఎక్కేముందూ, ఎక్కిన రెండు నిముషాలదాకానూ లోపల గుండె పీచుపీచుమంటూ ఉంటుందనుకుంటాను. వేయిమందితో కర్రతో చెడీ యుద్ధం చేయవలసినవాడు వక్త. మెదడుతో ఉప్పట్టీ, చేడుగుడూ, కుండ బంతీ, కోతి కొమ్మచ్చీ అంచీలమీద ఆడగలిగే నేర్పరి వక్త.

................ ఇంకా ఇన్ని రకాల శ్రోతలను ఆకట్టుకుని ఉపన్యాసాన్ని ఎలా రక్తి కట్టించాలో కొన్ని సూచనలు కూడా చేస్తారు ఈ ప్రసంగంలో దేవులపల్లి వారు.


ఈ వ్యాసాన్ని అందించినవారు శిరాకదంబం బ్లాగర్ రామచంద్రరావుగారు. ధన్యవాదాలు రావు గారు.

Posted by జ్యోతి May 24, 2010



నన్నసలు కదిలించ వద్దు. పేపర్ ప్రిపరేషన్లో ఉన్నాను. Except on emergencies, don't even try to message me. అని గట్టిగా అందరికీ వార్ణింగిచ్చి, ఏమన్నా B&G వ్యవహారాలుంటే నువ్వే చూసుకో, అని ధన కి అప్పగించాక ఓ రెండు గంటల క్రితం వరకూ నాకే డిస్టర్బెన్స్ లేదు. ఇందాకన హట్ఃఆత్తుగా నా ఫోన్ మ్రోగుతుంటే చాలాసార్లు కట్ చేశాను. ఇక లామ్భం లేదనుకున్నాడో ఏమో, మెస్సగెన్ పెట్టాడు ధన, Veturi died. Shall we post anything అని. 

ఏమి చేద్దాము? సంతాపం తెలుపుదామా? అందరూ చేస్తున్నదదే కదా! అయినా వయసు దాటిపోయింది. మాట కూడా సరిగ్గా రావటం లేదు, అని ఈ మధ్యే కదా అనుకున్నది. మనిషిని మనం మిస్సవుతాము నిజమే కానీ, దానికి బాధ పడటమంటే ఆ మనిషిని అవమానించటమే (అదెలాగో మా మోటార్‍సైకిల్ డైరీస్ లో చదువుదురు). 

నువ్వు నీ స్టైల్లో చెపుతావు సరే. అదందరికీ అర్ధం కాదు కదా. నువ్వేమి చెయ్యాలనుకుంటున్నావో అది చెప్పు అన్నాడు.

ఆయన వల్ల నాకు తెలిసిన సత్యాన్నో, జరిగన మేలునో, లేదా నన్ను ఇన్స్పైర్ చేసిన అంశాన్నో అందరికీ చెపుదాము. అదే ఆయనకు నివాళి. మనిషి లేడని బాధ పదటం కాదు. ఆ మనిషి లెగసీని (తెలుగుభాషాభిమానీస్ ఎవరన్నా ఉంటే నా భాషకు అభ్యంతరం చెప్పుద్దు. అది నా సహజమైన భాష. వాడుకలో ఎక్కువ ఆంగ్ల పదాలు దొర్లుతుంటాయి. అవసరమైన సందర్భాల్లో ఒక్క ఆంగ్ల పదం లేకుండా కూడా వ్రాయగలను)

సరే ఆలోచిస్తే ఒకటనిపించింది. వేటూరంటే నాకు గుర్తొచ్చేది ఒకే పాట. అది అర్జున్ సినిమాలోని సంభవామీ పాట. అందులోనూ, మనసు ఉంటే మార్సు దాకా మార్గముందీ చలో (చూశారా సందర్భాన్ని బట్టీ ఆయనా అలాగే వ్రాశారు ;-)) అన్న మాటలు నాకు బాగా నచ్చినవి. అందుకే ఆ పాటను ఇన్స్టెంట్ నివాళిగానూ, నాకు తీరుబాటయ్యాక ఈ పాట గురించిన పెద్ద ఎనాలిసిస్ తో ఇంకా పెద్ద నివాళినీ అర్పిస్తాను.
*** *** ***

WE MISS VETURI. BUT NOT HIS GREAT WORK. ITZ ALWAYS IN OUR HEART.


సంభవామీ సంభవామీ
సాగరాలే దాటిపోనీ
అంబరాలే అంటుకోనీ
సంభవామీ

ఒక్క మాటా ఒక్క బాణం ఒక్కటేలే గురి
ఒక్క చూపుకి దిక్కులన్ని పిక్కటిల్లే ఝరి - ఝరి
ఓటమంటు లేని వాడు ఒక్కడైన సరి
ఓ మనసు ఉంటే మార్సు దాకా మార్గముంది చలొ
చల్రే చలొ చల్రే చలొ
చల్రే చలొ చల్రే చలొ

free ur mind free ur soul
see what u find and take control
high high through the sky through the sky fly high
through the sky fly
through the sky fly high fly
one word one shoot
i am here to stay

చుక్కలు దించెయ్ చక చకా
హక్కులు మనవే పద పదా
రెక్కల గుర్రం ఎక్కిపో
ఆ గగనాన్నే ఏలుకో
స్వాగతం అనదినం గీతికా
జాబిలికే కధచెపుదాం
వెన్నెలతో జతకడదాం
సాహసం చెయ్యర ఇంకా ఢింబకా
చినుకులనే జోడిద్దాం
చేడుగుడునే ఆడేద్దాం
ఆకాశంలో భూకంపాలే సంభవం
సర్వం నీకే సంభవం
రోధసీ నీ ప్రేయసే లే

పరుగులు పెట్టే గంగను ఉరికే కృష్ణ తొ కలపరా
నదులే కాదు యదలను కలిపేస్తేనే గేలుపురా
జీవితం equatorలొ స్నేహితం
స్వరములతో జతకడదాం
శరములతో గురిపేడదాం
యవ్వనం is equal to అద్భుతం
మనసల్లే పరిగెడదాం
మనిషల్లే నిలబడదాం
వేగం వేగం అంతా వేగం సంభవం
సర్వం నీకే సంభవం
ఊర్వశి నీ ప్రేయసేలే

*** *** ***

వేటూరి ఫొటో పెడదామని వెతికితే గూగుల్లో మంచివి, అంటే నాకు నచ్చినవి, దొరకలేదు. అందుకో వేరే ఏదో బ్లాగులో ఈ పాట స్కాన్ దొరికింది. మనిషి కన్నా ఆ మనిషి లెగసీ ఎక్కువనుకున్నాం కదా. :D అందుకే ఆయన వ్రాసిన పాట బొమ్మనే ఇక్కడ పెట్టేద్దాం అనుకున్నా. ఇక ముందు కనబడని ఆయన రూపమెందుకు? శాశ్వతమైన ఆయన పాట ఉండగా. 

పిక్చర్ మీద బ్లాగడ్రస్సు ఉంది. ఆ బ్లాగు వారికి ధన్యవాదాలతో...

Posted by గీతాచార్య May 23, 2010


"నేను మేస్టర్ని. ఎం. బీ. ఎస్ ప్రసాద్ కి కేవలం ఫస్ట్ క్లాస్ కాక డిస్టింక్షన్ ఇస్తున్నాను" అని కవన శర్మ గారు చెప్పిన ముందుమాటే చాలు ఈ పుస్తకం విలువ చెప్పడానికి. ఆంగ్ల సాహిత్య అభిమానుల్లో పీ. జీ. ఉడ్ హౌస్ నీ, అతని రచనలలో వెల్లి విరిసే సున్నితమైన, విభిన్నమైన హాస్యాన్నీ ఎరుగని వారు ఉండరు. ఇద్దరు ఉడ్ హౌస్ అభిమానుల (శర్మగారూ, ఈ పుస్తక రచయత ఎం. బి. ఎస్ ప్రసాద్ గారూ) సాహిత్య చర్చలు ఒక ముఖ్య కారణంగా ప్రసాద్ గారి కలం నుంచి వెలువడి, ఎంతో ప్రాచుర్యం పొందిన రచనలు ఇవి. ' అచలపతి కధలు ఎంత బావుంటాయో, రాంపండు లీలలు కూడా అంతే బావుంటాయి. జీవ్స్, వూస్టర్ పాత్రల స్పూర్థితో 'అచలపతి కధలూ ఎందుకు రాసారో రచయత ఈ పుస్తకం ముందు మాటలో చెప్పారు, అవి ఉడ్ హౌస్ అభిమానులకి కూడా నచ్చడం పట్ల సంతోషం వెలిబుచ్చారు కూడా. ఆ సునిశితమైన హాస్యం అందరికీ అందాలనే ఉద్దేశ్యంతో మరొక రెండు, మూడు పాత్రలని కలగలిపి తయారు చేసిన పాత్రే మన హీరో రాంపండు. ఈ పుస్తకం లో ఉన్న పదిహేడు కధలూ, చిత్ర విచిత్రం గా సాగే అతని ప్రేమ లీలలు.



సూర్యుడు ఒక దేశంలో అస్తమించినా మరొక దేశంలో ఉదయిస్తూనే ఉంటాడు. అచ్చం మన రాంపండు ప్రేమ లాగే. అతని ప్రేమ కి ఆది, అంతం లేదు. అది అనంతంగా సాగుతూనే ఉంటుంది. అనంత్ అనబడే అనంత శయనానికి ప్రాణం మీదకి తెస్తూనే ఉంటాయి. రాంపండు కి ప్రేమించడం తప్ప వేరే పనేమీ లేదు. ఎందుకంటే నెల నెలా పాకెట్ మనీ ఇచ్చే బాబాయి ఉన్నాడు కనక అందరిలా ఉద్యోగం లాంటి మామూలు వ్యవహారాలు పెట్టుకోడు. అతనో ఏకలవ్యుడు అంటే ఒకసారి ఒక్కరినే ప్రేమిస్తాడు, ఎవరిని ప్రేమించినా అది పాపం అతని బాల్యమిత్రుడైన పాపానికి అనంతంగా శయనించే (అంటే పనీ పాటా లేదని అర్ధం) అనంత శయనం మెడకే చుట్టుకుంటుంది. అది ప్రేమకధని విజయవంతం చెయ్యడానికే మొదలయినా, చివరికి అభాసుపాలుగానే ముగుస్తుంది. ఈ ప్రయాణంలో రరకాల సంఘటనలూ, సన్నివేశాలూ.. నవ్వుల వానలో తడిపేస్తాయి.



'తా వలచింది రంభ' అన్నది పాత నిజమే.. అది రాంపండు విషయంలో మరింత నిజం.. అందుకే అందరికళ్ళకీ షాండోలా కనబడే షాలిని కూడా అతనికి లతాంగిలాగానూ, పరమపాతకాలపు పేరైన సుబ్బి కూడా ముగ్గులో గొబ్బిలాగానూ కనిపిస్తూ, వినిపిస్తూ ఉంటాయి. ప్రతీ కధలోనూ రాంపండు విధిగా ఎవరో ఒక అమ్మాయితో తలమునకలు అయ్యేటట్లు ప్రేమలో పడటమూ, దానిని సఫలం చేసే బాధ్యత అనంతు మీద అతని ప్రమేయం లేకుండా పెట్టడమూ ( నీకంత బుర్ర ఎక్కడ ఏడ్చిందిలే? నువ్వంటే అచలపతి అని అంటూ మరీ), అచలపతి సలహాల వల్ల అనంతు వాటిల్లోంచి బయట పడటమూ హుషారుగా జరిగి పోతూ ఉంటాయి. ఈ ప్రక్రియలో అనంతు ఒకసారి ప్రేమకధలు రాసే కల్పనారాణీ అవతారం ఎత్తవలసి వస్తే (రాంపండూ- పెసరట్ల సుబ్బీ), మరొకసారి రాంపండు ని హీరోలా చూపించడానికి తనే అతని ప్రేమికురాలి తమ్ముడుని నీళ్ళల్లో తోసేయ్యడం (రాంపండూ-షాండో షాలినీ), అతను ప్రేమించిన అమ్మాయిని, తన ఇంటికే భోజనానికీ, టీ కీ పిలవవలసి రావడమూ, ఆ 'వాలెంతింటా' అది తింటా, ఇది తింటా అంటూ అతని బుర్రతో సహా తినడమూ (కామ్రేడ్ రాంపండు). అంతే కాక కవిత్వపు పందాలూ, ఆటల పోటీలూ, వాటిల్లో ఎదురయ్యే పందాలూ, పరాభవాలూ ఒక ఎత్తు అయితే.. రాంపండు కి తెలిసిన వాళ్ళతో తను తిట్లూ, మైదా పిండి తలకి పోయించుకోవడమూ ( రాంపండూ- హెడ్మాస్టారూ), ఐస్ దిండు తో తడిసిన పక్కమీద పడిన అవస్థలూ,(రాంపండూ- ఐస్ దిండూ), శునకదానాల పేరిట కుక్కలని కాపలా కాయడమూ, కావలసినప్పుడు మార్చడమూ (రాంపండూ- శునకదానమూ) లాంటివన్నీ మరొక ఎత్తు. ఈ మధ్యలో సింపుల్ గా ఒకరు తలుపుకొట్టి వచ్చిన వారి ధ్యాస మళ్ళిస్తే మరొకరు లోపలకి వెళ్ళగలిగే అవకాశం ఉన్నచోట, అక్కరలేని పూలకుండీల ఉపాయాలూ (రాంపండూ- రెసిడెన్షీల్ స్కూలూ), ఇలా రకరకాల సరదా కధలమధ్యన సమయం తొందరగా కరిగిపోతుంది.



ఇలా సుబ్బీ, షాండో షాలినీ, సులోచనా, వాలెంతింటా, సుమనోహరీ, వీణాపాణీ, కోకిలలని వరసగా ప్రేమించిన రాంపండు చివరికి అనుకోని పరిస్థుతుల్లో ఊహని పెళ్ళి చేసుకోవలసి వస్తుంది. ఇన్నాళ్ళూ "ఎంకి పెళ్ళి సుబ్బి చావుకొచ్చింది అన్నట్టుగా వీడు ప్రేమిచడమూ అది నా పీకకి చుట్టుకోవడమూ" అని చిరాకు పడే అనంతు ఊహతో అతని పెళ్ళి జరిగిందని తెలియగానే ఎగిరి గంతేస్తాడు. తన బాబాయి ఈ పెళ్ళిని ఆశీర్వదించేట్టు చెయ్యమని ప్రాధేయపడితే జాలి పడి అతనిని కలుస్తాడు. ఊహే అసలు కల్పనారాణి అని షాకింగ్ నిజం తెలియడమే కాక, ఆవిడ రాంపండు బాబాయి మీదా, తన మీద పరువు నష్టం దావా కూడా వేసే పరిస్థితి రావడం తో మరో దారి లేక అచలపతి దయవల్ల మతిస్థిమితం లేనివాడిగా ముద్ర వేయించుకోవలసి వస్తుంది పాపం అనంతుకి. అనంతుతో కలిసి కల్పనారాణి డ్రామా ఆడినందుకు రాంపండు పాకెట్ మనీ అలవెన్స్ కట్ అయిందని వేరే చెప్పక్కర్లేదు.. ఇలా పాపం రాంపండు ప్రేమే కాక పెళ్ళి కూడా అనంతు ముప్పుకే రావడంతో ఆఖరు కధ ముగుస్తుంది.



కధల్లో ఉన్న చమత్కారాలూ, ఉడ్ హౌస్ తరహా సంభాషణలూ, చమత్కార బాణాలూ కధల్ని వదలకుండా చదివిస్తాయి. ఈ తరహా హాస్యం తెలుగు పాఠకులకి అంత పరిచయం లేకపోయినా, కొత్తగా, సుతిమెత్తగా హాయిగా ఉండి అలరిస్తాయి. ఈ మూడు ముఖ్య పాత్రలూ, రాంపండు ప్రియురాళ్ళ పాత్రలే ,కాక మధ్యలో వచ్చిపోయే అత్తయ్యలూ, వారి స్నేహితులూ, వారి పిల్లలూ ఇలా అనేక పాత్రలు మనల్ని పలకరించి వారివంతు హాస్యాన్ని చిలికించి వెళతాయి.



'మొగుడు పారిపోయినా పర్వాలేదు కానీ పనిమనిషి పారిపోతే మాత్రం మళ్ళీ దొరకదు" అని వంట మనిషి భీమారావు ని పణంగా పెట్టడం గురించి చెప్పే ఉషారత్తయ్యా ఎప్పుడైనా అవలీలగా స్టమక్ లైనింగ్ గురించి మాట్లాడేసే కామేశం బాబయ్యా, చిన్నదెబ్బసాయంతో క్షతగాత్రుడినంటూనే అన్ని కులాసాలూ జరిపించుకునే ఫల్గుణుడూ.. వీటిల్లో కొన్ని.


చదవగానే పకపకా నవ్వించేది హాస్యంలో ఒకరకంగా అలరిస్తే.. సున్నితంగా చక్కలిగిలులు పెట్టే ఈ సునిశితమైన హాస్యం మరొకరకంగా మనల్ని మురిపిస్తుంది. ప్రసాద్ గారి శైలి గురించి కానీ, ఆయన కలానికున్న పదును గురించి కానీ, అది చేసిన, చేస్తున్న ప్రయోగాలని గురించి కానీ నేను కొత్తగా, ప్రత్యేకంగా చెప్పేది ఏమీ లేదు.. అందుకే శ్రీ కవనశర్మ గారు చెప్పిన రెండు మాటలు చెప్పి ముగిస్తాను. "ఈ రచనలు మనల్ని ఆసాంతం చదివిస్తాయి, అలరిస్తాయి. కొని చదివినందుకు సంతోషిస్తాం. కనక మీరు కొనవచ్చు అని సిఫార్సు చేస్తున్నాను" అన్నారు.

"కధలకీ, కధనానికీ అతికినట్టుగా ఉన్న ప్రముఖ చిత్రకారులు శ్రీ బాలి వేసిన బొమ్మలు కూడా ఈ పుస్తకానికి హైలైట్ గా నిలుస్తాయి. శ్రీ బాపూ రమణలకి అంకితమిచ్చిన ఈ పుస్తకం విశాలాంధ్ర వారిచే ప్రచురించబడింది.

ఈ పుస్తక సమీక్షను రాసినవారు ప్రసీద పేరుతో మనసు పలికే అని బ్లాగుతూ , కౌముదిలో అగ్రహారం కధలతో అందరి మనసు దోచుకున్న డా.సుభద్ర వేదుల

Posted by జ్యోతి May 21, 2010

Iది కొంత మందికి తెలిసిన నా పాత బ్లాగు కాదు. చాలా రోజుల క్రితం నేను వ్రాసుకున్న టపా. అలాని రిపీటింగూ కాదు.
ముందు ఈ ఆకుపచ్చని అక్షరాల్లో ఉన్న దాన్ని చదవండి. తరువాత అసలు విషయం చెపుతాను... :-)

Who is John Galt? అనేది Ayn Rand వ్రాసిన నవల (విశేషణాలు పెట్టలేని నవల) Atlas Shrugged లో తరచూ వినిపించే మాట. ప్రశ్న. దీనికి రకరకాల వ్యాఖ్యానాలున్నాయి. ఆ నవలలో. ఎన్నో కాంట్రడిక్షన్లు, ఎన్నెన్నో ఊహాగానాల మధ్య ఆ సదరు John Galt ని హీరోయిన్ Dagny Taggart కలుస్తుంది. అప్పుడే ఆమెకి సత్యం అవగతం అవుతుంది.

John Galt! Ayn Rand సృష్టించిన characters లో అద్భుతమైనదీ, ఆసక్తికరమైనదీ. అసలింతకీ ఎవరీ John Galt? ఎందుకితనికి అంత ప్రాధాన్యం?

దీనికి సమాధానం...

John Galt ఒక నిరంతర సత్యాన్వేషి. అతని మోటో... "I will never live for the sake of another person, nor ask another person to live for mine."

The world is open to us, and we oughtta explore it.

Moreover, he is The rational being. The truth finder.

Live 'In the Name of the Best Within Us' అని చెప్పగలిగిన గొప్ప సాహసి. తనని తానే మలచుకున్న నిత్య తాపసి.

Atlas Shrugged మీద కొన్ని ప్రత్యేకమైన వ్యాసాలు అందాయి.వాటికి ప్రిల్యూడ్ గా ఉంటుందని ఇది ఇక్కడ ఇచ్చాను. అవన్నీ మరో వారంలో ఒక వరుసలో ప్రచురింపబడుతాయి. 

Note: I thank Srujana for acquiring those articles, and also for the Atlas picture

Posted by గీతాచార్య May 20, 2010

ఈమధ్యే సాహితి బ్లాగు ద్వారా బ్లాగంతర్జాలంలో మహిళలంటూ చాలా శ్రమ తీసుకుని మహిళా బ్లాగులన్నింటినీ ఒక్క చోటజేర్చిన మన సాహితీ మాల గారు, B&G కి మొట్టమొదటి గెస్టాథరు. బుడుగుతో అనుబంధం అంటూ ఇక్కడ మాచేత శుభారంభం చేయించిన మాల గారు చాలా రోజుల తరువాత మరో పుస్తక పరిచయం చేస్తున్నారు.



ఈ మధ్య బుక్స్ అండ్ గర్ల్ ఫ్రెండ్ కు నవల ల పరిచయము రాయటము మొదలు పెట్టినప్పటి నుండి , పాత , తెలుగు నవలల ను గుర్తు తెచ్చుకొని వెతకటము మొదలు పెట్టాను . అందుకె యెం ఎస్ కో లో మెంబర్ షిప్ తీసుకుంటే పాత నవలలు దొరుకుతాయేమో అనే ఆలోచన వచ్చింది . ఎలాగా అనుకుంటూ వుంటే ఆ మధ్య జరిగిన బుక్స్ ఎక్జిబిషన్ లో యంస్ కో వారి స్టాల్ కనిపించింది . వెంటనే కొన్ని నవలలు కొనేసి , మెంబర్ షిప్ తీసుకున్నాను . వారి పంపిన మొదటి కేటలాగ్ లోనే , ఆనందారామం రాసిన , శారద ( నానృషి: కురుతే కావ్యం ) కనిపించింది . వావ్ దీనికోసం ఆన్ లైన్ లో కూడా వెతికాను దొరకలేదు . ఇప్పుడు చిక్కింది అనుకొని వెంట నే తెప్పించి , అంతకన్నా వేగం గా చది వేసి , ఇదిగో రెవ్యూ రాద్దామని సెటిల్ ఐపోయాను .


శ్రీమతి డాక్టర్ . సి . ఆనందారామం గారి నవల ల లో , ఎక్కువగా మధ్యతరగతి జీవన శైలి ప్రతిబింబిస్తుంది . లెక్చరర్ కావటము మూలం గా నేమో చాలా వరకు కారెక్టర్ ల మనస్తత్వం గురించి ఆలోచింప చేసేలా రాస్తారు . అరే ఇలాంటి వారిని చూసామే అనుకుంటాము . ఈ  "శారద" నవల ఒక అందమైన , మధ్య తరగతి అమ్మాయి ఆశల ఆరాటము గురించి . శారద , ఆయా సంధర్భాలను బట్టి , గుణం గానూ , దోషం గాను , కూడా పర్యవసించే ఉద్రేకశాలి . విపరీతమైన అహం ! తన సౌందర్యానికి అష్టైశ్వర్యాల లో తులతూగే ఆ రాత సహజం గానే వుందని ఆమె నమ్మకం . అందరూ తనను రచయిత్రి గా గుర్తించాలి , జగమంతా తనను ఆరాధించాలి , ప్రతిఒక్కరూ తన ప్రతిభకు ముగ్ధు లవ్వాలి , ఇలా పగటి కలలు కనే రచయిత్రి , శారద .


ఉన్న దానిలో తృప్తి పడేవాడు , చెల్లెలి భవిష్యతు కోసము పాటు పడేవాడు , బలమైన వ్యక్తిత్వం కలవాడు , మనోభావాలను గుప్తంగా దాచుకొని , సభ్యత ఉట్టిపడేలా ప్రవర్తించే , సంస్కారవంతుడు రావ్ . సాధారణం గా వినిపించే ప్రేమ కథలకు భిన్న మైనది రావ్ , శారదల ప్రేమ కథ . శారద తప్పనిసరై రావ్ ను వివాహం చేసుకోవలసి వచ్చింది .


గృహిణిగా కాని , తల్లిగా కాని ఏ భాద్యతలను నిర్వర్తించలేక పోతుంది . తనకు లభించిన మధ్యతరగతి జీవితం తో తృప్తి పడలేక పోతుంది . అందుకే తన రచనను , రావ్ మితృడు , లతీఫ్ కు పంపిస్తుంది . లతీఫ్ సహకారము తో పెద్ద రచయిత్రి గా పేరు ప్రఖ్యాతులు , ధనము సంపాదిస్తుంది . ఈ పరిణామం లో రావ్ దూరం అవుతాడు .

అకస్మికంగా లతీఫ్ ఔనత్యం , శారదలో ఏదో నిర్వేదాన్ని రేపింది . ఆనిర్వేదం ఆమె మనసును మధింప నారంభించింది . ఆ నిర్వేదమే అన్ని భావాలకూ పుట్టినిల్లనీ , ఆ నిర్వేదం లోనుంచి , జిజ్ఞాస , విచక్షణ , ఉద్భవమందుతాయని , వీటిసాయం తోనే తను ఇంతవరకు ప్రయత్నించి , సాధించలేక పోయిన సం యమనాన్ని సాధించవచ్చని క్రమంగా అర్ధం చేసుకుంటుంది . ఆ మధనం లోనుండి ఉత్పన్నమైన భావాలను ఆలంబనము చేసుకొని రాయటము ప్రారంభించింది .అంత వరకూ ఆమె ప్రేమ కథలను ఆదరించిన పాఠకులు పెదవి విరిచారు . ఒక ఏకాగ్రత తో రాసే విషయాలు , తనను తను సంస్కరించుకోవటానికి వుపయోగ పడ్డాయి . పుస్తకాలు అమ్ముడైనా , కాకపోయినా ఎవరు మెచ్చుకున్నా , మెచ్చుకోకపోయినా , నిర్వేదంగా వ్రాయనారంభించింది . రచయత ఎలా వుండాలో అర్ధం చేసుకో గలిగింది . నిర్మోహదృష్ఠి అంటే మమతా రహితమైన స్తబ్దత కాదని , తపస్సాధనకు అరణ్యాలలోకి వెళ్ళనక్కర లేదని శ్మశాన వైరాగ్యం లోనుంచి కాక , హృదయం లోనుంచే సృష్ఠిరహస్యం బోధపడుతుందని స్పురించింది .


" భావనా బలం తో దృగతీత విషయాలను సాక్షాత్కరింప చేసుకోగలటమే క్రాంత దర్షిత్వం . అలా దర్షించగలవాడే ద్రష్ట ఋషితుల్యులే అలాంటి ద్రష్టలు కాగలరు . సమస్త విశ్వాన్ని నిర్మోహంగా , సానుభూతితో చూడగలటం ఋషులకే సాద్యం . వశ్యవాక్కులు దర్శించిన దానిని వర్ణించగలరు . తపస్సుకు సజాతీయమైన ఏకాగ్ర సాధకులు కాని వశ్య వాక్కులు కాలేరు ! ఈ కారణం గానే ఆర్యులు " నా నృషి కురుతే కావ్యం ' అన్నారు . "


ఈ విషయము అర్ధం చేసుకున్న శారద , ఆ తరువాత ఎలా మారింది , రావ్ , శారదల ప్రేమ కథ ఏ తీరం చేరిందో తెలుసు కోవాలంటే " శారద ( నా ఋషి కురువతే కావ్యం ) " చదవాల్సిందే !

Posted by గీతాచార్య May 19, 2010

రీసెంట్ గా సుజాత గారు వ్రాసిన టపా యమ కూపమనే నవల గురించి. దాన్ని చూశాక తెలుగు అనువాదం చదవాలని ఒహఠే ఉబలాటం కలిగింది. రెంటాల వారు చేశారని. ఆయన అనువాదాలు నాకు బాగా ఇష్టం. పుస్తకం దొరకటం లేదని తెలిసి నిరాశ కలిగింది. ఇంతలో ప్రియ తన దగ్గర ఆంగ్ల ఈటెక్స్ట్ ఉందని చెప్పి పీడీఎఫ్ పంపింది. మనకు కథ ముఖ్యం కానీ, భాష దేముందనేది మొదటి నుంచీ నా భావన. ఆల్రెడీ చదివే పనిలో పడ్డా. అసలే ఇవాళ దాదాపూ రెణ్ణెళ్ళ తరువాత కాస్త తీరిక దొరికింది బంద్ పుణ్యమా అని. పుస్తకం దొరకలేదని నాలానే బాధపడేవాళ్ళుంటారని, దాన్ని ఇక్కడ పంచుకునే ప్రయత్నం చేస్తున్నాను. 


మంచి పుస్తకాలను పరిచయం చేస్తున్న సుజాత గారూ, ఇలా మంచి పుస్తకాలని పంచి ఇస్తున్న ప్రియ (ఈ మధ్య నాలుగైదు మమ్చి పుస్తకాలను పంపింది) పది కాదు కాదు పదకొండు కాలాల పాటూ చల్లగా ఏసీ రూముల్లో ఉండాలని ఆ భగవంతుని ప్రార్థిస్తూ,

గీతాచార్య

పీఎస్: తెలుగు పుస్తకం ఉన్న వాళ్ళు స్కానుడో, లేదా ఫొటోశ్టాట్ కాపీలో మాలాంటి వాళ్ళకు అందించి పుణ్యం కట్టుకోగలరని ప్రార్థన. అవసరమైనచో ఫొటోశ్టాట్ కు అయిన ఖర్చునందించగలమని మనవి చేసుకుంటున్నాను.

Posted by గీతాచార్య Apr 27, 2010

ఆంధ్ర క్రియా మణిదీపిక. ఇది ఎంత విలువైనదో తెలుగు భాషాభిమానులకు తెలిసిన విషయమే. త్వరగా దొరకని అరుదైన పుస్తకాల జాబితాలో దీన్ని చేర్చవచ్చు. అత్యంత విలువైన ఈ పుస్తకాన్ని గీతాచార్య చాలా కష్టపడి సంపాదించారు వారి నాన్న గారి కోసం. అది కూడా చాలా రోజులైంది.

నాకు ఆప్తులైన ఒకరి కోసం నేను అడిగానని గూగుల్ డాక్ కింద మార్చి ఇచ్చి, B&G లో పెట్టమన్నారు. అవసరమైన వాళ్ళు ఉపయోగించుకోగలరని. అందుకే ఇక్కడ దీన్ని డౌన్లోడ్ కోసముంచుతున్నాను. ఈ ఒక్క రోజు కొరకు మాత్రమే. తరువాత టపా డిలీట్ చేయబడుతుంది. పాప్యులర్ పుస్తకాలు చదివినంత ఎక్కువ మంది చదవని ఈ అరుదైన పుస్తకాన్ని తెలుగు భాషాభిమానులందరూ వినియోగించుకోగలరని ఆశిస్తూ...

సెలవ్,
మీ సృజన

Posted by Srujana Ramanujan Mar 21, 2010

ట.

ఇంటర్నెట్ లో ఏదో వెతుకుతుంటే ఇది కనిపించింది. కాస్త అందరితో పంచుకోవాలనే ఆత్రం, అలాగే ఈ పుస్తకాలను గురించి వ్రాయటానికి కాస్త రిమెయిన్డెర్   లాగా ఉంటుందనీ. అయితే ఈ లిస్టు తో నేను ఒప్పుకుంటానా  అంటే... నాకు కొన్ని అబ్జెక్షన్లున్నాయనే చెప్పాలి. కాకపోతే ఒక పెద్ద లిస్టు. అంతే.

మరి దీని పైన మీ అభిప్రాయం, అలాగే మీకు నచ్చిన పుస్తకాల గురించి ఇక్కడ పంచుకుంటారని అనుకుంటున్నాను.
గీతాచార్య 




  1. ATLAS SHRUGGED by Ayn Rand
  2. THE FOUNTAINHEAD by Ayn Rand
  3. BATTLEFIELD EARTH by L. Ron Hubbard
  4. THE LORD OF THE RINGS by J.R.R. Tolkien
  5. TO KILL A MOCKINGBIRD by Harper Lee
  6. 1984 by George Orwell
  7. ANTHEM by Ayn Rand
  8. WE THE LIVING by Ayn Rand
  9. MISSION EARTH by L. Ron Hubbard
  10. FEAR by L. Ron Hubbard
  11. ULYSSES by James Joyce
  12. CATCH-22 by Joseph Heller
  13. THE GREAT GATSBY by F. Scott Fitzgerald
  14. DUNE by Frank Herbert
  15. THE MOON IS A HARSH MISTRESS by Robert Heinlein
  16. STRANGER IN A STRANGE LAND by Robert Heinlein
  17. A TOWN LIKE ALICE by Nevil Shute
  18. BRAVE NEW WORLD by Aldous Huxley
  19. THE CATCHER IN THE RYE by J.D. Salinger
  20. ANIMAL FARM by George Orwell
  21. GRAVITY'S RAINBOW by Thomas Pynchon
  22. THE GRAPES OF WRATH by John Steinbeck
  23. SLAUGHTERHOUSE FIVE by Kurt Vonnegut
  24. GONE WITH THE WIND by Margaret Mitchell
  25. LORD OF THE FLIES by William Golding
  26. SHANE by Jack Schaefer
  27. TRUSTEE FROM THE TOOLROOM by Nevil Shute
  28. A PRAYER FOR OWEN MEANY by John Irving
  29. THE STAND by Stephen King
  30. THE FRENCH LIEUTENANT'S WOMAN by John Fowles
  31. BELOVED by Toni Morrison
  32. THE WORM OUROBOROS by E.R. Eddison
  33. THE SOUND AND THE FURY by William Faulkner
  34. LOLITA by Vladimir Nabokov
  35. MOONHEART by Charles de Lint
  36. ABSALOM, ABSALOM! by William Faulkner
  37. OF HUMAN BONDAGE by W. Somerset Maugham
  38. WISE BLOOD by Flannery O'Connor
  39. UNDER THE VOLCANO by Malcolm Lowry
  40. FIFTH BUSINESS by Robertson Davies
  41. SOMEPLACE TO BE FLYING by Charles de Lint
  42. ON THE ROAD by Jack Kerouac
  43. HEART OF DARKNESS by Joseph Conrad
  44. YARROW by Charles de Lint
  45. AT THE MOUNTAINS OF MADNESS by H.P. Lovecraft
  46. ONE LONELY NIGHT by Mickey Spillane
  47. MEMORY AND DREAM by Charles de Lint
  48. TO THE LIGHTHOUSE by Virginia Woolf
  49. THE MOVIEGOER by Walker Percy
  50. TRADER by Charles de Lint
  51. THE HITCHHIKER'S GUIDE TO THE GALAXY by Douglas Adams
  52. THE HEART IS A LONELY HUNTER by Carson McCullers
  53. THE HANDMAID'S TALE by Margaret Atwood
  54. BLOOD MERIDIAN by Cormac McCarthy
  55. A CLOCKWORK ORANGE by Anthony Burgess
  56. ON THE BEACH by Nevil Shute
  57. A PORTRAIT OF THE ARTIST AS A YOUNG MAN by James Joyce
  58. GREENMANTLE by Charles de Lint
  59. ENDER'S GAME by Orson Scott Card
  60. THE LITTLE COUNTRY by Charles de Lint
  61. THE RECOGNITIONS by William Gaddis
  62. STARSHIP TROOPERS by Robert Heinlein
  63. THE SUN ALSO RISES by Ernest Hemingway
  64. THE WORLD ACCORDING TO GARP by John Irving
  65. SOMETHING WICKED THIS WAY COMES by Ray Bradbury
  66. THE HAUNTING OF HILL HOUSE by Shirley Jackson
  67. AS I LAY DYING by William Faulkner
  68. TROPIC OF CANCER by Henry Miller
  69. INVISIBLE MAN by Ralph Ellison
  70. THE WOOD WIFE by Terri Windling
  71. THE MAGUS by John Fowles
  72. THE DOOR INTO SUMMER by Robert Heinlein
  73. ZEN AND THE ART OF MOTORCYCLE MAINTENANCE by Robert Pirsig
  74. I, CLAUDIUS by Robert Graves
  75. THE CALL OF THE WILD by Jack London
  76. AT SWIM-TWO-BIRDS by Flann O'Brien
  77. FARENHEIT 451 by Ray Bradbury
  78. ARROWSMITH by Sinclair Lewis
  79. WATERSHIP DOWN by Richard Adams
  80. NAKED LUNCH by William S. Burroughs
  81. THE HUNT FOR RED OCTOBER by Tom Clancy
  82. GUILTY PLEASURES by Laurell K. Hamilton
  83. THE PUPPET MASTERS by Robert Heinlein
  84. IT by Stephen King
  85. V. by Thomas Pynchon
  86. DOUBLE STAR by Robert Heinlein
  87. CITIZEN OF THE GALAXY by Robert Heinlein
  88. BRIDESHEAD REVISITED by Evelyn Waugh
  89. LIGHT IN AUGUST by William Faulkner
  90. ONE FLEW OVER THE CUCKOO'S NEST by Ken Kesey
  91. A FAREWELL TO ARMS by Ernest Hemingway
  92. THE SHELTERING SKY by Paul Bowles
  93. SOMETIMES A GREAT NOTION by Ken Kesey
  94. MY ANTONIA by Willa Cather
  95. MULENGRO by Charles de Lint
  96. SUTTREE by Cormac McCarthy
  97. MYTHAGO WOOD by Robert Holdstock
  98. ILLUSIONS by Richard Bach
  99. THE CUNNING MAN by Robertson Davies
  100. THE SATANIC VERSES by Salman Rushdie
Ayn Rand నవలలు పైన ఉంటం మాత్రం నాకు బాగా నచ్చింది. 

Posted by గీతాచార్య Mar 20, 2010

డాక్టర్లు చాలా మంది లలిత కళలను ఆరాధించే సృజనకారులే. విశ్రాంతి లేని జీవితం. అయినా ఎందరో రచయితలు, చిత్రకారులు ఉన్నారు వారిలో. నిజానికి ఈ సృజనే వారికీ విశ్రాంతి నిచ్చే మానసిక వ్యాపారం కాబోలు. ఈ కోవలోకే చేరుతారు డా. పెళ్లకూరు జయప్రద సోమిరెడ్డి గారు. నాలుగు దశాబ్దాల నిరంతర సాహితీ వ్యాసంగంగా విస్తరించిన ఆమె ఇప్పటికి ఎనిమిది నవలలు, అయిదు నవలికలు, నాలుగు కవితా సంపుటాలు, తొమ్మిది కధా సంపుటాలు వెలువరించారు. అయితే కథయిత్రి( కథారచయిత్రి ) గానే ఆమెకు మంచి పేరుంది. కవయిత్రి కావడం వల్ల ఆమె కథల్లో భావుకత, కవిత్వ మనిపించే వాక్యాలు అక్కడక్కడ అలరిస్తాయి. వివిధ పత్రికల్లో వచ్చిన పద్నాలుగు కథలను ' నక్షత్రం' పేర ఇటీవల సంపుతీకరించారు డా. జయప్రద.

డాక్టరు గారి కథల్లో వస్తువు సామాజికం. కథనం వైద్యురాలి దృక్పథం - వెరసి సామాజిక చికిత్సే ఇతివృత్తం. అందుకే సామాజిక చికిత్స చేస్తున్న సాహితీ వైద్యురాలీమే. వైద్యురాలు కావడం వల్లే రాయగలిగినవి కొన్ని కథలు కథయిత్రి అయిదేంటిటీని పట్టిస్తాయి. ఇతివృత్త మేదైనా ఒక మానవీయ స్పర్శతో చర్చించే సామాజిక సమస్య పరిష్కార దిశలో పరిణమించే అక్షరాలు, రాశీభూతమైన భావాలు, భావనలు ఈమె కథలు.

సంపుటికి శీర్షికైన కథ 'నక్షత్రం'. కథ సామాన్యమైనదే అయినా, కథనం అసామాన్యం. మరొకరి జీవితం కోసం ఖర్చు పెట్టే కాసులు వాళ్ళకే కాదు, ఖర్చు పెట్టిన వారికీ ఆనందపు రుచిని చూపిస్తాయని చాటి చెప్పే కథ. వేలాది లక్షలాది మంది పేద పసివాళ్ళ లో ఎవరు నక్షత్రాలని తాకగలరో తెలుసుకోకుండానే వారి భవిష్యత్తు మొగ్గలోనే సమాధి అయిపోతుంది.అలాంటి ఒక నక్షత్రమే కన్నడు. చదువు కోసం వాడు పడుతున్న ఆరాటాన్ని చూసి వాడి గుడిసె ఎదుట మేడలో ఉండే యశోద స్పందిన్స్తుంది. వాడిని చదువులో పెడితే సంవత్సరానికి ఆరు వేల రూపాయలు ఆదాయం పోతుందనీ, నాయుడయ్య దొర అప్పు తీరడం ఆ మేరకు వెనుక బడుతుందని భావించిన కన్నడి తండ్రి తిరుపతికి ప్రతి సంవత్సరం ఆ డబ్బిచ్చి కన్నడ్ని చదివించేందుకు ఒప్పిస్తుంది, యశోద. '' పుణ్యం కోసం పుష్కరాలకి వెళ్ళనవసరం లే''దనే సందేశంతో కథ ముగుస్తుంది. మనిషికి డబ్బు అవసరమే కానీ, దాన్ని మించిన ప్రాపర్టీ ప్రేమని చెబుతుంది, ' నెత్తుటి పండు' కథ.

మొదటి కథ ' ప్రేమంటే ఇదే' - భిన్న లైన్గికతలోనే ప్రేమ ఉండదనీ, ఇద్ద రాడవాళ్ళ మధ్య ఉండే అఖండ స్నేహం కూడా ప్రేమేనని తెలిపే కథ. డా. జయప్రద గారి కథల్లో స్నేహితురాళ్ళ పాత్రలు పరస్పరం స్నేహాన్ని మించిన ప్రేమను కనబరచుకుంటాయి. ఒక పాత్ర జీవితంలో సంతోషానందాల్ని కోల్పోయి ' డిప్రెషన్' చెందితే మరో పాత్ర సరిదిద్ది రక్షిస్తుంది. రెండు పాత్రల మధ్య స్నేహాన్ని మించిన ప్రేమ ఉండబట్టే అది సాధ్యమవు తున్దనిపిస్తుంది. స్త్రీ పురషుల మధ్య ఆకర్షణకు మాత్రమే సాధారణంగా వాడబడే పదం ప్రేమ. కానీ ఆలోచిస్తే అంతకు మించిన స్నేహాలన్నీ ప్రేమగానే పరిగణించబడాలని చెబుతాయీ రెండు కథలూ. ' విజేత' కథలో కూడా ఈ కోణం బలీయంగా కనబడుతుంది. ఒకరి కొకరు కావాలనుకోవడం ప్రేమయితే, ఏ అవకాశ వాదమూ, స్వార్ధ చింతనా లేని స్నేహం కూడా ప్రేమేనని కథాపూర్వకంగా నిరూపిస్తారు, డా. జయప్రద. మొదటి రకం ప్రేమలో ' నాది' అనే భావం, ' నా' సొంతం అనే అందమైన స్వార్ధం ఉండవచ్చు కానీ, రెండో దానిలో అది కూడా లేనటువంటి స్వచ్చత ఉంటుందని ' వీలునామా' కథ చదివినప్పుడు అర్ధమౌతుంది. ప్రాణానికి ప్రాణంగా ప్రేమించిన జీవిత భాగస్వామి హత్థాట్టుగా ఒంటరిని చేసేసి వెళ్ళిపోతే మిగిలిన భాగస్వామికి కావాల్సింది ఏమిటి? ఆస్తి పంపకాలా? మళ్ళీ సరికొత్త దాంపత్యమా? ఏ సుఖాలు?ఏ కన్నీళ్లు? ఏం కావాలి? ఇవన్నీ కావు; కావాల్సింది కాస్తంత ఏకాంతం. ఆ చనిపోయిన, విడిచిపోయిన జీవిత భాగస్వామి స్మృతుల్ని నెమరు వేసుకునేందుకు ఏకాంతమైన ఓ గుప్పెడు కాలం - అదీ కావాల్సింది.

అనుభవాల పాఠాల పరీక్షలో చాందసాలు ఓడిపోవలసిన్దేనని ' గ్రహణం' కథ చెబుతుంది. చాందసపు తల్లి దండ్రుల కారణంగా ఒంటరిగా మిగిలిపోయి సృష్టి ధర్మం ప్రకారం ఆకర్షణకు లొంగి పతనంలోకి దొర్లిపోయే ఆడపిల్లలు ఇకపై సమాజంలో ఉండకూడదన్నది ఇతివృత్తంగా ఈ కథ సాగుతుంది. ఎవర్నీ మార్చ లేనప్పుడు మనం మారడమే మన సంతోషానికి మనం ఇచ్చుకోగల పరిష్కారమని సందేశించే కథ ' డిప్రెషన్' - నక్షత్రం కథలానే మన ద్వారా గాని, మన డబ్బు ద్వారా గాని అవతలి వ్యక్తిలో మనం సంతోషాన్నీ, సంతృప్తినీ, కృతజ్ఞతనీ చూడగలిగినప్పుడు మనలో కలిగే ఆనందమే నిజమైన ఆనందమని ఈ కథ కూడా చెబుతుంది. ఈ మానవీయ కోణాన్ని డా. జయప్రద అవకాశం వచ్చినప్పుడల్లా పునః పునః చెబుతుంటారు.

స్త్రీ వాదం చర్చనీయంశ మైన కథ ' పరిమాణం'. స్త్రీ వాదమంటే సాధికారత కోసం పోరాటమే కాని ఆధిపత్యం కోసం కాదని చెబుతుంది. స్త్రీ వాదం కోరుకునే దేమిటి? హక్కుల పోరాటమా? సమానత్వమా? మగవాడిపై ఆధిపత్యమా? మరేమిటి? పురుషాహంకారపు కోరల్లో నలిగి, భర్తను వదలలేని నిస్సహాయతలో అతని ఆధిపత్యం ఓర్చుకోలేనటువంటి వ్యతిరేకతతో ఎందరి...ఎందరి స్త్రీల బతుకులు తెల్లారిపోతున్నాయి? ఈ అన్ని ప్రశ్నలకీ బాధ్యతతో కూడిన పరిష్కారం సూచిస్తుంది కథానాయకి. ఆ పరిష్కారమే - " సమస్యకి మూల కారణాన్ని వెతికి, వేరును తినేసే పురుగును ఏరి పారేయాలే కానీ వేరునే పెరికి వేయకూడ"దన్నది. ఎందుకంటే, " ఆ వేరు చాటున మానవ సంబంధాలు ఉన్నాయి...సంసారాలున్నాయి. భార్యా భర్తల్ని అల్లుకొని ఉన్న పిల్లల బ్రతుకులున్నాయి" కనుక. ఈ కథకు పేరు ' పరిణామం' అనుంటే ఔచిత్యంగా ఉండేదేమో!

శీర్షికను బట్టి ' లవ్ లెటర్' కథను ప్రేమోపాఖ్యానం అనుకునే వీలుంది.కానీ తల్లి కూతురికి రాసిన ఉత్తరమే ఇతివృత్తంగా రుపొందిందీ కథ.తల్లి ఉత్తరోపన్యాసం - కుమార్తె వివాహోత్తర ఉపన్యాసం. కూతురి పెళ్లి చేసాకా, అత్తవారింటికి సాగనంపి, ఉత్తరం ద్వారా వివాహపుటుత్తర జీవితాన్ని ఎలా సుఖమయం చేసుకోవాలో తెలిపే కథ. ఈ కథలో అమ్మ తన కుమార్తె దీప్తికి చెప్పేవన్నీ కుమారీ శతక నీతులకు తీసిపోవు. ఆ మాటే అంటే ఆమె అంటుంది - " కాలం ఏమైనా, అప్పుడైనా, ఎప్పుడైనా...మనిషికి కావాల్సింది మనశ్శాంతి... నీ మనస్సాక్షికి నువ్వు పదును పెట్టుకో! దాని మీదే నువ్వు ఆధారపడు" అని చెబుతుంది ఆ తల్లి.

ఓ డాక్టరు కోణం నుంచి వెలువడినవి 'సన్మానం', 'చీకటి', 'అజ్ఞానానికి మరో అంచు', 'గిఫ్ట్ బేబి' కథలు. డాక్టర్ల జీవితంలోని భిన్న కోణాన్ని వివరిస్తుంది 'సన్మానం' కథ. డబ్బుకు ఆశపడి డాక్టర్లు ఎటువంటి పనికైనా తెగిస్తున్నారని అనుకోవడం ఈ రోజు పరిపాటయింది. ఆఖరుకు పుట్టిన బిడ్డల్ని మార్చడం వంటి పనులైనా సరే. అయితే దాని వెనుక జరుగుతున్నదేమిటి? స్వార్ధపూరితమైన కొందరు న్యాయవాదుల ప్రమేయం అందుకెలా కారణ మవుతుందో చక్కగా చర్చిస్తుందీ కథ. వెంటనే ఆపరేషన్ చేస్తే కానీ బిడ్డని రక్షించలేమని డాక్టర్ చెబితే, డాక్టర్ల మీదున్న ఇటువంటి అభిప్రాయంతోనే పేషెంటు తల్లీ, అత్త, ఆఖరుకు భర్త కూడా ఆపరేషనుకు వెంటనే సమ్మతించక పోవడం, పరిస్థితి వికటించి లోపల చనిపోయిన బిడ్డని బయటికి తీసి తల్లిని రక్షించేందుకు అనివార్యంగా ఆపరేషన్ చేయాల్సి రావడం ఇతివృత్తంగా 'చీకటి' కథ నడుస్తుంది. చదువు లేకపోతే ఉన్న మెదడును వాడుకోలేకపోవడం ఎంత దౌర్భాగ్యమో తెలిపే కథ 'అజ్ఞానానికి మరో అంచు'. ఇతివృత్తంలో భిన్నమే అయినా, మౌలికంగా ఈ మూడు కథలూ ఒక బాధ్యతాయుతమైన డాక్టరు ఆలోచనాసరళిని వివరిస్తాయి. ఈ కథల్లోని సందర్భాలు బహుశా డా.జయప్రద గారి స్వీయానుభవాలు కూడా కావచ్చు. ప్రస్తుతం ' సైన్స్ పట్ల సంథియుగం' లో మనమున్నామంటూ, ఇదివరకు పేషంట్లు అజ్ఞానంతో ఉన్న కాలంలో వాళ్ళ విశ్వాసంలోనుంచి పుట్టిన ధైర్యంతో ఇవ్వాల్సిన ట్రీట్మెంటును సిన్సియర్గా, నిర్భయంగా ఇచ్చేవాళ్ళు డాక్టర్లు. కాని ఇప్పుడు పేషెంటు కాస్త అటూ ఇటూగా ఉంటే, ఆ పేషెంటుకు ట్రీట్మెంట్ ఇవ్వడానికి వెనుకాడవలసిన పరిస్థితి అంటారు డాక్టరు గారు. " పేషెంటుకీ డాక్టరుకీ మధ్య ఆ అజ్ఞానపు కాలంలో ఉండిన నమ్మకం - మరలా పూర్తిగా జ్ఞానం సంతరించుకున్నాకా గాని సంభవం కాదనే ఆశాభావాన్ని వెలిబుచ్చుతారు. కథయిత్రి డాక్టరు కావడం వల్లనే రాయగలిగిన కథ ' గిఫ్ట్ బేబి'.

కథన రీతికి వస్తే, పాత్రలను ఆత్మీయం చేసే పద్ధతులు కొన్ని అనుసరిస్తారు డా. జయప్రద. 'కోకిరాల జ్యోత్స్న' అని ఇంటి పేరుతో సహా పరిచయం చేయడం పాత్ర పట్ల ఒక ఆత్మీయతా భావాన్ని కలిగిస్తుంది. అమూర్త భావనలకి పరిమాణా న్నివ్వడం ఒకటి. ఆనందాన్ని సి.సి.లలో కొలుస్తారు. బలాన్ని మెగా లీటర్లలో సూచిస్తారు. డైనులూ, న్యూటన్లూ కాదని బలానికి మెగాలీటర్లు చెప్పడం అమూర్తానికి పరిమాణాన్నివ్వడమే. అలాగే ఉద్వేగాల్నీ, ఉద్రేకాల్నీ పరిమాణామాత్మకంగా వర్ణిస్తారు జయప్రద. దానినే చెబుతూ, ప్రముఖ కథావిమర్శక'విహారి' అంటారిలా - " జయప్రద గారి కథల్లో ఇతివృత్తాలు స్వీయానుభవం నుంచీ, జీవితాద్యయనం నుంచీ, ఆమె మానవీయ భావనల నుంచీ జనించినవి.ఆ కథల్లో పాత్రలన్నీ మనమెరిగిన మనుషులు. మానవ సహజమైన బలం, బలహీనత కలిగిన రక్త మాంసాలున్న జనం. వారి ప్రవర్తన లోకవృత్త సహజమైన మనుషుల వర్తన లాగానే సాగుతుంది. వారందరూ అందుకనే మనకు బాగా సన్నిహితులైపోతా"రంటారు. ఆందుకే డా. జయప్రద గారి కథా జైత్రయాత్ర జయప్రదంగా సాగుతోందని చెప్పుకోగలం.

Posted by జ్యోతి Mar 8, 2010

ఐడియా ఏమిటంటే బ్లాగుల్లో వచ్చిన కొన్ని కొన్ని మంచి టపాల్ని, కవితల్నీ ఎంపిక చేసి, వాటిన VSAX పద్ధతి ద్వారా eBook గా మార్చిపరిచయం, సమీక్ష, విశ్లేషణ చేస్తూ, డౌన్లోడ్ కోసం పెట్టాలనేది. 


కొన్ని, మంచి అన్న మాటలున్నాయే... అబ్బ! చాలా చెడ్డవి. వాటిని ఏ శ్టాండర్డ్స్ ప్రకారం ఎన్నుకోవాలి? ;-)


ఒక్క విషయం చెప్పి, నా సమీక్ష మొదలెడతాను. సుజ్జి గారి కవితలనున్నింటిని ఎంపిక చేసి, eBook గా మార్చి, B&G ద్వారా మరోసారి గుర్తుచేద్దామని గీతాచార్య పర్మిషన్ సంపాదించాక నాకు చేసిన మెయిల్ లో ఇద్దరం ఎవరికి వాళ్ళంగా పిక్ చేద్దాము. వాటిని ఇద్దరమూ, ఎవరికి వాళ్ళంగా రాసి కలిపి అందిద్దాము అని. 


ఆశ్చర్యమేమిటంటే, ఎంపిక చేసుకున్న పదకొండూ, ఇద్దరమూ, ఒకరికి తెలియకుండా ఒకరం ఎంపిక చేసినవే. :-) ఒక్కటి కూడా మార్పు లేదు. ఆ వదిలేయబడ్డ ఒక్కటీ సమానమే. కారణాలూ దాదాపూ ఒకటే. ఆ కవిత కి వ్యాఖ్యగా గీతాచార్య రాసిన మాటలే దానికి కారణం. 


ఇక సమీక్ష...


I CAN ONLY SAY THAT I FEEL EXTREMELY PROUD TO BE SELECTED TO WRITE A FEW WORDS ABOUT THIS ONE. 


ఇంతకన్నా ఒక్క మాట ఎక్కువ చెప్పినా, that would be a great offence to the poetess. Its an insult for her.


A review is a sort of defense as to why read a book. This work needs no defense. Simply, 


THE DEFENSE RESTS NOW.  


మీకుగా మీరే మరోసారి (ఎందుకంటే కొంతమందైనా చదివే ఉంటారు. కాకపోతే ఒక్కఛోటే అన్నీ ఉంటాయనేది ఇక్కడ ఇలా అందించటానికి కారణం) చదివి, కాదు కాదు, అనుభవించి చూడండి. అలా అని రివ్యూలు అవసరంలేదా అంటారా..., కొన్ని కొన్ని సార్లు కేవలం మనకోసం రాసుకునేందుకు, మరోసారి ఆ ప్రపంచంలో విహరించటానికి అవసరం. But Sujji's books needs no such thing. సింపుల్ గా డౌన్లోడ్ చేసుకోండి. చదివేసెయ్యండి.


కొసమెరుపు


B&G లోగోని మరీ అలా పెట్టినందుకు గీతాచార్య అబ్జెక్ట్ చేశారు. దానికి నా సమాధానం... That you picked her work to present, and that too as first in the series. అదే మీకా అర్హతనందించింది.


నా మాటలు నిజమో కాదో మీరే నిర్ణయిస్తారు చదివాక.


ప్రియ అయ్యంగార్


P. S. ఈ కవితలకి సమాధానం/ఎల్స్టెన్షన్/ వ్యతిరేకంగా మరో రెండు మూడు చిన్న కవితలున్నాయి. వాటిని నా బ్లాగులో అందించేందుకు అనుమతి లభించింది. Wait and see... 

ఇక్కడ నుంచీ డౌన్లోడ్ చేసుకోండి

మౌనం - Straight from the Heart

Posted by గీతాచార్య Mar 5, 2010



ట్రాజన్ యుద్ధం గురించిన ఈ కథలో నేను చెప్పాలనుకున్న కొన్ని విషయాల కోసం కాస్త కథా గమనాన్ని మార్చవలసి వస్తున్నది. వీలైనంతలో హోమర్ ఇలియాడ్ ని అనుసరించే వ్రాస్తాను


ప్రోలోగ్:


నా గుర్రానికి అలుపు రావటంతో నేను ఒక చెట్టు నీడన ఆపాను. నా వెనుక వస్తున్న నా అనుచరులు కొందరు నాకు కాస్త దూరాన ఆగారు. మిట్ట మధ్యాహ్నం. ఎండ విపరీతంగా ఉంది. వళ్ళంతా చెమటతో తడిసిపోయింది. నా అనుచరులొక్కక్కరే గుర్రాల మీద నుండీ దిగి చెట్ల నీడన గుర్రాలను కట్టేసి నాకేసి రావటం మొదలెట్టారు. ఈ ప్రయాణమంతా నేను మౌనంగానే ఉన్నాను. నాకీ యుద్ధం ఇష్టం లేదు. కానీ తప్పదు. లేందే నా రాజ్యానికి ముప్పు. పైగా ఈ యుద్ధానికి నేను వెళ్ళ వలసి రావటానికి కారణం కూడా నేనే. ఎందుకంటే నేను చేసిన ప్రతిపాదన వల్లే ఈ పని చేయవలసి వస్తున్నది. 

కానీ ఈ యుద్ధానికి వెళ్ళటానికి నాకు మనస్కరించటం లేదు. మామూలుగా ఐతే ప్రయాణాలంటే నాకు చాలా ఇష్టం. చిన్నతనంలో ఎన్నో సాహస కృత్యాలు చేశాను. ఎన్నో యాత్రలు చేశాను. ఇప్పుడు పాతికేళ్ళ వాడిని. వివాహం జరిగింది. ప్రేమను పంచే భార్య ఉంది. ముద్దులొలికే చిన్నారి పుతృడున్నాడు. వృద్ధుడయిన తండ్రిని చూసుకోవలసిన బాధ్యత కూడా నా మీదే ఉంది. యుద్ధాలంటూ దేశాలు పట్టుకుని తిరుగితే నా రాజ్యంలో ఉన్న అంతర్గత శతృవులు నా రాజ్యాన్ని చేజిక్కించుకోవచ్చు. అందుకే ఎలాగైనా ఈ యుద్ధాన్ని తప్పించుకోవాలని ప్రయత్నం చేశాను. ఇక తప్పక వెళ్ళవలసిన పరిస్థితిని కల్పించి నన్ను రప్పించారు. మొత్తం గ్రీకు రాజ్యాలన్నిటిలో ఉన్న యోధులు అందరూ ఈ యుద్ధానికి సన్నాహాలు చేస్తుంటే ఒక ఆడంగిలా నేను యుద్ధాన్ని మానుకుని కూచున్నానంటే నాకు ఎంత బలమైన కారణముందో అర్థమవుతుందనుకుంటాను. కానీ ఆగమెమ్నాన్ నాకో బృహత్తరమైన బాధ్యతనప్పగించటానికి రప్పించాడు. సైన్యం పరంగా, సైన్యం పరంగా, ప్రస్తుతమున్న నా శారీరక మానసిక పరిస్థితులను బట్టీ యుద్ధంలో నేనంత గొప్ప సహకారిని కాలేక పోవచ్చు. అలా అని నేనేమీ యోధుడను కాకుండా పోను. ఏజాక్స్ తరువాత అంతటి యోధుడిని నేనే. నేను నా పూర్తి శక్తి సామార్థ్యాలతో పోరాడితే నా ముందు శతృవులు నిలువజాలరు. కానీ జీవతమంతా ఈ పోరాటాలకు సరిపుచ్చాల్సిందేనా? ఈ ఆలోచన నన్ను వేధిస్తున్నదీ మధ్య.

అఖిలీస్ (Achilles)!

గ్రీకుల్లోనే కాదు, ప్రపంచంలోనే నాకు తెలిసినంతలో అలాంటి యోధుడు లేడు. వేయ నౌకల్లో గ్రీకు వీరులంతా ట్రాయ్ మీద యుద్ధానికి సన్నద్ధులౌతుంటే, ఇద్దరు మాత్రం యుద్ధ సన్నాహక శిబిరం వద్ద లేరు. యుద్ధం తప్పించుకోవాలనుకున్న నేను, అసలు యుద్ధం గురించి తెలియనే తెలియని అఖిలీస్.

ఆగమెమ్నాన్ కీ అఖిలీస్ కీ అసలు పడదు. యుద్ధ కాంక్ష, సామ్రాజ్య విస్తరణ కాంక్ష ఎక్కువగా ఉన్న ఆగమెమ్నాన్ ప్రతి దాన్నీ, దేశ భక్తి క్రింద జమకడతాడు. అదే అఖిలీస్ కేవలం తన సామర్థ్యాన్ని చాటటానికీ, తన శౌర్య పరాక్రమాలకు అమరత్వాన్ని కల్పించటానికే యుద్ధం చేస్తాడు. అతని క్రింద మిర్మిడాన్లనే సుశిక్షితులైన వేయి మంది పైన యోధులున్నారు. అతని మాట జవదాటరు. వారు, అఖిలీస్ ఆధ్వర్యంలో ఎవరి పక్షాన యుద్ధంలో తలపడితే వారే విజయ లక్ష్మినందుకుంటారు. అందుకే గ్రీకులకు ఏ కష్టమొచ్చినా, యుద్ధం చేయాల్సి వచ్చినా అఖిలీస్ కోసం చూస్తారు.

ఈసారి అతని ఆచూకీ తెలియలేదు. అందుకోసమే నన్ను అతనిని వెతకమని పంపారు. ఎక్కడని వెతుకను? దారీతెన్నూ లేకుండా వెళుతున్న నాకు ఎథీనా (Pallas Athene/Athena) దక్షిణ దిశగా వెళ్ళమని చెప్పింది. అలా నా ఈ ప్రయాణం మొదలైంది. నా సైనికుల్లో కొందరిని నా వెంట ఉంచుకుని, మిగిలిన వారిని ఏజాక్స్ ఆధ్వర్యంలో ఉంచి, ఇలా వచ్చాను. 
***   ***   ***

"Sometimes you have to serve in order to rule"

1. ముచ్చట గొలిపిన వీరుడు

ఎథీనా చెప్పిన గుర్తులున్న ప్రదేశానికి చేరే సరికి నాతో బయలుదేరిన ఎనిమిది మంది అనుచరుల్లో కేవలమిద్దరే మిగిలారు. ఇద్దరిని ఒక వార్త తెలియజేయటానికి స్పార్టా పంపగా, నలుగురు మరణించారు. తీరా ఇక్కడకు వచ్చాక (నగర పొలిమేరలను సమీపించిన సందర్భంలో) అఖిలీస్ రానంటే? మొదలే ఆగమెమ్నాన్ కీ అఖిలీస్ కీ పడదు. అఖిలీస్ ఇంకా తమతో చేరకపోవటం గురించి ఆగమెమ్నాన్ చిర్రు బుర్రులాడుతూనే అతని గురించి వ్యంగ్యమైన మాటలను మాట్లాడుతున్నాడు..

నేను చేరకు ముందు నన్ను గురించియన్న మాటలను డయామీడీస్ చెప్పగా విన్నాను. నా ముందే అఖిలీస్ ని యుద్ధం తప్పించుకోజూస్తున్న చవట దద్దమ్మగా జమగట్టి మాట్లాడాడు. ఇంకా ఇంకా మాటలన్నాడు. అయినా చివరకు అతనికి ఆఖిలీస్ కావలసి వచ్చాడు. ఈ ఆలోచనల్లో నేనుండి నగరం వైపు అడుగులు వేస్తుంటే రివ్వున వచ్చిన బాణమొకటి నాకు అరంగుళం ప్రక్కనుంచీ దూసుకుని వెళ్ళింది. 

"దూరాన నించుని బాణాలు వేయటం కాదు. నీ వీరత్వాన్ని ప్రదర్శించాలంటే నాతో ద్వంద్వ యుద్ధానికి రా," అని కేక వేశాను నా గుర్రం పై నుండే.

"ఎవరు నీవు?" అంటూ ఒక తాడు సహాయంతో అందమైన బాలిక నా ముందు నిలుచుని కరవాలాన్ని తీసి నా వైపు చూపిస్తూ, యుద్ధానికి సన్నద్ధమే అని సైగ చేసింది. పదహారేళ్ళుంటాయేమో. ఆ ధైర్యానికీ, ఆ కత్తి పట్టుకున్న తీరుకీ అచ్చెరువొందాను. గ్రీకు స్త్రీలలో ఇంత అందమైన యోధురాలుందాని. ఉంటే నాకు తెలియును కదా.కీర్తి ప్రతిష్టలు వ్యాపించటం ఎమ్త సేపు. పైగా ఇదేమీ అఙ్ఞాత భూభాగమేమీ కాదు. మధ్యధరా సముద్ర దేవత థెటీస్ నడయాడు నేల. ఖచ్చితంగా ఎవరో పురుషుడే మారు వేషంలో ఉన్నారని గ్రహించాను. యుద్ధం చేయనిదే నన్ను ముందుకు కదలనివ్వనని బలవంత పెట్టటంతో నాకు కత్తి దూయక తప్పలేదు. ప్రయాణపు బడలికతో, పరిస్థితులను బట్టీ నిర్వేదంలో ఉన్న నేను చాలాసేపు పోరాడినా చివరకు ఓతమి బారిన పదబోతున్నా. ఇతన్ని/ఈమెను గెలిస్తేనేగానీ నాకు నగర ప్రవేశం దొరకదు. ఓడితే వెనుదిరగాలని నియమం పెట్టబడింది. 

కత్తి వేటు నుండీ తప్పించుకుని కాస్త ప్రక్కగా ఆగి మరల రాబోతున్న నన్ను జూసి, "పేరు జెప్పి శరణు వేడు. కనికరించి నగరములోనికి తీసుకుబోతాము," నన్న ప్రతిపాదన చేయబడింది. "పేరుజెప్పి శరణు వేడటం యోధుల లక్షణం కాదు. కాచుకో వస్తునాను," అని మీదకు వెళ్ళి తన కత్తి ధాటికి నా కత్తిపి అడ్డు ఉంచి, "అడుగో అఖిలీస్..." అని అరచాను. ఆ భామ వెనక్కి తిరిగి చూసే క్షణంలో కలిగిన ఏమరుబాటును సొమ్ముజేసుకుంటూ కత్తిని ఎగుర గొట్టాను. ఆశ్చర్యం, కోపంతో నావైపు దూసుకు రాబోతున్న సమయంలో ఒక ఎత్తైన భవనం లోంచీ వచ్చిన స్త్రీ మూర్తి అంది ఆ పిల్లతో, "ఆయనెవరో తెలుసా? ఆయన పైన కత్తిదూస్తావా? ఆయన ఇథాకా నగరాధీశుడు యూలిసీజ్."

ఆ పిల్ల ఆశ్చర్యానందాలతో రెండడుగులు వెనక్కు వేసి, "ఆఁ యూలిసీజ్? అంటే ఆడీశ్యజ్ అని మారు పేరు గల ఇథాకా నగర మహారాజా?" అంది.

(సశేషం)

Posted by గీతాచార్య Feb 3, 2010



Whatever their future, at the dawn of their lives, men seek a noble vision of Man's nature, and of life's potential - Ayn Rand


If anyone asks me who will let you do the things? my answer for such people is: that's not the point. The point is who will stop me?


Nothing can be reasonable or beautiful unless it's made by one central idea, and the idea sets every detail . It is integrity, and it is to follow its own truth.


The code of competence is the only system of morality that's on a gold standard.


I need no warrant for being, and no word of sanction upon my being. I am the warrant and the sanction.




Wealth is the product of man's capacity to think.




Happiness is the greatest agent of purification. It can be achieved only when one's thoughts are pure. To be pure means to follow Reason.






Itz the 105th birthday of Ayn Rand


A ll (is)
Y es (or)
N o


R eason is 
A bsolute (itz)
N ever 
D egradable 

Posted by గీతాచార్య

నాకు మొదటి నుంచీ చందమామ కన్నా బాలజ్యోతి అంటే ఎక్కువ ఇష్టం. ఎందుకో కారణం చెప్పలేను. బాలజ్యోతి 1980 లో విడుదలైనప్పటి నుంచీ ఎనభై ఆరు దాకా మా ఇంట్లో ఉన్న కాపీలను దాదాపూ ప్రతి రోజూ పారాయణం చేసినందువల్ల కావచ్చు. అలా అని చందమామంటే గౌరవభావం లేదని కాదు. లిటరల్లీ చందమామంటే గౌరవం, భక్తీ, బాలజ్యోతి అంటే ఒక రకమైన సన్నిహితత్వం. 

పిశాచ గిరి, మహావీరుడు భిల్లూ, కిట్టిగాడు, నాకున్నది ఒక చక్కని బొమ్మ, దక్షిణ ధృవ యాత్ర, అగ్నిదత్తుడు, మొదలైన సీరియళ్ళు, నేను పుట్టక ముందు వ్రాయబడినవే అయినా, నా నాలుగైదు తరగతుల చదువు సమయంలో వాతితో పెనవేసుకున్న బంధం ఇప్పటికీ అలాగే ఫ్రెష్‍గా...

దానికితోడు అందులో ఇచ్చిన మినీ సీరియళ్ళు భలే ఉండేవి. వాటి ముందు నాకు ఎందుకో చందమామ వెల వెల బోయినట్లుండేది. అప్పుడప్పుడూ ఎవరన్నా తెచ్చినప్పుడు మాత్రం చందమామ చదివేవాడిని. ఆరో తరగతిలో ట్రాజన్ వార్, ఆపైన ఏడొ తరగతిలో ఆడిస్సి (Odyssey ) నేను చదివిన తొలి పాశ్చాత్య సాహిత్యం. అందులో నాకు యూలిసీజ్ (Ulysses or Oddysseus ఆడీశ్యజ్) బాగా నచ్చాడు. భుజ బలం కన్నా బుద్ధి బలం కలిగిన వాడు, పైగా మన సరస్వతీ దేవికి సమాంతరంగా చెప్పబడే ప్యాలస్ ఎతీనీ (Pallas Athene) అనుగ్రహం ఉన్న వాడు. ఎక్కడికక్కడ తన తెలివితేటలను ప్రాక్టికల్ పర్పస్ కోసం ఉపయోగించుకునే తీరు భుజ బలం కన్నా బుద్ధి బలాన్ని ఎక్కువగా వాడాల్సిన నాకు బాగా యూలిసీజ్ నచ్చటానికి కారణమయ్యాయి. మరి అలాంటి ట్రాజన్ వార్ ని చందమామలో ఇస్తున్నట్టు తెలిశాక తెలుగులో అయితే మరింత బాగా ఎంజాయ్ చెయ్యొచ్చనే ఆత్రమ్ తో చందమామ తెచ్చుకునే వాడిని. 

నరసరావుపేట ఈశ్వర్ కూల్ డ్రింక్స్ దగ్గరున్న మేగజైన్ల స్టాల్ వద్ద నేను పరిచయమ్ పెంచేసుకుని (వాడి కూతురు శ్రియ కాదు లెండి ;-)) ఎప్పుడన్నా డబ్బులు లేకున్నా పుస్తకమక్కడే కూచుని చదివేసిచ్చి వెళ్ళేవాడిని. సరిగ్గా పావుగంట వదిలేవాడు. అది నాకు సరిపోయేది. అయినా మధ్యలో కొన్ని ఎపిసోడ్లు మిస్ అయ్యాను. ఒక్కోసారి ఆలశ్యంగా రావటం, లేకపోతే ఆయన కూతురు కూచోటమో అలా మిస్ అయ్యేవి. నాన్న కన్నా కూతురు తెగ ఇబ్బంది పెట్టేది. పుస్తకమిట్లా ఇస్తే బేరాలు తగ్గుతాయని.

ఆ కథనానికి చందమామలో పెట్టిన పేరు భువన సుందరి. కాస్త నేను చదూకున్న ఇంగ్లీషు కథనానికన్నా మార్పులున్నా, అబ్బబ్బ ఆ కథనమే వేరు ఎంతైనా చందమామ చందమామే. లేని పుస్తకాలెటూ లేవు. ఉన్న పుస్తకాలు కూడా ఇంటి సర్దుళ్ళలో గవించాయి. అప్పటి నుంచీ చందమామ 1995/96 సంచికల వేట మొదలెట్టానిగానీ, అవి దొరకలేదు. 

ఇందు మూలంగా (ఎవరా ఇందు? ఏమా కథ అని మాత్రం అడగొద్దు. ఈ కారణాన అని అర్థం తీసుకోండి) చంపి లకు నా రిక్వెస్టు. కాస్త పుస్తకాలాచూకీ తెలిస్తే నాకు ఇవ్వగలరు. మనం, మనం, మాట్లాడుకుందాం... 

ఆ భువన సుందరి ఉరఫ్ ట్రాజన్ వార్ అలియాస్ ఇలియాడ్ ని ట్రాయ్ అనే పేరుతో బ్రాడ్ పిట్ ని పెట్టి తీశారుగానీ, చేసిన మార్పులన్నీ మహాస్యాస్పదంగా ఉన్నాయి. మరొక్కసారి ఆ కథని చదవాలని ఉంది. ఇప్పటికి పుస్తకాలు లేవు. అందుకనే నాకు తెలిసిన కథని నా మాటల్లో ఇక్కడ B&G లో సీరియల్ లాగా అందించే ప్రయత్నం చేసే సాహసం చేస్తున్నాను. చదివి నన్ను ప్రోత్సహించండి. తప్పులుంటే సరిదిద్దండి. 

అలాగే జై హనుమాన్ ఉన్న కాపీలు కూడా ఆచూకీ తెలిస్తే చెప్పండి.



ఇకపై ప్రతి బుధవారం చూడండీ భువన సుందరి కోసం

Posted by గీతాచార్య Feb 2, 2010


పున్నమి చెప్పిన కథలు కోసం ఇదంతా వ్రాయవలసి వచ్చింది. ఆ సీరీస్ లో కాకుండా పూర్తిగా కేవలమీ పుస్తకం గురించే తెలుసుకోవాలంటే ఇక్కడ నొక్కండి.

Richard P. Feynman

కొంత మందికి ఈయన ఒక శాస్త్రవేత్త. ఇంకొందరికి ఒక పుస్తక రచయిత. విద్యార్థులకు ఒక ఉండదగ్గ గురువు.

కానీ నాకు మాత్రం ఆయన ఒక మిస్టర్ పర్ఫెక్ట్. నిజం. సైన్సైనా, సరదా అయినా, ఏదైనా తనదైన శైలిలో చేసే తమాషా వ్యక్తి. అందులోనూ లెక్చర్లు దంచటంలో దిట్ట. ఆయన ఫిజిక్స్ లో ఇచ్చిన లెక్చర్లు The Feynman Lectures on Physics గా పేరు పడ్డాయి. ఫిజిక్స్ కు సంబంధించినంత వరకూ అవి పరమ ప్రామాణికాలు. 1961 నుంచీ 1963 దాకా కాల్ టెక్ (California Institute of Technology) లో అండర్ గ్రాడ్యుయేట్ విద్యార్థులకు ఆయన ఇచ్చిన లెక్చర్లవి. ఇప్పుడవి పుస్తక రూపంలో ఫిజిక్స్ నేర్చుకోవాలనుకునే వారికి ఒక రకంగా బైబిల్ లాంటివి.

ఇవిగాక Feynman చాలా పుస్తకాలు వ్రాశాడు. అవన్నీ బాగా పాప్యులర్ కూడా.

అలాంటి ఒక పుస్తకాన్నే నేను పొద్దున చదువుతున్నాను. కాసేపు ఏదో నిరాశ ఆవరించి కళ్ళుమూసుకుని కూచుంటే ఇంతలో పంచమి కాంతుల నెలరాజులా పున్నమి కనిపించింది. చందృడికే అసూయ పుట్టించేలా ఉన్నా ఆ భామిని వెంట పడి పోయి కబుర్లలో పడ్డ నేను ఆ పుస్తకాన్ని మిస్సైపోయాను. సరే ఏంజేస్తాం? నాకు తెలిసినంతవరకూ ఆ పుస్తకం గురించి చెప్తాను.

ఆ పుస్తకం పేరు క్వాంటమ్ ఎలెక్ట్రో డైనమిక్స్... లేదా QED. A strange theory of Light and Matter అని చెప్పుకునే QED.
ఆగండాగండి. ఇదేదో సైన్సు పుస్తకమని పారిపోకండి. కనీస పరిఙ్ఞానమున్న ఎవరికైనా (ఎనిమిదో క్లాసు పైన ఉన్న ఎవరికైనా అర్థమయ్యేలా ఉంటుంది. అసలు సైన్స్ పుస్తకాల గురించి Feynman అనే మాటలే చాలా ఆసక్తికరంగా ఉంటాయి.

పాప్యులర్ సైన్స్ పుస్తకాలని వ్రాసేటప్పుడు కొన్ని సార్లు రచయితలు అతిశయోక్తులు వ్రాస్తారు. (Sometimes the writers of popular science books may get carried away, and fill the pages with exaggerations). కానీ నాకు మాత్రం ఉన్న విషయాన్ని ఉన్నట్టుగానే చెప్పటమిష్టం. అతిశయోక్తులతో ఆసక్తి కలిగించే కన్నా ఉన్న నిజాలను ఉన్నట్టుగానే చెప్తే నిజమైన ఆసక్తిగల వాళ్ళెప్పుడూ వస్తారు. క్రమంగా అదే ఆ సంఖ్యను పెంచుతుంది.


అలా భావించే వ్యక్తి చెప్పే విషయాలేవన్నా బోరుగా ఉంటాయా అనుకుంటే... ముందుగా ఆయన గురించిన ఒక్...

ఇంతలో ఏదో చప్పుడైతే తల అటువైపు త్రిప్పి చూశాను. ఎదురుగా సోనియా గాంధీ వస్తోంది. ఊచలలోంచీ. నాకాశ్చర్యమనిపించింది. వస్తే గిస్తే పున్నమేమన్నా రావాలిగానీ, (మనలో మాట నాకైతే పున్నమి నాకోసమొస్తుందని అసలు అనుకోలేదు. దయ్యాలకు నా మీదేమాత్రం మమకారముండదని నా ప్రగాఢ విశ్వాసం. గాఢ సల్ఫ్యూరికామ్లమేం కాదూ అనకండి. వాతికి మనుషుల్తో పనేంటీ? హాయిగా వాతి మానాన వాటి పనుల్లో బిజీగా ఉంటాయిగానీ. మనమంతా సినిమాల్జూసి చెడిపోతున్నాం. దయ్యాలు మనుషుల్ని ప్రేమిస్తాయనీ, ఆఁ ఇక ఈ సుత్తి వదిలేద్దాములే. ఈ విషయాన్ని వేరొక సారి కొడదాం) ఈ సోనియా గాంధీ రావటమేంటీ? నాకు ఆర్థం కాలేదు. సరే ఎటూ పోలీసులకు కనపడదు కదా, కాసేపు కాలక్షేపం అనుకున్నా. ఆ క్షణంలో వాళ్ళకు ఆ సోనియా గాంధీ కనబదక పోయినా నేను మాట్లాడితే తేడా గాడనుకుంటారనే అనుమానం రాలేదు. ఇంటి తిండి తినక మెదడు మూడంకేసిందేమో మరి.

"హాయ్! ఏంటండీ ఇలా వచ్చాఆఆఅ...," అనబోయేంతలోనే కళ్ళు నీలం జేసి (దయ్యాలకు కోపం వస్తే కళ్ళు అగ్ని గోళాల్లా ఉంటాయని జనం అంటారట. ఎర్రగా ఎందుకుండాలని హైదరాబాద్ బ్లూస్ చూశాక కళ్ళు నీలం చేయటం నేర్చుకుందని నాకు తరువాత్తరువాత్తెలిసింది) ఇదిగో నీ పుస్తకం అని ఇచ్చింది.  అది ఇప్పుడు మనం చర్చించుకుంటున్న పుస్తకమే. నేను ఆశ్చర్యంతో నోరు తెరచి thanks చెప్పబోయేంతలో, "రాసేదేదో సరిగ్గా రాయి. ఇంత వరకూ ఒక్కదాన్నీ పున్నమి గురించి సరిగ్గా రాయలేదు. కనీసం చూసన్నా సరిగ్గా రాస్తావని తెచ్చిచ్చా"

నేను గుడ్లు మిటకరించా... "ఇక నే పోతా." అని వెళ్ళిపోయింది. మళ్ళా సరిగా వ్రాయక పోతే ఎక్కడ మీద పడుతుందో అని భయమేసింది.
***   ***   ***

ఫిజిక్స్, ఫిలాసఫీ సాధారణంగా చదవాలంటే మహ బోరు కొట్టిస్తాయి. మామూలుగా జనం అర్థం కావని వదిలేస్తారు. కానీ వాటిని సరైన పద్ధతిలో చెప్తే వాటంత ఆసక్తికరమైన విషయాలేవీ ఉండవు. అలా ఆసక్తికరంగా చెప్పే ప్రయత్నంలో సబ్జెక్ట్ లోని సారాన్ని మిస్ కాకూడదు. సైన్సునొదిలేసి మిగతా సంగతులెక్కువ చెపుతారు.

ఈ పుస్తకం పేరు వినగానే ఇదేదో ఒక సీరియస్ పుస్తకమనుకునేరు. సబ్జెక్ట్ సీరియసైనా దాన్ని డీల్ చేసిన విధానం బాగా ఇంటెరెస్టింగా ఉంటుంది. పైగా ఎవరైనా (సైన్స్ చదవని వారు కూడా) తేలిగ్గా చదివి అర్థం చేసుకునేలా.

ఇంతకీ







క్వాంటం ఎలెక్ట్రో డైనమిక్స్ అంటే ఏమిటి? 


కాంతికి సంబమ్ధించినంత వరకూ అది కణ రూపంలో ఉంటుందా? లేక తరంగ రూపంలో ఉంటుందా అన్న ప్రశ్న మొదటి నుంచీ, అంటే న్యూటన్ కాలం నుంచీ ఉన్నదే. కొన్ని కొన్ని ధర్మాలను (properties) కణ రూపంలో కాంతి ఉందని అనుకున్నప్పుడే వివరించగలము. మరి కొన్ని ధర్మాలను కాంతి తరంగ రూపంలో ఉందనే భావననుపయోగించి చెప్పగలము. మరలాంటప్పుడు కాంతి తరంగరూపమా? కణ రూపమా? Is light of particle nature or wave nature? 


చివరకు శాస్త్రవేత్తలు కాంతి అటు కణ రూపంలోనూ, తరంగ రూపంలోనూ ఉన్నదని తేల్చారు (నిజం చెప్పాలంటే సరిపెట్టుకున్నారు) క్రమంగా కేవలం కాంతే కాదు మిగిలిన ఏ వస్తువులైనా కదులుతున్నప్పుడు తరంగ రూపానికి దగ్గరగా ఉంటాయని చెప్పారు (Wave Particle duality).


Every body is associated with a wave when in motion అని లూయీ డీ బ్రోగ్లీ అనే శాస్త్రవేత్త ప్రకటించి సంచలనం సృష్టించాడు. ఆ పునాదుల పైన ప్లాంక్ సిద్ధాంతాన్నుపయోగించుకుని క్వాంటం మెకానిక్స్ నిర్మితమైంది. దానికి ముందు జేమ్స్ క్లార్క్ మాక్స్వెల్ అనే ఆయన (పంతొమ్మిదవ శతాబ్దపు అత్యున్నత శాస్త్రవేత్త) Electromagnetic Theory ని develop చేశాడు. అలాగే ఐన్‍స్టీన్ ప్రతిపాదించిన Theory of Relativity ఉండనే ఉంది. 


ఈ క్వాంటం ఎలెక్ట్రో డైనమిక్స్ పైన చెప్పుకున్న మూడింటి సమాగమమే. నేను చెప్పిన దానికన్నా ఆ పుస్తకం చదివితే ఇంకా తేలిగ్గా అర్థమవుతుంది.

కాంతి గురించీ, ప్రస్తుతం ఫిజిక్స్ లో జరుగుతున్న పరిశోధనల గురించీ Feynman మాటల్లో తెలుసుకోవచ్చు.

కొన్ని చెమకులు...


People are always asking for the latest developments in the unification of this theory with that theory, and they don't give us a chance to tell them anything about what we know pretty well. They always want to know the things we don't know. — Richard Feynman


ఈ పుస్తకమంతా Feynman 1979 లో ఆక్లండ్ యూనివర్సిటీలో ఇచ్చిన లెక్చర్ల సమాహారం. వాతినే స్వల్ప మార్పులతో పుస్తక రూపంలో తెచ్చారు.


ఇందులో మనం రోజువారీ చూసే గ్లాస్ మొదలైన వస్తువుల మీద కాంతి పడితే ఏమవుతుంది లాంటి విషయాలని ఉపయోగిస్తూ, న్యూటన్ మహాశయుడు ఎన్ని విధాలుగా కాంతి గుణగణాలను తెలుసుకో ప్రయత్నించాడో వివరిస్తారు.


మొత్తం నాలుగు అధ్యాయాలు.


1. మొదటి అధ్యాయంలో కాంతి కణాలైన ఫోటాన్ల గురించిన ప్రాథమిక అంశాలు


2. రెండవ అధ్యాయంలో ఫోటాన్ల ధర్మాలను,


3. మూడవ అధ్యాయంలో uncertainty principle, ఎలక్ట్రాను ధర్మాల గురించీ, క్వాంటం సిద్ధాంతం గురించీ, 


4. చివరి అధ్యాయంలో ప్రస్తుతం జరుగుతున్న పరిశోధనల గురించీ చెప్పాడు. 


ఈ పుస్తకం గురించి Feynman మాటల్లో...


What I am going to tell you about is what we teach our students in the third or forth year of graduate school- and you think I'm going to explain it to you, so you can understand it? No, you are not going to be able to understand it. Why, then, am I going to bother you with all this? Why are you going to sit all this time, when you won't be able to understand what I am going to say? It is my task to convince yoy not to turn away because you don't understand it. You see my physics students don't understand it either.That is because I don't understand it. Nobody does.


మరి మనకీ పుస్తకం ఎందుకు? అంత ఖరీదు పెట్టి కొనాల్సిన అవసరమేమిటి? పుస్తకం చదివితేనే తెలుస్తుంది దాని విలువ. కనీసం మనకేది అర్థం కాదో తేలిగ్గా తెలుసుకునేందుకైనా ఈ పుస్తకం చదివి తీరాలని నాకు ఈ పుస్తకమిచ్చిన ప్రొఫెసర్ జాన్ వెన్నన్ అన్నారు. 


పుస్తకం ఖరీదు రెండువందల పది. కానీ మనకి తెలిసే విషయాల విలువ...? హహహ


లాండ్మార్క్, వాల్డెన్, మొదలైన చోట్ల దొరకవచ్చు. నా దగ్గర ఉంది అమెరికనెడిషన్.


ఆ లెక్చర్లను వీక్షించాలంటే ఇక్కడ నొక్కండి...

Posted by గీతాచార్య Jan 28, 2010

Subscribe here

భువన సుందరి సీరియల్ చదవండి

భువన సుందరి సీరియల్ చదవండి
Keira Knightley: Beautiful Lady reading a Book

You said it!